Scared to Death (1980)

Scared to Death is absoluut een aanrader voor de

organisatoren van"De Nacht van de Wansmaak".

Pulp horror.

Om te gillen.

Maar dan niet van angst.

0,5

Het vhs-kaftje ziet er schitterend uit, de film totaal niet!

Akteurs van het laagste niveau, special effects van het laagste niveau en al de rest ook.

Het enige pluspuntje dat ik kan geven is dat er toen nog geen cgi-effecten waren en er dus meer "creativiteit" nodig was!

Ik ben het helemaal eens met de mensen boven mij. Slechter dan dit kan bijna niet....gewoon niet te volgen. 0,5*

vervolg op deze film met zelfde monster: Syngenor (1990)

Weinig positiefs te melden, eigenlijk heb ik sowieso bijna niks te melden over deze film. Af en toe kwam dat groene ding tevoorschijn, de rest ben ik vergeten.......

Scared to death is een weinig orginele, lowbudget monsterfilm

die traag op gang komt, traag verder gaat om vervolgens

een beetje suf te eindigen.

Een aantal bewegingen/verschijningen van het monster zijn

zwaar afgekeken van Alien.

Het monster zelf lijkt een kruising tussen iets van H.R. Giger

en Creature from the Black Lagoon.

Uiteindelijk gewoon weer regelrechte troep waar ik zo enorm

weg van ben! Genieten van slecht dialogen, onlogische plotlijntjes,

twijfelachtige effecten en een monsterlijk vervelende score:

prachtig!

3,5 Ster voor deze monsterpulp!

Eens met Fatmike. Heerlijke monsterpulp!

3,5*

Even het gemiddelde omhoog stuwen, want Scared to Death is gewoon een heerlijke jaren '80 monsterfilm.
Dat de regie niet al te goed is, de dialogen lachwekkend en de moorden niet al te bloederig, is geen probleem want daardoor wordt deze film alleen maar leuker.
De monstereffecten zijn wel weer aardig, ook al is de syngenor gewoon een man in een pak. En de climax die vooruitloopt op Aliens is erg leuk bedacht.
Alles bij elkaar is dit een zeer geslaagde film en ik kijk al uit naar meer van dit soort pulpfilms!

3,5*

Een pulpfilmpje dat mij niet voldoende wist te vermaken. Natuurlijk zitten er flauwe en belachelijke scènes in de film, maar voor mij iets te veel van het goede. Zo zijn de dialogen wel echt stupide en lijkt het hoofdpersonage Ted (John Stinson) wel een hele rare snuiter. Maar toch weet hij op een belachelijke en snelle manier het hart van Jennifer (Diana Davidson) te winnen. Ook raar dat iedereen zomaar bij zijn appartement kan binnenkomen met of zonder kloppen. Veel aandacht voor een trage opbouw die gelukkig wat onderbroken worden door een aantal kills van het monster. De openingsscène die vanuit het oogpunt van het monster wordt bekeken, lijkt een goed begin. Het slachtoffer Janie Richter (Pamela Bowman) paradeert naakt door haar huis. Eén van de beste scènes van de film is die van de roller skaters in de ondergrondse parking met als slachtoffer Kelly (Joleen Porcaro). Sherry (Toni Jannotta), de assistente van de professor, komt redelijk laat in de film om samen met Ted de helden uit te hangen in de riolen. Uiteindelijk is agent Lou (David Moses) ook belangrijk bij de climax van de film. Er zijn voldoende kills aanwezig, maar qua uitvoering redelijk ondermaats : veel van dezelfde soort scènes en vaak weinig functioneel gebruik van de camera. Dit zal ook wel met het budget te maken hebben, net zoals het uitzicht van het monster. Dat laatste stoorde mij niet zo. 4/10

Vandaag uit op blu ray bij Vinegar Syndrome

Shocktober #31

Wat een bagger. Deze blu ray zat in het pakket van Vinegar Syndrome gestopt, aangeprezen als cult monsterfilm uit de jaren 80. Maar het is gewoon echt slecht. Een man in een rubber pak dat de kruising is van Swamp Thing en Alien vermoord in het wilde weg wat jonge dames. Een gepensioneerde politieagent (van 34) gaat op onderzoek uit. Acteren kan niemand en iedereen kan zo regisseren en filmen. Moest ook nog even aan Alligator denken, want het beest leeft in de riool.

Enige positieve is dat ze met het eind Terminator voor waren.

1*

Gewoon uiterst vermakelijke pulp onzin !