Bes Vakit (2006)

IFFR2007

Impressionistisch coming-of-ageverhaal van drie kinderen in een klein Turks bergdorpje, waar het leven het ritme van de gebeden volgt. Lichamelijke veranderingen, een crush op de lerares en schijnbaar liefdeloze ouders zijn maar een paar van hun problemen.

Bron: IFFR2007

Draait tijdens de IFFR2007 Rotterdam op

27-01-2007 19:00, 29-01-2007 20:00 en 31-01-2007 14:15

Helaas net iets te lang om cintinue te blijven boeien, maar de film kende tig kleine dingetjes die dit comig-of-age verhaaltje toch veel schoonheid geeft. Het verliefde jongetje was verreweg het leukste...

3,5*

Deze morgenmiddag voor het uitgaan eens bekijken. Ben benieuwd.

Prachtige Turkse cultfilm met nagenoeg perfecte muziek. Het camerawerk is dik in orde en de landschappen worden heel mooi weergegeven. Ook het acteerwerk zit snor en de film zit bomvol symboliek. Er zijn de nodige schoonheidsfoutjes maar die kunnen de pret niet drukken.

****

zeer vermoeiend, langdradig, geen einde

maar wel mooie beelden

Film die toont hoe zwaar het is om als jongen op te groeien p het Turkse platteland, waar grootvader de hele dag bezig is uitbranders te geven tegen je vader en je vader dat gedrag met plichtbesef op jou uitoefent. Het duurt lang voordat het zaakje op gang komt (Erdem heeft veel oog voor de omgeving, zulen we maar zeggen) en het geheel was me uiteindelijk allemaal te pompeus en te saai.

Eerder een zwaar geromantiseerde film over opgroeiende onschuldige jeugd dan meerduidige contemplatieve cinema wat mij betreft. Komt mede door de überkitscherige klassiek-romantische soundtrack die de wel hele mooie plaatjes omlijst. Én de film is gevat in een mooie "omgekeerd" chronologische vertelstructuur, Erdem (b)lijkt een dag later echter toch geen langzaam ontluikend talent: hij strooit enkele jaren later al met groteske gebaren.

Mooie sfeervolle film over het verlies van de onschuld en de machteloze positie van kinderen ten opzichte van hun ouders. Het is zo'n film die alles brengt met een bombastische, overdadige toon alsof het een natuurfilm van Richard Attenborough betreft. Kleine trivialiteiten worden groots en meeslepend. Ik ben een beetje in twijfel wat ik van de statische vertelstructuur vind. Aan de ene kant past het goed in de weergave van de vluchtigheid van het leven, maar aan de andere kant blijven belangrijke gebeurtenissen zo in het luchtledige hangen.