The Anderson Tapes (1971)

de 3000e film op de site!

En 5 jaar later ook!

Deze film ooit op de BBC gezien, ik herrinner me hem als vrij saai. Ik verwacht toch wat meer spanning bij een onmogelijke inbraakfilm!

Connery speelde een schurk die net uit de gevangenis is ontslagen, nauwlettend in de gaten wordt gehouden en vrijwel meteen weer een kraak beraamd.

De poster ziet er wat dat betreft spannender uit dan de film in werkelijkheid is. Typisch jaren '70 jgedateerdheid.

Dyan Cannon was echter weer als een plaatje zo mooi en dat maakte het toch nog het kijken waard.

3 sterren.

Er zou een remake komen.
http://www.imdb.com/title/tt1079345/

Leuke scene waarin ze de beveiliging voorbij komen door chaos te creëren. Later vrij letterlijk gekopieerd in Sneakers. 3*

Overval/heist nummer zoveel: inmiddels mag ik me wel een grote expert noemen op het gebied van roven, stelen en overvallen.
Maar naast de educatieve waarde van dit soort films gaat het natuurlijk om de uitwerking en dat gaat hier helemaal goed:

-Coole jaren zeventig sfeer - CHECK
-Paranoïde afluisterapparatuur, geheime diensten etc - CHECK
-Coole soundtrack - Quincy Jones aangevuld met BLIEPs - CHECK
-Piepjonge later bekende geworden acteur in bijrol - Christopher Walken - CHECK

Politie is hier ook nog eens niet dom, Watergate-toestanden (post-Watergate Nixon hangt hier nog vrolijk aan alle muren), de overval gebeurt met Leatherface-maskers (post Texas Chainsaw Massacre), nagelbijten CHECK CHECK CHECK!!!

Al met al een topper in het genre ook nog eens van regisseur Sidney Lumet in z'n topperiode - vergelijkbaar met z'n latere Dog Day Afternoon.

Meesterwerk!

. op de lijst.

Erg spannende heistfilm met een uiterst coole Connery in de hoofdrol. De afluistertechnieken van de politie zijn wel erg gedateerd, maar het verhaal is des te spannender.
Lumet weet er zoals zijn meeste films zijn eigen stempel op te drukken en dat geeft altijd een meerwaarde.
Ook enorm leuk om Walken in zijn eerste rol te zien en de soundtrack van Jones is lekker geflipt.

Frank en vrij filmpje waarbij Anderson's openingsstatement door blijft pruttelen. Lumet pakt het allemaal erg voortvarend aan met een bonte mix van humor (l'histoire d´O!), wat meer grimmiger ingrediënten en een tikje op de vingers van surveillancepraktijken.

Connery is uiteraard de baas van het illustere gezelschap, maar het heeft nog wel een aantal in het oog springende personages die het zaakje er -uiteraard- wat gecompliceerder op maken. Walken's debuut is een beetje bijzaak, maar toch leuk meegenomen.

Met name Ingrid is wel een opvallende verschijning (en climax) die ook nog eens een markante draai krijgt. Beetje jammer dat dat draadje daarna oplost, maar de roof heeft genoeg harde en zachte munitie waar Connery zijn karakter ook nog eventjes mag uitspelen.

De knipjes, waar Lumet eerder ook al gebruik van maakt, tussen de diefstal en het verhoor van slachtoffers, geven het een eigen cadans en de wijze waarop de politieblokkade in beeld komt, is even fraai als droog. Al met al iets dat van begin tot eind moeiteloos overeind blijft.