Hakase no Aishita Sûshiki (2006)

Typisch Japans drama.

Van Pi wordt vaak gezegd dat het een film is waar wiskunde een belangrijke rol in speelt. Wat mij betreft onterecht. Bij deze film geldt dat veel meer.

Hakase gaat over de puurheid, schoonheid en echtheid van de wiskunde, en weet deze op zeer slimme wijze te linken aan het leven. Grappig vooral dat wij vroeger een soortgelijke leraar wiskunde hadden. Iemand die vol overtuiging kon vertellen over de pracht achter de wiskunde en de magie van de verbanden.

De link die door de professor gelegd wordt tussen wiskunde en het leven is een erg mooie en zinvolle, omdat je vanuit een zeer puur gegeven een complex en chaotisch geheel vorm probeert te geven. Het blijft uiteraard poëtisch en een verband met de grove borstel, maar het is iets wat ik denk ik zelf altijd meegenomen heb uit m'n studie. Zie je eigenlijk bijna nooit terug in films.

Daarnaast een aangenaam en kalm drama dat het dramatisch gedeelte ingetogen houdt en uiteindelijk vooral speelt op feel-good. De rol van de professor (en de leraar) zijn daarin erg mooi en hoewel in theorie tragisch toch erg optimistisch.

Idyllisch filmpje dat een zeldzaam onderwerp erg mooi weet vorm te geven. Had iets korter gekund, iets gestileerder op bepaalde momenten, maar allround een film die op alle vlakken makkelijk overtuigt.

Beetje affectie met wiskunde is wel een plus lijkt mij.

4.0*

Inderdaad! Zit dus helemaal mijn straatje!

Goed gedoseerd ook, wordt nergens te klef en vliegt niet uit de bocht. De tijd vloog ook om, hoewel ik (terugkijkend) het tòch een film vind waarin weinig opzienbarends gebeurt? Het zal een film zijn die velen maar beter kunnen mijden (zal vanzelf door natuurlijke selectie gebeuren) en waarbij een beetje interesse in wiskunde wel een plus zal zijn, zoals OH hier al aanstipte.

Ik vroeg me af waar ik die markante kop van kende? Om te voorkomen dat dat de hele dag door mijn kop ging malen heb ik hem maar even op IMDB opgezocht: Akira Terao; had ik dus gezien in Yamada's 'Harakara'. Net als de oudere 'Root' een Yamada-regular is, die kom ik om de haverklap tegen in diens films. Ziet er hier trouwens véél jonger uit als in b.v. 'Always Sunset on Third Street' van een jaar daarvoor, waar hij ook in zit.

Is deze 'gewoon' te koop bij de normale verkooppunten? Ik lees nu het boek van Yoko Ogawa, echt een pareltje, en de berichten hier zijn ook veelbelovend. Zeker omdat ik het genre helemaal in mijn straatje zit, en dan nog Japans ook nog!

Tevens wellicht een antwoord op Baggermans vraag: Er gebeurt maar weinig opzienbarends. Waarschijnlijk omdat het van het boek is afgeleid - en daar is het allerminst een probleem.

Volgens mij is de film niet in het Westen uitgebracht. Er is alleen dure Japanse uitgave te krijgen bij bijv.YesAsia en misschien kun je nog ergens een goedkopere Zuid-Koreaanse R3 vinden, maar die zul je beide niet bij "normale" verkooppunten vinden. (Boudisque misschien)

L'Annulaire is trouwens ook een Ogawa-verfilming, wordt het boek alleen niet gerecht.

Mooie rustige film waar naar mijn menig toch veel in gebeurt in de zin van ontwikkeling van het verhaal, de koppeling naar leven, lesgeven en schoonheid.Heb genoten van de positiviteit . Zo'n leraar wiskunde had je graag gehad. En ik heb nog een beetje over wiskunde opgestoken ook

Een film over wiskunde? Die moet ik zien!!

Geinig. Ik zat vandaag deze film: Shiinomi Gakuen (1955), te bekijken, waarin een vader voorkomt met zo'n zelfde markante kop en lievige uitstraling en moest denken aan Akira Terao. Wat blijkt? Is het zijn vader, Jûkichi Uno (aka Nobuo Terao)!!!