Go West (1925)

Ik blijf maar hoge scores uitdelen aan Buster Keaton's meesterwerken, waarvan deze een van de meest ondergewaardeerde is. De koeienexodus van de prairie naar de woestijn is een hilarische climax. 4,5*

Memorabele en mooi scènes en overigens geweldig herhalend melodietje in de film. Topvermaak!

Een beetje een matige Buster Keaton, desondanks een erg fijn idee (de "liefde"/vrienschap tussen een man en een koe) en een finale die de moeite loont om te bekijken. De eerste helft van de film stelt naar Buster Keaton-normen echter toch een tikkeltje teleur, want er valt weinig leuks te bekijken en het typische valwerk vormt net iets te vaak het enige waar om te grinikken valt.
Verder dan een dikke 3* geraakt Go West niet, een leuke film maar van alle Buster Keatonfilms die ik reeds zag toch één van de mindere. Maar de finale is zeker en vast de moeite waard om eens te bekijken


3*

Niet bepaald een hoogvlieger, deze Keaton. Wat mij betreft terecht een van zijn meer vergeten films, al zijn de meeste recensies op het internet wel positief. Ik vond het nogal een trage film, met een lage grapdichtheid. Veel van de grappen zijn ook niet bijzonder geïnspireerd. Die stierenstormloop (klinkt als een titel voor Suske & Wiske) had het hoogtepunt moeten zijn, maar veel verder dan constant stieren ergens naar binnen laten lopen en een paar mensen laten schrikken komt Keaton niet. Er zijn echter een paar reddende scènes, zoals de eerste poging van Keaton om een koe te melken, de kleine Keaton op een gigantisch paard, Keaton die onder schot gedwongen wordt te lachen en de relatie tussen Keaton en de erg overtuigend spelende koe Brown Eyes. De relatie tussen Keaton en de koe lijkt een beetje een parodie op Chaplins The Kid. Geen idee of dat de bedoeling was.
2,5*

De vriendschap tussen Buster Keaton en een koe

Ik had daarstraks zin in een kort en luchtig filmpje. De laatste paar dagen heb ik werk gemaakt van een aantal erg lange films eens te zien (variërend van 204 - 228 minuten) en dan snak je op den duur wel naar iets kort. Ik kwam toen mijn Buster Keaton box tegen die ik ooit eens voor 15 euro had gekocht in de FRS, wat dus echt spotgoedkoop is voor 10 films en een hele hoop shorts. Go West was de eerste titel van het eerste schijfje en waar kun je beter beginnen dan bij het begin?

Het is niet mijn eerste kennismaking met Buster Keaton. Ik ben ooit eens in een kleine cinemazaal hier in de buurt Steamboat Bill Jr. gaan zien op groot scherm met een live-begeleiding van een klein orkest en nadien heb ik nog een paar talkies van Keaton gezien, die trouwens ondergewaardeerd zijn want daar zit ook wel leuk werk tussen. Soit, de kennismaking van het erg gewaardeerde werk van Keaton aan de hand van Steamboat Bill Jr. was erg aangenaam dus ik hoopte dat deze Go West hetzelfde effect op mij zou hebben. En gelukkig is dat het geval. Persoonlijk heb ik niet zo bijster veel met silent films (ik heb er dan ook nog niet zoveel gezien) maar voor Keaton wil ik altijd wel een uitzondering maken en Go West is het waard want, hoewel de film nogal traag op gang komt, is er wederom weer veel te beleven. Het verhaaltje is simpel, ten tijde van de silent era was de mogelijkheid er nu ook nog niet echt om een wreed ingewikkelde film te maken, maar het is wel allemaal doeltreffend. Er is een grote vorm van slapstick te ontdekken maar vooral de stunts zijn weer van een hoog niveau. Het is wel goed dat de film maar een 70tal minuten duurt want veel langer zou ik dit niet kunnen trekken. Dit ligt dan ook niet noodzakelijk aan de film, de laatste helft van de film behoort juist tot het beste van heel de film, maar eerder aan het feit dat ik me nogal vrij snel begin te vervelen bij dit soort films.

Gelukkig is Keaton er om de boel eens lekker op stelten te zetten. Hoe hij het flikt, ik weet het niet maar hij is zijn naam van The Great Stone Face vast en zeker waard. De manier waarop hij werkelijk alles ondergaat zonder enige vorm van emotie is verbluffend. Het is moeilijk om de acteerprestaties in dit soort films te beoordelen. Het is allemaal nogal overdreven om erg duidelijk te maken wat er effectief gebeurd maar gelukkig wordt het nergens vervelend. Ik zei het daarjuist al maar veel daarvan is echt te wijten aan Keaton. Hij regisseerde deze Go West ook en heeft een goed oog voor een aantal hilarische scènes waarvan de stierenstomloop toch wel één van de hele hoogtepunten is. Simpel maar erg doeltreffend en ook de bijhorende muziek past erg goed. Er wordt gebruik gemaakt van een heerlijk herhalend riedeltje en hoewel dit na een tijd zou kunnen tegensteken, gebeurt dat niet. De rest van de cast is perfect inwisselbaar. Nu zijn er al niet zoveel bijrollen maar van actrices zoals Kathleen Myers heb je honderden ten tijde van de jaren '20.

Leuke Buster Keaton film die ietwat traag op gang komt maar gelukkig dit daarna ruimschoots goedmaakt. Ik wacht nog altijd op het ultieme meesterwerk van hem maar ik heb het vermoeden dat dat wel in die boxset zal zitten. Moet ik er toch eens werk van maken om de rest te zien, vooral doordat ze zo kort zijn.

4*