The Dark Power (1985)

Tja horrorfilms uit de jaren 80.

Er waren enkele goede, maar ook een hele hoop pulp.

Dit is er 1 uit de categorie pulp.

Zoals de meeste horrorpulp gaat het hier om een groep vrienden die in een huis wonen, maar het huis is gebouwd op 'vervloekte' grond.

In deze film zijn het Toltec indianen die zichzelf levend hebben begraven om naar honderd jaar te komen moorden

De monsters zien er lekker fout uit en de actrices zijn niet uitgekozen op hun acteerprestaties

Het verhaal is zo flauw dat je de film alleen maar grijnzend kan bekijken.

Echt zo'n film die je kijkt met een stel vrienden (en eventueel een alcoholisch drankje) en met z'n allen even lekker genieten van deze ongein 4*

Het verhaal klinkt zeer goed, inderdaad.

Een oude Indiaanse medicijnman komt na jaren van bezig zijn met duistere krachten te overlijden aan ouderdom. Waarna zijn huis leeg komt te staan, trekken een aantal studenten hier in. Gebouwd bovenop de graven van vier Indiaanse tovenaars, die natuurlijk ontwaken uit hun jarenlange slaap en de studenten gaan vermoorden. De indiaanse tovenaars zien er te idioot voor woorden uit en vermoorden langzaam de studenten. Tegen het einde komt de zweepgrage sherrif de jongeren redden en de film eindigt met een geweldig whip gevecht tussen de sherrif en een van de Indiaanse tovenaars, een aantal aardige gore scenes maken het af.

Genieten met een vette hap erbij!

jaren 80 horror uit Verenigde Staten.

Heb best genoten van deze film, die met zijn 78 minuutjes niet erg lang duurt. Perfecte speelduur voor deze film, wat mij betreft.

Wat geschreeuw en domme personages, op een best grappige manier, zorgden ook voor een geslaagde film. Ook de uitgave van deze film die ik had was best aardig. 3,5.

Een hele leuke über-B-film! Een huis vol dommige corpsmutsjes, vier gruizige Indiane-.. scuse me, Tolteken, en één stoere man in uniform met een zweep! P-A-R-T, why? ‘cause I gotta!

Een groepje niets vermoedende studentes betrekken het huis op Totem Hill. Het huis is gebouwd op een plek, waar enkele eeuwen geleden vier Tolteekse tovenaars zichzelf hebben begraven – levend! Bij het aanbreken van de Boze Dagen staan de oeroude demonen op uit hun graf om zich te voeden met de levenden. Alleen een oude Ranger met een zweep – gemaakt met materialen uit de vier Wereldgewesten – staat nu tussen de meiden en de mythische Tolteken-zombies.

Phil Smoot heeft twee film geregisseerd: dit pareltje, en het nóg grotere shlock-fest. Alien Outlaw. Een rommelig, niet bijster strak ge-edit lowbudget hobbyprojectje. Toch had ik meer willen zien . Verbazingwekkend dat voor zo’n ultiem B-project de oude cowboy-held Lash La Rue zijn laarzen en zijn zweep uit het vet heeft gehaald. Genoeg humor, vette onzin, ongein en ranzigheid voor 80 minuten lol.

Tuurlijk is er van Polter Geist et al geleend. Dat de eennalaatste rustplaats van vier Toltec evil magiërs middenin North Carolina terecht komt, is bijzaak. Het is grappig, het is melig en het werkt! Na de Mexicaanse worstelfilms van Santo, Blue Demon en Las Luchadoras (gáát hen zien!) is dit de eerste film waar ik Latijns-Amerikaanse mummie-achtigen mag aanschouwen. Da's toch kicken?

De acteurs zijn oké voor wat ze doen. De jongens zijn Toltekenvoer. Lekker stom, kijken eerst de baddies duf aan, beginnen pas te rennen als iemand ze probeert te scalperen. De meiden , minimaal net zo stom, gillen lekker, 'rennen' lekker, en sterven lekker. Twee kunnen óók nog 's van zich af bijten en steken met magische messen! Voor in een mid-‘80s no-budget horror zijn ze leuk, én grappig.

De Tolteken zijn niet bijster snel of snugger, maar hebben een eigen dynamiek, bewegen zich met een soort lompe gratie. Wolfeye, Archer, Tomahawk en Dim (d-OH!) hebben elk een uniek karakter. Ze zien er niet heel eng uit. Toch is de makeup voldoende om het geheel een leuk gruizig gevoel te geven. Ook de special effects en het bloed zijn erg leuk gedaan. Let vooral op de ‘hoofdontvelling’ van de jongen bij het water! Bloed- en tietenniveau is trouwens zwaar voldoende!

Speciale aandacht voor de onnavolgbare Lash La Rue! Deze veteraan uit vele cowboy-films is cool! Zijn ‘acteren’ is op B-niveau, maar hij maakt het goed in zijn zweepwerk! Wow! Hij laat hem in elk geval met veel dramatiek knallen. Het begint al goed als hij een jongetje al zwepend van vier “hellehonden” redt. Hilarisch is het zwependuel met de laatste Tolteek. Minutenlang zweept hij de doodsbange tovenaar van alle kanten om de oren. Hoogtepunt: “Let’s see how you’re gonna use that whip without a nose!” Whap-AH! Briljant!

Voor Ranger “Feel mah whip!” Girard, de geweldige dikke Uncle Earl en twee stoere studentes, 3,5 opgegraven sterretjes!

Suzie Martin!

Verder weinig soeps.

Dit is... extra belegen jaren '80 kaas (als jullie begrijpen wat ik daarmee bedoel:P).

Het "acteerwerk" is lekker over-the-top. Werkelijk elk personage word dusdanig overdreven neergezet dat bijna iedere dialoog wel een lach weet op te wekken. Vooral het personage van Paul Holman (de huisbaas) en Lash LaRue (die klassiekers als Law of the Lash en King of the Bullwhip op zijn naam had staan) zijn lekker fout en vermakelijk.

Sommige van de dialogen waren zo raar dat ik me haast niet anders kan voorstellen dan dat dit expres gedaan is om er meer komedie in voor te laten komen.

Ondanks de korte speelduur komen de Toltecs maar laat in actie, maar gelukkig zijn de knotsgekke personages en situaties vermakelijk genoeg om tot die tijd te blijven kijken.

In het laatste deel van de film komt nog wat verrassend goed uitziende gore voorbij en zorgt LaRue voor nog wat extra (zweep)actie en nog wat memorabele one-liners.

Deze jaren '80 kolder is een fantastisch voorbeeld van "so bad it's good".

Ben het redelijk eens met voorgaande meningen. Vermakelijke meuk!