Das Schloß (1997)

Nooit geweten dat er een film van gemaakt is, en dan nog door een goed regisseur .

Deze film draaide op het Rotterdams filmfestival in de tijd dat Haneke naar een groter (festival)publiek doorbrak. De film staat in feite los van zijn stijl en oeuvre zoals we dat kennen: koud, hard en confronterend. Althans ik kon het er niet zo uit halen.

Een middelmatige film, tenminste niet iets waar hij in uitblonk en tamelijk langdradig en saai

Haneke zou beter hier een remake van maken ipv van Funny Games, want ik denk niet dat ik deze film anders snel te zien ga krijgen .

Hij zit in de Haneke regio 1-boxset. Los niet te koop geloof ik.

Wat moet ik hier in godsnaam van maken? De film is voor de kijker net zo min te begrijpen als de reden waarom hij naar het stadje moest komen, te begrijpen is, voor K. Het einde maakt het er ook niet bepaald duidelijker op. Ik ben wel blij dat Haneke het verhaal in zijn waarde heeft gelaten en er niet nog even een einde aan heeft verzonnen, maar hoe komt hij er bij om een onaf verhaal te verfilmen? Gelukkig mag het resultaat er wezen. De sfeer die de film weergeeft is bizar en sprookjesachtig. Het gebruik van een telefoon en een zaklamp in die vorm, slaan op zich nergens op gezien de tijd waarin de film zich afspeelt, maar Haneke komt er mee weg omdat het de film alleen maar surrealistischer maakt. Scènes zoals de fantastische 'kastscène' maken dat ik ondanks de onbegrijpelijkheid, toch echt heb genoten van de film. Het wordt tijd dat ik ook eens een boek van Kafka lees.

1e ziening van Das Schloß.

Een stuk werk waar 90 % van die (op één hand te tellen) kijkers hoogstwaarschijnlijk geen touw aan vast te knopen vindt. En bovendien oersaai.

Ik vind het een geweldige rit. Zo anders.
Tijdens de film wenste ik dat ik nog uren mocht doorkijken naar dit verhaal. Gelukkig komt Haneke mij wat betreft de speelduur zeer aardig tegemoet met zijn bijna monumentale 123 minuten. Voor om het eender welke andere film kan dit een heel normale lengte zijn: voor Het Slot is het Veel. Heerlijk.

Leuk om een aan alle kanten 'oud aandoend' verhaal vertaald te zien naar bíjna hedendaagse mensen, kledij en aankleding van de de ruimtes waar de film zich afspeelt. Dat kan even wennen zijn; vooral hoofdrolspeler Ulrich Mühe (maar ook alle andere personages) komt er prima mee weg.

Voor zover ik het kan beoordelen, zonder zeer uitgebreide kennis van Kafka, is dit een zeer Kafkaëske vertelling. Het (onmachtige)individu en het (omnipotente) systeem. Ik vind het een geniaal gegeven. Ik denk krachtig genoeg om een indrukwekkend oeuvre op te bouwen.

Tijdens het kijken merkte ik een hele mooie, subtiele overgang op in het meeleven met en inleven in onze protagonist, landmeter K.
Zeer fijntjes vormgegeven door Haneke (door Kafka?). Hier moet ik wel even spoilers gebruiken.
De enige persoon bij zinnen lijkt K. Het valt me niet moeilijk mee te leven met hem, hij komt over als rustig, intelligent en weldoordacht. (Toegegeven, het is niet alles goud wat er blinkt. Soms komt er een vervelende karaktertrek aan de oppervlakte, bazigheid, ongeduld, zich meer voelen als ondergeschikten.)
Dat houdt K. lang vol.
Maar langzaam maar zeker verliest hij zijn brille en schijnbare onaantastbaarheid. Totdat wij hem op zeker moment als kip zonder kop door de sneeuw zien hollen, om ten einde raad toch maar te worden opgemerkt door 'het systeem'.
Schrijnend.

(Ja Selma, sommige scènes zijn inderdaad hilarisch! De kastscène, ik moest even denken wat je bedoelde maar na het zien van de filmposter is het overduidelijk, springt er helemaal uit.)

Kafka und Haneke. Ik heb speciaal een box aangeschaft om deze te kunnen zien en gelukkig heeft het geloond, en niet alleen vanwege deze titel.

Ik had eerst niet door dat het verhaal een (tamelijk) hedendaagse aankleding zou hebben, maar erg modern ziet het er in elk geval ook niet uit. Ulrich Mühe vond ik in eerste instantie een onwaarschijnlijke K., maar hij komt er goed mee weg. Toch mis ik wel iets qua sfeer. Een sfeer van beklemming en onmacht die eveneens tot uiting zou moeten komen in de omgeving en de gesprekken, hier blijft het toch wat droogjes en afstandelijk. 'Kafka' van Soderbergh kwam in mijn herinnering beter in de buurt, alleen heb ik die film gezien voor ik ooit iets van Kafka las, dus die zal ik weer eens op gaan zoeken.

'Das Schloß' waardeer voor nu op 3,5*, maar vaker zien lijkt me in dit geval zeker van toepassing.

Ik denk nog altijd met gruwelijk terug aan deze film.

Brrr, wat 'n kwelling was 't om hiernaar te kijken.

Haneke heeft Kafka hier echt geweldig goed verfilmd. Ik zou ook geen regisseur kunnen bedenken die beter geschikt geweest zou zijn voor de verfilming van dit boek (ja Orson Welles misschien).

Fantastische sfeer in de film, en gelukkig erg trouw gebleven aan het boek.
4*

Overigens lijkt het me wel haast een vereiste het boek gelezen te hebben om de film te kunnen waarderen (en op waarde te kunnen schatten).

Tegenvaller,

De film volgt het boek, zij het fragmentarisch. Daardoor word het een wat onsamenhangend geheel. Das Schloss is een van mijn favouriete boeken vooral vanwege het absurdisme. Dat mis ik totaal in deze film. Verder komt de film wat geforceerd over. Wel leuk is dat sommige scenes er net zo uit zien als in mijn fantasie als ik het boek lees.

2 sterren.