Davandeh (1985)

Te zien op het witte doek:

do 19 oktober (vandaag dus): Maastricht - Lumiere [22.00 uur]

zo 22 oktober: Heerlen - De Spiegel [14.00 uur]

Hoogstwaarschijnlijk ook in Venlo, komende week (dag nog onbekend).

Weer wat kwijlplekken achtergelaten op de bioscoopstoel...

Neo-realisme uit Iran, niet te licht, niet te zwaar. Prachtig camerawerk [de vuur vs ijsblok scene behoort tot een van de mooiste ooit gezien] en een hoofdrolspelertje dat een van de beste kinderrollen ooit neerzet. Hij schreeuwt en rent de longen uit zijn lijf.

Jammer van de slechte transfer (was een videoband overgezet naar een dvd, waardoor scherpte ontbrak). Je voelt gewoon dat het zoveel mooier is met een goede transfer. Helaas geen dvd verkrijgbaar...zeer teleurstellend. Dit is een vergeten parel.

4 sterren, gaat ongetwijfeld omhoog indien er een betere transfer beschikbaar is.

Ben jaloers, ik moet het maar doen met een matige VHS-rip..

Ik meen trouwens dat wat in de bios is vertoond ook ging om een 16mm kopie. Al is t lang geleden voor mij. Scherpte is sowieso geen kwaliteit die ik aan deze film zou koppelen. Maar verder is de beschrijving van Mug nog steeds adequaat om het gevoel van de film terug te krijgen. Zijn tweede film ( Aab, Baad, Khaak (1989) ) was echt een stap terug helaas.

Cut is er ook nog (helaas nog niet te vinden op het internet), maar dat is weer iets voor op Naderi's discussiepaginga

De Filmkrant nr.99 (van maart 1990 toen Davandeh in premiere ging in Nederland) heb ik helaas niet meer (ik heb ze vanaf nr. 120 hier nog liggen) en de website van de Film krant gaat terug tot nummer 126... Misschien dat een Filmjaarboek van 1990 uitkomst brengt. Ben eigenlijk wel nieuwsgierig of mijn geheugen nog goed genoeg is. Die nieuwe Naderi lijkt me een heel ander paar mouwen. Dat was zijn terugkeer (?) ooit op IFFR ook al met die Marathon film (IFFR 2003). Onvergelijkbaar en helaas minder aansprekend (meer essayistisch - dagboekachtig).

Eens. Cut lijkt mij veel meer een speelfilm in de traditionale zin dan bijvoorbeeld Davandeh, maar dat het een interessant project is - Cut dus - lijkt mij vrij evident. Naderi in combinatie met Aoyama had ik nog niet kunnen dromen, maar dat hij zijn oude cinematische (ik verzin het maar, hopelijk bestaat 't ) verleden achter zich laat, lijkt mij steeds duidelijker te worden. Dat is tot op heden (naar horen zeggen) nog niet geweldig uitgepakt, maar ik hoop dat Cut in ieder geval iets wordt waarin Naderi's oude niveau en Aoyama's vorm (rond Yurika) elkaar weten te vinden.

Inmiddels is er een Franse Blu-Ray. Net gezien en wat een feest om een Iraanse film uit 1985 in deze kwaliteit te zien. Doet me verlangen naar Majidi in HR. Dan over de film zelf: boeiende karakterstudie die met verve in beeld wordt gebracht. Echt genieten.