'Neath the Arizona Skies (1934)

Het verhaal is duidelijk en wordt heerlijk snel verteld., wat het temp ten goede komt. Andere westerns met of zonder Wayne willen nog weleens riant de tijd nemen, terwijl zo'n verhaal makkelijk binnen zo'n klein uurtje verteld kan worden. Neem The Big Trail, met de eerste grote rol van hem, duurt zo'n twee uur en had ook makkelijk korter gekund. De bandieten zijn nogal stereotyp dom op sommige momenten. Wayne doet het erg leuk. Voor de 85' versie is er een score van componist William Barber onder gezet en die werkt helaas enkele malen niet goed bij de beelden. 3 sterren

Van alle Lone Star-filmpjes met John Wayne is de inhoud uitwisselbaar met de titels en ook de stunts komen veelal overeen. Neemt niet weg dat de stuntman Yakima Canutt er toch wel wat van kon en dat de stunts er goed uitzien. De laatste stunt in bijna alle filmpjes is er één die Canutt van een klif in het water laat storten. Bij deze is die wat minder spectaculair.

2,5*

Eerder een zwakke/matige western.

Het verhaal is zoals alle westerns van die tijd redelijk simpel en goed te volgen. Dus aan het verhaal ligt het zeker niet dat ik het niet zo'n geslaagde western vond. Ik vond dat er een paar dingen nogal onlogisch waren, of op zijn minst wel héél toevallig. Dan denk ik bijvoorbeeld aan het feit dat de bende van Black John Wayne zo maar kan volgen, terwijl ze 5 minuten achter zaten. Zelfs wanneer hij met zijn paard even door de rivier ging, vond de bende hem met sprekend gemak terug... .

Verder stoorde ik mij ook aan het gebruik van ondersteunende muziek bij sommige scènes. Er werd op een bepaald moment zo'n muziekje gebruikt dat perfect paste om spanning te creëren, terwijl het gewoon om een actiescène ging.
John Wayne doet het zeker niet slecht, al heb ik hem al wel in een betere rol gezien. Hij kon me toch niet echt overtuigen als "bezorgde" vader.

Boxje met John Wayne films uit de kast gepakt voor klassiekerzondag en met Neath The Arizona Skies, Lawless Range en The Desert Trail zijn dat er toch drie van aanzienlijke leeftijd met Neath The Arizona Skies als eerste aan de beurt.

En het moet gezegd dat deze film uit '34 toch best aardig is. Natuurlijk valt er genoeg op te merken aan het acteerwerk, het meisje dat overduidelijk geen indiaanse is, de kolderieke achtervolging of slapstick achtige actie, maar dat zijn dan ook allemaal dingen die in het tijdsbeeld en de leeftijd van de film gezien moet worden.

Overduidelijk voordelen zijn de prettige lengte van een klein uur, John Wayne die duidelijk nog niet de John Wayne van later is maar iets gewoner, en het directe en simpele verhaal. En ach, dat slapstick achtige gevecht rond de eerste poging het meisje te ontvoeren is best grappig. En zo in Neath The Arizona Skies best te doen ook al komt het net niet in aanmerking voor een voldoende.

Redelijke western, aardig tussendoortje.

Slechts twee weken na de vorige lowbudget b-western met John Wayne die ik zag, The Lawless Frontier, ging deze al in premiere. Zo snel volgde ze elkaar niet altijd op, maar het tekent wel de snelheid in prodoctie.

Het meisje Nina en het gedoe met haar zorgt er ook voor dat deze toch wel wat anders is. Eerst denk je nog een positieve voorstelling van wat toen nog een indiaan heette in 1934, dat is wel opvallend. Maar het blijft natuurlijk een kind. Ze wordt bovendien opgevoed door een blanke man en ook haar echte vader blijkt geen indiaan. Bovendien kan ze als meisje volgens Wayne natuurlijk geen cowboy worden.

De DVD die ik had was voorzien van enorm slechte muziek die duidelijk later is toegevoegd. Dat stoorde meer dan de matige beeldkwaliteit. Maar ook zonder die nadelen stelt dit niet heel veel voor. Al vind ik het wel leuk als tijdsbeeld.