The Wrong Man (1956)

Heb hem al hoor Idd Ramon, de Signature box is een hele mooie! Thanks guys.

Geen traditionele Hitchcock, zegt de Meester zelf, maar hoe dan ook, een prachtige film en dit met veel dank aan een verbluffende Henry Fonda.

Het verhaal is zeker aangrijpend en zoals het wordt gebracht blijft ook de suspens er in. De soberheid van het wit-zwart verhogen het droevige van het gebeuren en de film legt ook wel accent op de niet altijd optimale werking van het rechtssysteem in de VS.

Zag de film voor de derde maal en hij blijft voor mij een topper.

Helemaal mee eens. De film kende ijzersterke momenten, waarbij ik zelfs dacht aan een waardering van 4*. Helaas verpest dat zijplotje de geloofwaardigheid en het realisme van de film. De omschakeling van Miles is totaal niet nodig.

Het acteren van Fonda was in eerste instantie ook wat vreemd, maar omdat hij het de gehele film volhoudt, kan het simpelweg het karakter van Manny zijn.

Hitchcock levert helaas net niet een nieuw meesterwerk af. Net als Vertigo, kent ook deze film een te grote fout. Jammer, want alle andere aspecten waren perfect in orde. Met name de soberheid en het realisme van het camerawerk was heel goed, op een manier die ik normaal niet van Hitchcock ben gewend.

Ditmaal geen thriller maar toch een typisch hitch film. Mensen die voor een ander worden aangezien. Enkele schitterende camerabewegingen en bijzonder prettig gefilmd en geedit. Zowel Fonda als Miles spelen goed. Fonda als een gewone man in een ongewone situatie en Miles als 'het geweten' voor het publiek.

Het begint met Hitchcock die vertelt dat de film een waargebeurd verhaal is. Paar momenten later komt er in beeld iets van: 'the story is purely fictional, all the characters..' blablabla. Is dat een vast praatje dat verplicht is in elke film of is hier ergens een grote fout?

Verder is het wederom een sterke Hitchcock. Leuk om een (voor mij) bekend(er) gezicht te zien in een Hitchcock.

Hitchcock probeert de film zo expres te hypen. Iets wat hij gelukkig nooit meer op deze manier heeft gedaan (wel middels bizarre trailers, o.a. een zeer zeldzame voor Psycho), al kan ik de humor er nu wel een beetje van in zien.

Het heeft overigens niet mogen baten, de film was geen groot commercieel succes.

Dit is een verklaring voor het "fictional" statement:

Although based on a true story, Alfred Hitchcock deliberately left out some of the information that pointed to Manny's innocence to heighten the tension.

Het is jammer dat ik het artikel in Life, waar Hitchcock de film op heeft gebaseerd, nergens kan vinden. Maar wie weet, anybody?

Redelijke drama/thriller film. Acteurs zijn best goed gecast.

Een geweldige eerste helft en een stuk mindere (op de rechtzaak na.)

Het einde is een beetje afgeraffelt, zo lijkt het in ieder geval. Maar ach, daar zit ik niet zo over in. Het was een vermakelijke film met een, zoals gewoonlijk, een goede Henry Fonda!

Over de dialogen heb ik niets over op te merken. Ze waren bijna allemaal even sterk en overtuigend!

Camera....top! Waarschijnlijk ligt het aan Alfred xD.

De grootste minpunt vond ik toch Rose. Ik vond haar niet echt goed spelen. Overtuigde niet in haar verslechterde toestand. Het kwam niet natuurlijk over!

Maar over het totaal gekeken, was een een voldoende!

Hele spannende film met een behoorlijk verhaaltje

Sterk geacteerd.

Goeie sfeer en het einde was net te afgeraffeld

4 sterren

Een nogal saaie film waarbij de film mij nooit echt weet te pakken en mee te nemen in het verhaal.

2*

Saai!

Na de eerste drie kwartier had ik het idee dat ik misschien wel weer eens vier sterrren zou kunnen uitdelen aan een Hitchcock. Het tweede gedeelte van de film is echter van een iets lager niveau en dus wordt het een halfje lager.

Henry Fonda is een prima acteur en doet het ook hier goed. Heel ingetogen, maar toch overtuigend. het zijplotje in deze film, waar Vera Miles centraal staat is het tweede gedeelte van de film te opvallend aanwezig en veel minder interessant dan het verhaal rondom Fonda. Ook is haar acteerwerk een stukje minder sterk dan dat van Fonda.

Toch heeft ook deze Hitchcock een prima sfeer, sterk verhaal en was ik halverwege harstikke benieuwd hoe het zou aflopen. Dat de afloop licht teleurstelde is jammer, maar desondanks is dit wel een sterke, vermakelijke film, al kan Hitchcok nog veel beter.

3,5*

Erg meeslepende film, die in 1956 wel heel wat emoties moet losgemaakt hebben bij het publiek. Absoluut de moeite waard om te bekijken. 3,5*

Hitchcock levert met The Wrong Man best weer een goeie film af, die een leuk verhaal kent. Wel vond ik dat er wat meer spanning in had gemogen. Eigenlijk was de spanning vrij ver te zoeken, op een paar scenes na. Het is al eerder gezegd, maar de eerste drie kwartier waren zeker weten het beste gedeelte van de film. Einde was inderdaad ook wat afgeraffeld. Wel kent de film een erg goeie Henry Fonda, waar best wat kritiek op was. Onbegrijpelijk vind ik, want hij zet hier naar mijn mening een erg sterke rol neer. Vera Miles vond ik dat wel wat minder.

Maar goed, deze Hitchcock was best leuk. Anders, mede omdat ik dit allemaal best realistisch vond. Bovendien is de soundtrack ook mooi. De film kent ook wel wat inzakmomentjes. Zo boeide dat gedeelte dat Vera Miles in therapie moet, niet echt. Maar verder was dit allemaal zeer vermakelijk. Prima film, ben ook nog lang niet uitgekeken op Hitckcock. Inmiddels 17 films van de beste man gezien.
3*

Hitchcock laat de thrills hier achterwege en dus krijgen we drama naar aanleiding van een waargebeurd verhaal uit 1952.

Bij vlagen mooi gefilmd, maar wat verouderd en met te weinig vaart en vooral dus een film die weinig Hitchockiaans aanvoelt.

Henry Fonda was geweldig in deze rol - een aanrader

Als je de welbekende Hitchcock-thriller zoekt, of een vlotte, dynamische actiethriller, dan is deze film misschien niet voor jou bestemd. Het (waargebeurde) verhaal is echter boeiend, het acteerwerk oké. Goed, er had misschien ietsje meer pit in mogen zitten, maar de film is zeker het kijken waard. Van mij een goede 3,5 ster.

The Wrong Man begint enorm spannend en intrigerend. Op een veel meer sobere manier dan gewoonlijk weet Hitchcock het beklemmende en machteloze gevoel van het hoofdpersonage goed over te brengen. De scènes in de gevangenis zijn zelfs zo subtiel gebracht dat ze iets weg hebben van Bresson's A Man Escaped. Naar het einde toe overtuigt de film steeds minder, met name door de subplot over de psychose van Fonda's vrouw. Het zijn geen slechte scènes, maar ze halen wel de vaart uit de film. Omdat het een waargebeurd verhaal is, kon Hitchcock op het einde ook geen miraculeuze genezing à la Spellbound of Marnie demonstreren.

Deze film heeft mij verrast. Hitchcock blijft ingetogen door het ontbreken van humor en een realistische aanpak. Het verhaal wordt in een rustig tempo verteld, maar verveelt daarbij geen moment. Ik vond het een goede keus om het te schieten in zwart-wit, dat veel bijdraagt aan de sublieme film-noir sfeer. Ook de goede score van Herrmann draagt daar zijn steentje aan bij.

Fonda speelt weer voortreffelijk als naiëve brave burger die langzaam veranderd in een man die langzaam kapot gaat door de zaak. Een erg goede scene is het moment dat Fonda naar zijn cel wordt gebracht en in zijn cel beseft dat het menens is. Een andere scene die erg goed is, is wanneer Fonda in de rechtszaal de mensen observeert. I.p.v. om zich te richten op de rechtszaak zelf, kiest Hitchcock ervoor om zich te focussen op de gemoedstoestand van het personage.

Door het ontbreken van humor en de serieuze toon is dit een unieke film van Hitchcock, die wordt onderschat. Ik had graag gezien dat hij meer van dit soort werkjes had gemaakt.

4*

Cinematografisch gezien misschien wel mijn topfavoriet van Hitchcocks hele oeuvre. Het hele stuk waarin Henry Fonda naar de bak wordt gebracht... wauw. Verder een weinig glamoureus verhaal zonder helden, wat ook de bedoeling van Sir Alfred was. Top verteld en geacteerd. Ook Vera Miles was indrukwekkend.

Dit buitenbeentje in zijn genre (gebaseerd op werkelijke gebeurtenissen), laat klip en klaar zien wat voor een begenadigd regisseur Alfred Hitchcock was (zijn stijl van regisseren is directer in vergelijking met zijn andere films). Aannemelijk is bovendien dat hij deze realistische, serieuze, boeiende en doeltreffende film in documentairachtige stijl nooit gemaakt had, als een voor hem aangrijpende gebeurtenis in zijn jeugd niet had plaatsgevonden. Het was de bedoeling dat Gary Grant de hoofdrol zou spelen, maar Henry Fonda, met zijn nuchtere wijze van acteren, kreeg de voorkeur.

Geen cameo, maar een heuse introductie van Hitchcock. Alsof hij z'n publiek wil waarschuwen. The Master of Suspense op de drama toer in een film die zich niet zozeer richt op het bewijzen van onschuld, maar op de gewone man en wat domme pech met een dergelijk leven en gezin kan doen. Niet spannend, maar treurig van toon met een ijzersterke Fonda. De gezichtsexpressie als hij wordt verhoord en voorgeleid is alleszeggend.

Hoogtepuntje wat dat aangaat is de blik wanneer de deur naar de cellen opengaat, Hitch haalt daar ook nog wat aardige camerafratsen uit. Jammer dat de gevolgen voor mevrouw Balestrero heel wat minder indruk maken, waardoor de film richting het einde aan kracht inboet en, afgezien van de overgang, de zaak ietwat lullig wordt afgerond. Met wel een opvallend religieuze noot. De schrijnende slotscène is er dan wel weer eentje die staat.

Een sterk afwijkende Hitchcock. Veel soberder, deels op locatie geschoten, ingetogen geacteerd. Een geweldige en heel sfeervolle eerste helft en een van Herrmanns mooiste scores. Ook visueel een van de fraaiere Hitchcocks. Helaas ben ik het met de mensen eens dat de tweede helft wat minder is. Hoewel de voorstelling van depressie wel opvallend is eerlijk voor die tijd. Einde is wel heel erg kort en daar valt wat voor te zeggen. Deze film focust zich vooral op de onschuldige man die wordt beschuldigd van een ernstig misdrijf.

Door de wat mindere tweede helft had ik eerst een 3.5* staan, maar dat voelt echt te weinig. Ik maak er een kleine 4.0* van.

Alweer Hitchcock #21, en dan ben ik nog niet eens op de helft.

Nou nog Catch a Thief en dan heb ik alle 12 films tussen 1951 en 1963 van hem gezien (Strangers On a Train t/m The Birds).

Een ietwat rare Hitchcock en dat begint al bij de eerste scène. Geen bekende cameo, maar gewoon een introductie door The Master of Suspense himself. "Waargebeurd, maar raarder dan eerdere fictieve films van mij", zoiets zegt hij. Het plot is inderdaad wat raar en af en toe wel erg ongeloofwaardig, maar het is toch waargebeurd, hè... Erg sterk eerste uur, maar daarna is de spanning (hoewel het eerder een dramafilm is..) er wel een beetje vanaf. Desondanks een ruime voldoende, want het is sowieso een boeiende film. Niet zozeer de bloedstollende suspense die we gewend zijn, maar vooral ijzersterk op psychologisch vlak. The Wrong Man is de verfilming van één van de ergste nachtmerries van een mens.

Henry Fonda wordt onterecht als verdachte gezien van twee overvallen. Hoe hard hij ook probeert zijn onschuld te bewijzen, het heeft geen zin. Ondertussen stort zijn vrouw (Vera Miles) mentaal in, dit vond ik een wat minder boeiend gedeelte, maar het is allemaal volgens een waargebeurd verhaal. Zo vertelt tenminste Hitchcock het in ieder geval de kijker. Jammer genoeg daardoor ook wat minder sappig en spannend, maar alsnog is het een heel adequate film geworden.

Hoewel het verhaal gebaseerd is op waargebeurde feiten, is dit niet de meest boeiende film van Hitchcock. Het eerste deel gaat nog wel, maar vanaf het moment dat Balestrero zelf op onderzoek uitgaat om zijn onschuld te bewijzen en zijn vrouw geestelijk begint af te takelen wordt het verhaal een stuk minder interessant. Dat komt mede omdat Vera Miles duidelijk moeite heeft om haar teloorgang geloofwaardig in beeld te brengen. Henry Fonda zet daarentegen weer een gedegen vertolking neer, maar dat ben ik van hem gewend.

Er zijn een stuk of tien films van Hitchcock die net zo gemakkelijk deze titel hadden kunnen dragen. Hitch kiest ervoor om het enige waargebeurde verhaal in zijn oeuvre deze titel mee te geven. Alsof ie de ernst van de situatie wilde benadrukken.

Het waargebeurde levert een compleet andere film op dan pakweg Cary Grant die zijn onschuld op het hoofd van George Washington probeert veilig te stellen. Het is de regisseur dus ernst en hij wil dit zo realistisch mogelijk aan de man brengen. Wat betreft dat realistische, hink ik op twee gedachten. Alles wat Fonda gebeurt nadat ie is opgepakt, op het bureau, de reactie van de agenten, in de rechtszaal etc. etc. vond ik volledig geloofwaardig (en eigenlijk ronduit sterk). Alles op het thuisfront een stuk twijfelachtiger. Zo is Fonda wel erg rechtschapen en is zijn privésituatie (op geldproblemen na) wel erg ideaal. Dat is de manipulator in de maker, hij vond dit vast nodig voor het contrast. Het verhaal op zich is boeiend genoeg, het 'wat-als-het-mij-zou-gebeuren' gevoel is een belangrijke troef. De impact op de vrouw vond ik dan weer wat overdreven, die heeft wel erg snel bij tegenslag een psychose. Sowieso vind ik het dramatische wat overdreven. De hele situatie is zeer onfortuinlijk en erg vervelend, maar dit soort dingen gebeuren helaas. Zeker gezien de uiteindelijke afloop is het uiteindelijk niet meer dan frappant. Als ie nu nog 10 jaar onschuldig had vastgezeten... Hitch brengt het dus ietwat bombastisch, maar de uitwerking is dat uiteindelijk niet. Eerder ingetogen en geloofwaardig met het oog op realisme, al weet je nooit waar feiten ophouden en fictie begint.

Fonda helpt de geloofwaardigheid wel echt de goede kant op. Wat een goede acteur is dat toch eigenlijk. Reken hem nooit echt tot mijn favorieten, maar dat is dus misschien wel niet helemaal terecht. Vooral in de scènes waarin ie niets zegt wordt duidelijk hoe goed ie is. Zijn lichaamstaal om zijn gedachten te illustreren is echt meesterlijk. Verder wordt Hitchcock wel eens verweten op deze site, dat ie visueel niet veel voorstelt. Hij komt inderdaad meestal niet met veel visuele poeha als doel op zich. Zijn klassieke degelijkheid mag je van mij als saai beschouwen. Maar als je niet ziet hoe effectieve beeldtaal deze film bijvoorbeeld heeft, mankeert je wat. Achteloos. De camerastandpunten zijn steeds precies goed. De schaduwen perfect uitgemeten, de scèneovergangen zo efficiënt als maar kan. Echt erg goed en het ondersteunt ook nog het verhaal.

Deze komt net niet in mijn Hitchcock top 10. Erg sterke film maar weer van de meester. 4 sterren.

Wat is een film als Crime Wave (1954) vergeleken met dit statische recht toe recht aan gebeuren toch ontzettend veel rapper, leuker, beter en spannender. Excuseer maar deze Hitchcock deed me werkelijk niets.

Prima film. ....en ze leefden nog lang en gelukkig MOET weg. Ook al zou het zo zijn.