The King (2005)

zie boven poster

vandaag is de film uitgekomen in de Vlaamse bioscopen. Hij krijgt alvast goede kritieken in de meeste dagbladen

Knap gemaakte en zeer goed gespeelde film over wraak en vergiffenis. Het is jammer dat de motieven van hoofdrolspeler Bernal niet goed uit de verf komen; hierdoor is het moeilijk met hem mee te leven. Verder een eersteklas film, met sfeervol camerawerk en mooie muziek. En vooral William Hurt zet een geweldige rol neer.

Ik ben een groot fan van Bernal, en in deze film is ie zeker ook de moeite waard. Totaal onverwachte plotwendingen en goed acteerwerk maken het een interessante film. Het huiverinwekkende is dat Bernal ons laat kennismaken met een goed manierde marinier en hij dit imago eigenlijk de hele film blijft vasthouden...terwijl ie eigenlijk gewoon krankzinnig is...heel mooi gedaan.
De motieven zijn inderdaad niet duidelijk aanwezig. Maar ze zijn er wel.

Ik denk dat het duidelijk moge zijn dat de film op dat vlak tekortschiet. Motieven mogen dan enigszins aanwezig zijn, als ze niet duidelijk genoeg naar voren komen, kunnen de personages niet meer loswekken dan een gevoel van oppervlakkigheid. Spijtig, want de sterke vertolking van Bernal blijft daardoor wat in de schaduw staan.
Bovendien vond ik de uitwerking van zowat alle personages in zijn geheel vrij zwak tot zelfs slecht (in het geval van de moeder).

Fijne film. Goed, de motieven van de hoofdpersoon worden niet uitgebreid belicht maar dat houdt het allemaal wel wat realistischer en zo mogelijk ook wat onheilspellender. Voor een karakterstudie ben je niet op de juiste plek bij deze film. ' The King ' schetst de vertwijfeling van een personage, die door schade en schande wijzer is geworden in een snelle, wat eenvoudige wereld zonder enige vorm van houvast.

Gelukkig, is het personage niet in hokjes in te delen van: ja, hij werd vroeger gepest en neemt daarom nu zo `n houding aan. De motieven kunnen mij dus aan mijn reet roesten. Wat overblijft is een uitstekende performance van een quasi - nonchalante Bernal die zich opdringt aan anderen zonder het tot ruzies te laten komen en een niet verwachtte mooi uiteengezette romance met de dochter van een dominee, wiens zoon ook meerdere malen in het plot voorkomt. Slechts de intriges tussen hem en zijn vader en de wat brave lesjes in de kerk konden gemist worden.

Best wel mooi in beeld gebracht allemaal, met veel scenes in de buitenlucht, redelijke muziek en een vlammend, ontluisterend slotakkoord. 4*

Het onheilspellende karakter, als een gevolg van het grotendeels onbekende (in zijn geheel bekeken), is een feit. Toch miste ik onvoldoende inkijk in verscheidene personages om bovenal het euvel van de karikaturen te vermijden. Kreeg je zelf ook geen indruk van dat euvel? Of vond je andere elementen (zoals de vertwijfeling van Elvis) die dit konden vermijden of compenseren?

De dominee en de zoon van de dominee gedroegen zich wel als karikaturen. Vooral de dominee was zo `n typische, autoritaire, onflexibele man. Zijn eigen problemen misten wel wat eigen inbreng, het kwam nu inderdaad wat over alsof het halve domineecorps met hetzelfde probleem van doen had.

De zoon vond ik net wat te gewillig in zijn gedragingen, vooral dat moment nadat hij keihard in botsing was gekomen met zijn vader en vlak hierna op hoge poten naar Elvis ging om ' net zo autoritair als zijn vader ' mede te delen dat Elvis zijn zus nooit meer zou mogen zien.

Het personage van Elvis vond ik wel fascinerend en dat maakte een boel goed. Zijn gedragingen, waren onpeilbaar. Zo stelde ik mij eerst de vraag, wat hem precies bewoog om naar Corpus Christi af te reizen? Al observerende probeerde ik te achterhalen wat hij nu precies wilde met zijn leven. Hij leek vaak tamelijk onderkoeld en berekenend, dan weer impulsief en vervuld met een warm gevoel. Ik vond de vele autoritjes met zijn meisje veel bijdragen aan een goede sfeer, ondanks de wat vluchtige manoeuvres jegens elkaar kwam het op mij best wel romsntisch over, met name de scenes dat ze er met zijn tweetjes op uit trokken de natuur in.

Al gaande kwam ik steeds meer tot een bepaald beeld, waarin het leek alsof Elvis gewoon niet de verstandelijke vermogens van een volwassen mens bezat. De ontmoetingen met zijn meisje gaven de eerste signalen af. Het leek er steeds meer op alsof zij zich over hem ontfermde.

Duidelijk en correct.




Een resultaat geheel ten verdienste van Bernal?! Als ik enige indruk moest krijgen van het onderkoelde, berekende en impulsieve karakter van Elvis, dan was het bijna louter door Bernals 'method acting'.

Naast de geweldige acteerprestatie van Bernal, die hier een volledig andere rol neerzet dan in andere films waarin hij meespeelt, vond ik de beeldtaal soms ook verrassend sterk. De schemering die zijn intrede deed bij een schijnbaar verlaten meertje, een mysterieuze schaduw op een steen waar meerdere keren op ingezoomd werd.

Bovengenoemde elementen zijn me weliswaar opgevallen, maar ik kon ze op dat moment niet rijmen met de onheilspellende sfeer. Wellicht omdat mijn ervaring doorheen de prent doorgaans minder positief uitviel. Bij deze ben ik dan ook benieuwd wat een eventuele herziening teweeg kan brengen.

Ik snap niks van de titel.

Ik dacht eerst toen ik de titel las dat het een film was over Elvis Presley maar het bleek een ander verhaal te zijn. Op een gegeven moment zag ik de hoofdrolspeler in deze film een papieren kroon op zijn hoofd zetten in een snack-bar.

Enorm sombere maar intrigerende film over een jongeman die na zijn legerdienst zijn echte vader opzoekt die hij sinds zijn geboorte niet meer heeft gezien maar die niets over hem wil weten. Wanneer hij verliefd wordt op zijn halfzus en zijn halfbroer vermoordt escaleren de zaken naar een enorme climax die je naar je strot grijpt.
De film heeft een enorm traag tempo, maar wordt ruimschoots goedgemaakt door de sublieme vertolking van Gael García Bernal die hier andermaal bewijst een zéér degelijk acteur te zijn.
Een aanrader!

Grimmige parabel over het vraagstuk of een mens vergeving kan krijgen voor zijn zonden als hij zich tot de Christelijke kerk bekeert. Het verhaal speelt zich af tegen de achtergrond van een zeer conservatieve Christelijke familie in de bible belt van de V.S. Zeer naargeestig, maar de boodschap erachter is krachtig en controversieel.

leuke film, grappig verhaal, maar soms wat onrealistisch.
al met al toch wel goed. 3.5

"Een grimmig sprookje over geloof, hoop en afwijzing", las ik, en "een broeierig mengsel van incest, bedrog en moord".
Ik vind 'The King' noch grimmig noch broeierig. Meer een onsamenhangend verhaal met kop noch staart met aan de ene kant een verheerlijking van het geloof en aan de andere kant nauwelijks een rode draad over het hoe en waarom. Of ik heb er niets van begrepen!

had geen verwachtingen bij deze film, dan is het altijd plezant als het een pareltje blijkt te zijn.... kan er niets slecht over zeggen, sfeer/acteerwerk/muziek alles zat goed.... subliem filmpje

Afknapper.

Bernal is miscast. Ik geloof gewoon geen snars van zijn personage.

Voor de rst is het hakketakkerig. Ook het over de schouder filmen en meelopen met de acteurs gaf een pseudodocumantaire indruk aan de film. Met de nadruk op pseudo.

Ik ben blijven kijken zaterdag, dus de film had wel iets, het zusje zeker, maar al bij al toch een teleurstellend, te afstandelijk gevoel. Kippenvel was er niet bij.

Het hoofdpersonage heet in deze film 'Elvis', en als de titel dan ook nog eens 'The King' is zou je denken het gaat over de King of Rock 'n' Roll, Elvis Presley, maar dan zit je wel helemaal fout er is zelfs niet één verwijzing naar hem.
Neen het gaat over een wel bijzonder drama, een zoon die nooit werd erkend door zijn vader neemt op een wel heel sluwe manier wraak.
Prima vertolkt door Gael Garcia Bernal en een goede William Hurt.
Maar vooral het meisje was naar mijn mening zeer sterk bezig en hoop van haar nog wel meer te zien.
Helaas heeft de film ook een slechte kant, het gaat weer eens voornamelijk over de godsdienstwaanzin waar men in Amerika blijkbaar niet genoeg van krijgt.
Maar al met al toch een goed scenario en prima vertolkt door de hoofdrolspelers.

Film met een erg luchtig sfeertje, maar die een tweetal scènes kent die je hard uit die roes haalt. Aan motieven van een type als dat van Elvis hecht ik niet veel waarde, iemand die om onduidelijke redenen in staat is gruwelijke dingen te verrichten is volgens mij heel wat enger, maar misschien juist daarom heeft The King mij licht teleurgesteld. Ik ben los van eerstgenoemde twee scènes niet echt van slag geweest van wat dat gezin overkomt. Dit denk ik door de platte verpersoonlijking van de gezinsleden en dan vooral de moeder en de dochter. Hurt vond ik wel magistraal in zijn rol. In zijn geheel toch wel een fijne film.
3,5*

Zeer interessante film. Dat komt met name door Bernal, toch een veelbelovend talent die louter in prima films speelt.

Zijn personage, Elvis, is een zeer interessant figuur om uit te vogelen.
De motieven van Elvis zijn de gehele film niet duidelijk en telkens werd ik de verkeerde kant op gestuurd. In het begin zoekt hij genegenheid, hij heeft geen vader en is op zoek naar hem. Vervolgens wordt hij keihard afgewezen door zijn biologische vader, een stereotype pastoor uit een Christelijke gemeenschap(overigens een zeer goede rol van Hurt). Hierdoor gaat Elvis werk maken van de beeldschone dochter, Malerie. Je zou denken dat dit een soort wraakactie is, maar de liefde tussen het schattige stelletje komt oprecht over, er zitten hierbij een aantal zeer sfeervolle scenes in verwerkt.

Toch krijg je het idee dat door het toeval Elvis toch andere plannen heeft, juist ook omdat hij weet dat dit zijn halfzus is. Hij vermoordt per ongeluk de zoon van de pastoor en langzamerhand neemt hij dan ook de plek in van dezelfde jongen. Is het nou genegenheid of wraak wat Elvis zoekt? De eindscene is dan ook typerend voor het karakter van Elvis, want het is namelijk geen van beiden. Het lijkt wel alsof Elvis verstandelijk niet in staat is om op cruciale momenten de juiste beslissingen te nemen. Een geestelijke achterstand, dit allemaal om toch bij zijn vader te blijven.
Malerie en haar moeder het uiteindelijk ook ontgelden, wat ook weer een goede indicatie van het onberekenbare karakter geeft. Je zou denken dat dit een koelbloedige daad is, maar de wijze waarom hij vervolgens naar zijn vader gaat en het op wilt biechten geeft maar weer aan dat hij geestelijk niet helemaal in orde is. Achteraf werden er tijdens de film ook al hints gegeven voor deze verklaring(hij was niet capabel voor de erewacht en hij kwam niet al te snugger over na die bekentenis van de pastoor in de kerk).

Een zeer interessante karakteruitdieping die misschien wel een tweede keer waard is om te bekijken. Echter is het niet allemaal hosanna. De moeder, vertolkt door Laura Harring, loopt er als een kip zonder kop bij en de gedragingen van Paul(gespeeld door Paul Dano)slaan soms haaks op de scenes ervoor. De sfeer in de film is behoorlijk luchtig, maar het onderwerp leent zich hier eigenlijk niet voor.

Dikke 3,5*

Wat een tegenvaller! deze score moet echt lager!