The Magic of Ordinary Days (2005)

Mooie warme liefdesfilm....

Vond het heel jammer dat gegeven

van Japanse internering en duitse krijgsgevangenen en hoe daar in VS mee om werd gesprongen of er uit had moeten worden gelaten of juist duidelijker in beeld mocht worden gebracht

een mooie film, is echt waard om naar te kijken. daarom 4,5

Zoals Jim Carrey wel eens zegt: B.E.A.Utiful
Prachtig langzaam verteld verhaal waarin niet zoveel gebeurd waardoor de acteurs kunnen schitteren, en dat is wat ze doen in deze mooie en emotionele film.
De film bevat geen domme subplotjes en drijft gelukkig niet op vals sentiment...een aanrader.

Voor de liefhebbers: Deze kun je bij Bart Smit krijgen voor 2 euro

Cijfer: 4,5

Redelijke film maar ook niet meer dan dat.
De film verloopt vrij langzaam en kent weinig verrassingen.
En ook de akteerprestaties konden me niet echt overtuigen.
Zodat ik weinig feeling kreeg met de hoofdpersonen en het allemaal nogal gezapig overkwam.
Maar ondanks deze punten van kritiek kijkt de film toch wel makkelijk weg en wordt hij redelijk sfeervol in beeld gebracht.
Maar een topper...........?
Nee dat vond ik deze film zeker niet.

Hele mooie warme film.
En met een goed verhaal.
Puur genieten
4

Ik zie hier overal dat het een mooie warme film is, en dat was het eerste wat in mij opkwam na het zien van de film. Hij is mooi.

Van The Magic of Ordinary Days had ik me toch iets meer voorgesteld, mede dankzij de opvallend hoge score hier. Maar de filmt laat veel ordinary days zien en maar bar weinig magic. Komt wellicht doordat de hoofdrolspelers in deze, Russell en Ulrich, nou ook niet bepaald persoonlijkheden zijn die vlammen op het doek. Goed gecast als het truttige vrouwtje en de stugge boer zijn ze dan weer wel, maar echt warm lopen voor deze personages lukt maar moeilijk. Dat doen ze ook niet voor elkaar, zo blijkt in het verhaal. Grootste deel van de tijd kijk je dan ook naar twee mensen die wat moeizaam om elkaar heen draaien, wat onbeholpen dialogen spuien en verder hun weinig interessante dingetjes doen. De knulligheid van het eenvoudige leven op een boerderij ergens in the middle of nowhere wordt daarmee wel aardig weergegeven, maar echt bijzonder boeien kon het me niet. Naar het einde toe wordt dan ook opeens de oorlog er nog weer even aan de haren bijgesleept, wat nogal merkwaardig overkomt.

Al met al een een beetje gezapig geheel met wat sfeervolle plaatjes en pastelkleurige pakjes, maar met maar weinig diepgang en emotie.

Het is een tv-film die volgens IMDb 120 minuten duurt. Zelf heb ik hem via ruil op dvd en duurt hij 90 minuten. Er is dus een stuk afgehaald lijkt me, maar dat is niet erg, ik vind de lengte zo precies goed. Misschien iets voor de EO om hem uit te zenden. Begint met een stukje Rail Away om dan over te gaan in een drama in de trant van Kleine huis op de prairie. Bijna alle mensen zijn even lief en aardig tegen elkaar in de film. Mooie beelden die afgewisseld worden door computeranimaties, wat weer wat minder is.

Ik ben al lang blij dat het geen zwaar drama is maar gewoon een luchtig drama met een beetje romantiek. De chemie tussen Keri Russell als Levy en Skeet Ulrich als Ray is vaak ver te zoeken. Het is er wel maar je ziet het niet. Dit komt vooral door het verhaal. Al brengen ze beide wel goed en Mare Winningham als Martha straalt ook zo mooi. De Japanse kwestie zit er aardig tussendoor gevlochten. Alleen met die Duitser vind ik wel wat teveel van het goede. Toch is het is op sommige momenten maar een lief en hartverwarmend filmpje, vooral naar het einde toe. 3.0