Inderdaad een mooi, ontroerend filmpje!
Dit is een van die kleine, onafhankelijke Amerikaanse filmpjes die ik dan wel weer volop kan waarderen.
Realistisch (hoewel ik het eens ben met Yak's visie betreffende de twee hoofdkarakters), rauw, ontroerend en erg mooi. Erg sfeervol gefilmd ook!
Aardige muziek ook, die het echter niet wint van de soundtrack van
The Book of Life (o.a. PJ Harvey- nee wacht:
veel PJ Harvey, en daarnaast allerlei ander lekkers...)
Vooral de bijfiguren vond ik lekker realistisch en echt iets toevoegen aan het verhaal; wat dacht je bijvoorbeeld van die oudere, blonde vrouw, die op mij een bijna mysterieuze indruk maakte?
Of die vader- hoe treurig! Eerst boos je verloren zoon binnenhalen, om vervolgens een potje te gaan hoofdstoten met je kind, om zo weer eens lekker samen te zijn... wie kent zo'n situatie nou niet?
Hoe dan ook: een prima film, uiterst mooi gemaakt. Het merendeel van de situaties kan iedereen overkomen, het merendeel der karakters kan overal op straat rondlopen (hoewel ik zelf nog nooit ben "geraakt" door een meeuw of duif...), als nietige nutteloze mens!
Enige mindere aspect aan de film: dat pistool, constant in beeld verschijnend. Maar ja, dat zal wel realistisch zijn in de States.
En je leert ook nog eens wat:
zo weet ik nu dat er grofweg twee soorten
ratten zijn.
De derde soort, de
Buddha rat, bestaat echter niet. Jammer- dat had mijn soort geweest!

Het lijkt me dat die trouwens nog sneller zal verdrinken- hoe kun je overleven als je je niet beweegt en gehurkt zittend blijft proberen te drijven...?
Afsluitend:
mooi, poetisch en realistich portret. Te waarderen door liefhebbers van ander rauw materiaal, zoals b.v. films als
Under the skin, een
Kolya of een
Her last chance, of werk van Hallström, Haneke of Kaurismäki (schijnt)...
****