If.... (1968)

Film die nog steeds aardig staat,hoor.Bter iig dan andere films die bezeten zijn van de geest van '68,zoals die van Godard.Dit komt waarschijnlijk ook door de bizar-absurdistische opzet die idd doet denken aan zero de conduite(ze zitten niet voor niets op het dak)en de afwezigheid van didactisch geleuter of Mao-citaten.Het is dan ook te kort door de bocht om dit slechts een tijdsdocument te noemen:zolang er besloten leefgemeenschappen en adolescenten bestaan,blijft de thematiek relevant.Natuurlijk zitten er veel verwijzingen naar Vietnam enz. verwerkt in de film,maar niet op de voorgrond.
Over adolescenten gesproken:de acteurs die de ouderejaars spelen zien er helaas ook duidelijk uit als de 25 jarigen die ze irl waren,onder wie Mc Dowell die uiteraard een glansrol heeft als beroepsrebel Travis...die,als we toch bezig zijn met de vraag wat actueel is,meer aan een voorloper van blonde Greetje doet denken dan aan een navolger van Mao

Het gek*t met dat zwart-wit werkt duidelijk niet,en het zou me niet verbazen als Anderson dat verhaaltje over geldgebrek ophing omdat hij niet wilde toegeven dat dit experiment was mislukt.
De film wordt naar het einde toe steeds vreemder en Monty-pythonesker(ook door MP zelf gespoofd!),misschien ook om niet teveel problemen te krijgen met de censor:je kunt het slot zo immers ook zien als een over-the-top wrange grap.
Ik begrijp dat de roze medemens zich overmatig zou kunnen interesseren voor een kostschoolfilm,maar wees gewaarschuwd:er komen louter gruwelijk lelijke smoelen en bleke,vadsige dan wel uitgemergelde lijven in beeld.Tijdens de sm-scène blijft de camera gelukkig op een afstand .
Aardig vervreemdend en komisch is het Zulu-Sanctus als soundtrack,weer eens wat anders dan Ludwig van,9th symphony,2nd movement.
Tuurlijk is de film nihilistisch,maar niet zo gratuit als hij nu zou zijn geweest in het random violence on screen tijdperk.
Ten slotte mag niet onvermeld blijven dat deze film ook kan roemen op de aanwezigheid van een opgezette krokodil