Lonesome Jim (2005)

Hoe werkt dat systeem dan?

Eens in de zoveel tijd kom je een pareltje tegen die duidelijk met veel liefde is geschapen. Het begint met het sterke script en de dialogen vol neerslachtige en zwarte humor. Voeg daar interessante karakters aan toe, die door goede acteurs worden vertolkt, en je hebt een pareltje in spe. De regie (het beeld) ben ik niet enthousiast over, het lijkt wel of je naar een jaren 70 B-film aan het kijken bent op een 50Hz TV. Maar dit mag de pret niet drukken, het gaat hier puur om het verhaal, de prachtige dialogen en de karakters. Zoals de hoofdrolspeler al zei: "Ik hou van trieste verhalen over trieste mensen." Dit is zo'n film, met trieste karakters (losers) die er eigenlijk geen zin meer in hebben of vluchtgedrag vertonen. Casey Affleck is geknipt voor deze rol met zijn droevige kop en zijn merkwaardige lach. Dit is trouwens geen 100% Drama, maar een Drama/Komedie.

Net herzien en ik blijf bij 4****, dat stukje als Evil dreigend rondjes voor hun huis rijd en kwaad naar binnen kijkend ook nog een stukje op zijn achterwiel probeert te rijden dacht ik dat ik dood zou gaan, geweldig!!

Mwah, vond er niet veel aan als ik eerlijk ben. Je zit anderhalf uur naar een film te kijken over mensen die hun doel in het leven niet bereikt hebben. Dit levert veel drama op met soms een komische noot ertussendoor.

Heel de film door vroeg ik me af wat de maker nou eigenlijk met de film wil. Daarnaast vond ik Jim maar een ongeloofwaardig personage met soms de raarste dialogen.

Het visuele gedeelte van de film was ook al niet denderend en de soundtrack was alles behalve bijzonder.

De film kon me dus niet echt bekoren en ik ben nu al een groot deel van de film vergeten. Ik kom niet verder dan 2 sterren.

Sterke film weer van Buscemi.

Ook hier vallen ales eerste de solide acteerprestaties op. Casey Affleck & Corrigan zijn naar gewoonte sterk. Zelfs Liv Tyler is leuk en Mark Boone Jr. is hilarisch.
Door nu vrij achtereenvolgend drie films van Buscemi te hebben gezien, waar Boone telkens in meespeelt, is het wel grapppig om te zien hoe hij over de jaren heen steeds vetter en vetter is geworden.

Verhaaltje is weer een sterke tragikomische mix. Ik heb soms echt hard op moeten lachen, soms was ik ontroerd, maar het had misschien allemaal net iets sterker gekund. Clichés werden ook hier niet gespaard.

Misschien wel het meest opvallende van de film was de fotografie; een groffe semirealistische documentairekorrel gecombineerd met een soms haast magische overbelichting, wat een paar zeer knappe beelden opleverde. Hulde aan de DOP!
Al waren de kadreringen daarnaast soms opvallend slecht. Ik begrijp de meerwaarde van halfafgesneden gezichten dan ook nooit helemaal zo goed. De camera bewoog me soms ook iets te veel.

Toch meer dan voldoende gezien voor een ruime 4*

Zeer mooie film.
Het apatisch aandoende acteerwerk vind ik altijd wel een bepaalde charme hebben. Ook mooi dat het einde van de film nog altijd realistisch blijft, en er niet echt een einde komt, waarin alles goed komt, al wordt er door het open einde wel een suggestie hierna gemaakt. . Mooi en, zoals er eerder werd gezegd, sober camerawerk die in het voordeel van de film werken. soundtrack idem.
Buscemi bewijst na Trees Lounge toch weer een goede film af te leveren.

Prima filmpje voor als de zon bijna aan het ondergaan is. De hele film heeft een naargeestig sfeertje, Affleck is heerlijk als deprimerende jongeman en Tyler is charmant als vrouw die altjd positiviteit probeert uit te stralen.
De sobere beelden van het mooie dorpje in Indiana wordt weer prima ondersteund door de relaxte muziek, waardoor je toch lekker wegdroomt bij het kijken van de film.

Zelf biedt de film weinig verrassingen en spring het er ook nergens boven uit. Wel is het prima om is te bekijken als je op de bank ligt. Overigens is het niet een hap, slik, weg filmpje voor de massa. Het moet je wel liggen dit soort Arthouse producties.

3,5*

Met een plot als dit kan iedereen voor en achter de camera zich uitsloven wat 'ie wil, maar wordt het nooit wat. Het heeft zo weinig om het lijf allemaal dat Gilbert Grape gewoon boeiend is vergeleken met deze lege zooi.

Gilbert Grape is sowieso boeiend

Heeft ook een plot van niks.

vond het maar een doorsnee film. De twee broers zijn zulke losers dat ik er op een gegeven moment wel om moest lachen en liv tyler is natuurlijk een pareltje. Vond ook de moeder heel aandoenlijk. Jammer dat het verhaal zo voorspelbaar was inclusief het einde. Voor mij typisch zo'n film waar meer in had gezeten.

Ik was ook niet zo onder de indruk moet ik bekennen. Het is een verhaal dat eigenlijk nergens over gaat. En op zich is dat niet erg maar dan moet er wel iets tegenoverstaan zoals een perfect neergezette sfeer of hele mooie beelden of krachtige dialogen of heel sterk acteerwerk. Helaas heb ik niets van dit alles gezien.