25 Watts (2001)

Aardig filmpje dit, maar niet zo goed als La Haine...

De vergelijking met La Haine is niet onterecht. Daar moet 25 Watts idd toch wel zijn meerdere in erkennen.

Nog een halfje erbij. Een verschrikkelijk leuke, spontane film. En met een aantal prachtige stijlvondsten, waarvan ik de mooiste nog wel vond dat Leche, aan de telefoon met Beatriz die niet de antwoorden geeft die hij wil, lijkt te verzuipen in zijn eigen glaasje water. 4,5*

Aardige film.
Alleen wat jammer dat ie in zwart-wit geschoten is, want dat had echt niet gehoeven.
Zal wel een bugetaire reden heben, want artistiek werd ie er niet beter op!
3 sterren.

Zoiets dacht ik ook tijdens het kijken Grappig.
Inderdaad wel aardig, maar blijft ook niet hangen. Lekker kijken naar klungelige jongeren. Kijkt lekker weg en tovert soms een glimlach op mijn gezicht. Toch kom ik niet hoger dan 3*, lijkt me genoeg.

Leuke low-budget film, ik ben juist dol op zwart/wit films. En La Haine heb ik nog niet gezien, dus dat scheelt

3,5*.

Die La Haine vergelijking begrijp ik ook niet.

Toch écht een compleet ander sfeertje. 25 Watts zet een paar verveelde jongeren in de spotlight en laat ze hun ding doen. Met geweldig geïnspireerde situaties en spaarse dialogen tot gevolg.

Nu is verveling ook wel een dankbaar thema voor droge comedies als deze. Visueel is het aardig, hoewel ik ook vraagtekens zet bij het zwart/wit. Voegt nu niet meteen veel toe. Verder is er wel aardig camerawerk hier en daar.

Technisch is het redelijk goedkoop (vooral de klank soms), maar het tempo en de totale doelloosheid van de film (24 verlopen en tja ... dat was het dan, 24 uur die verlopen zijn vind ik toch erg fijn en sterk. De film werkt nergens naartoe, wat ik erg positief vind. Maakt het wat ongedwongener om kijken.

Aardig filmpje dus. Wat pover qua afwerking om echt hoog te scoren, helemaal geen "klap in het gezicht sociaal geëngageerd drama" zoals La Haine, wel een quircky, droge comedy.

3.5*

De vergelijking met Le Haine vind ik ook niet opgaan. Beide films zijn zwart wit en gaan over straatjongeren. Maar ze hebben beiden totaal andere intenties.

Het onderwerp verveling vond ik op zich best nog wel goed uitgewerkt. Ik verveelde me gelukkig niet tijdens de film. Die scène waarin de verlegen jongen een porno dvd wil gaan kijken en even checkt of de demente oma slaapt vond ik erg grappig. En zo waren er wel meer leuke momenten, vooral het vreselijke bijbaantje van Javi werd goed in beeld gebracht.

Toch vraag ik mij ook af waarom deze film nou weer zwart/wit moet zijn. Net zoals bij Temporada de Patos. Het zal toch geen trend worden daar in Latijns - Amerika?
3,5*

Dat zou best kunnen. Maar als je een film met een videocamera schiet, dan film je toch automatisch in kleur.
Het zou toch niet zoveel schelen zwart/wit of kleur?

Volgens mij is zwart wit film alleen maar duurder. Dit is in ieder geval bij 8mm en 16mm wel het geval..

Clerks. als het dan ergens op moet lijken?

Nadat ik de film nogmaals heb bekeken, heb ik besloten deze 5 sterren te geven. Het is een kunstig werkje wat me erg aanspreekt.

Kunstig low-budget werkje inderdaad. Leuke gebeurtenissen, goede en grappige personages [leve oma!], en goed bedachte camera- en opbouw-truukjes.

Fijn debuut, snel Whiskey eens op de kop zien te tikken.

Deze film lijkt eerder op Clerks dan (hoe komt men erop?) La Haine. Qua achtergronden hebben 25 Watts en La Haine totaal geen ene moer met elkaar te maken.

Waarom zwart-wit? Aldus de regisseurs [interview op dvd] zou dat de (verveling) sfeer versterken. Een bewuste, 'artistieke' keuze. Had niks te maken met kosten. En deze film is inderdaad op film geschoten.

3,5* voor nu. Een hogere waardering na herziening zoals bij Leviwosc sluit ik niet uit.

Leuke film over verveling, die gelukkig niet verveelt.

De drie vrienden, die zich kapot vervelen worden goed neergezet. De eenvoudigste handelingen lijken soms al teveel voor de jongens. Ondanks dat hun leven saai is, is het leuk om te volgen, omdat de situaties waarin ze soms terechtkomen, best grappig zijn. Ook de personages zijn de moeite waard.. Het omaatje is bijvoorbeeld echt fantastisch.

De keuze voor zwart-wit is niet onaardig. Het benadrukt in feite de grauwheid en kleurloosheid van het leven van de jongens. Het camerawerk is goed. Kleine trucjes benadrukken soms even extra de puntjes waar het in die betreffende scène om gaat. Ook het feit dat er niet echt een begin en einde aan de film zit, is bij een film als deze absoluut een pluspunt.

Best leuk dus, goed gemaakt en het kijkt behoorlijk fijn weg.

3,5*

Ik hou wel van leuke, droge films over verveling geloof ik, want hoewel dit het wat mij betreft niet haalt bij voorbeelden als Temporada de Patos (veel gevoeliger) en Winter Vacation (veel droger en bijna surrealistisch) heb ik ook aan 25 Watts veel plezier beleefd. Veel leuke personages, milde humor en wat speelse vondsten (piepkleine scenes in een scene bijvoorbeeld) en af en toe een vrij hilarisch moment (zoals de oma die voor antenne mag spelen).

3.5*

Als je kijkt naar de data zie je dat er niet heel erg veel wordt geschreven bij deze film. Maar ik ben wel blij dat deze film dergelijk goede beoordelingen krijgt.

Ik vind deze kleine kunstprojecten, de kleine cinema heel erg prettig om naar te kijken. Ik heb de film laatst weer opnieuw bekeken en ik blijf bij mijn waardering van 2007.

5*