Ce Sentiment de l'Été (2015)

Met niemand minder dan Anders Danielsen Lie. Eén van mijn favoriete acteurs.

Tedere, ingetogen film over verdrietverwerking.

Geen oversentimentaliteit of tranenvloed, maar gewoon de getroffenen in hun doen en laten, dat gevoelsmatig getekend is door hun leed.

Melancholische muziek en mooie, opnames in de parken en natuurlijke, ongekunstelde "talk"-scènes.

Beide hoofdacteurs zetten een geloofwaardige act neer. Vooral Judith Chemia was opvallend.

Titel van de film zou ontleend zijn aan de song "That Summer Feeling" van Jonathan Richman.

Na mijn waardering voor het ontwrichtend mooie Amanda (2018) was Hers' voorlaatste film er natuurlijk één om te gaan zien. Ook Ce Sentiment de l'Été blijkt over omgang met verlies te gaan, en dat alles dan met een zeldzame subtiliteit en aandachtigheid die me enorm aanstaat.

Dit is een prachtige film over het verwerken van verdriet, zoals Movsin hierboven ook al zegt. Destijds op groot scherm gezien, ook nog een vraag kunnen stellen over de cameo van Mac DeMarco; die schijnt toevallig te zijn ontstaan, maar is prachtig verweven in de film (dat terwijl ik niet per sé een fanatiek DeMarco-luisteraar ben). Iemand van het filmteam wees regisseur Hers op zijn aankomende optreden wat/bezoek en vroeg zich of dit geen mooie toevoeging zou zijn wb de balans van een toen toch erg somberige film.

Grappig, dat nummer stond deze week in mijn Discover weekly-lijst van Spotify, en een kwartier geleden wordt deze film op Instagram weer gedeeld door Mubi. Grappig dat soort (algoritme-gestuurd?) toeval. En dat gevoel van een melancholische zomer delen het nummer en de film natuurlijk.

En acteur Anders Danielsen Lie ken je wellicht van zijn rol als Aksel in The Worst Person in the World, waarmee het wel wat raakvlakken heeft, al is deze film in mijn herinnering minder satirisch en meer eerlijk en gevoelgericht.