Les Soeurs Fâchées (2004)

Hoe de levens van twee zusters - vanuit een gelijk uitgangspunt - door lot en karakter leiden tot totaal verschillende levenshoudingen. Er leiden vele wegen van LeMans naar Parijs, en weer terug. De contrasten, en de komedie en het drama, zijn in deze film behoorlijk vet aangezet. Dat kan een beperking lijken, maar hier is het een bewuste keuze, en biedt het de beide vrouwen de maximale ruimte om hun talenten ten volle te etaleren. De close-up van Hupperts gelaat tegen het einde van de film is zowat een icoon van bitterheid en verdriet, tot aan het randje van de kitsch, maar daar net niet overheen. Wat een geweldige actrice is dat toch.

Catherine Frot zag ik voor het eerst in het innemende 'Un Air de Famille'. Ook in de beperkte rol die ze daar speelde, was haar komische uitstraling zeer sterk.
Om te zeggen dat ze 'de lach aan haar kont heeft hangen', is wat overdreven, maar als je haar ziet, hoeft er niet zo gek veel te gebeuren, om vanuit je buik een onweerstaanbare giechel te voelen opkomen. Ze is overigens méér dan alleen een comédienne: in 'La Tourneuse de Pages' viel er niet zoveel te giechelen.

Neigt ze in deze film misschien iets teveel naar het kluchtige (dat hoedje, dat gestuntel met die plattegrond)? Is het soms niet iets te makkelijk en goedkoop effectbejag?Misschien, maar ook het kluchtige, de slapstick, is een kunst op zich. Zij kan het, van haar pik ik het. De scène waarin ze, zittend, met een snelle beweging van haar been voorkómt dat haar tas op de grond valt, is onbetaalbaar, Charlie Chaplin waardig.

Dit is geen heel grote film, omdat het verhaal nooit echt meer is dan een vehikel om de twee hoofdkarakters en hun relatie uit te spelen, maar méér was denk ik ook niet de bedoeling. Ik heb de indruk dat het dramatische en het komische niet helemaal symmetrisch zijn, dat wil zeggen: het drama van Huppert ligt relatief wat meer in haar omstandigheden, en het komische van Frot eigenlijk uitsluitend bij haar karakter. Het dramatische en het komische komen wel weer samen in hun onderlinge relatie.

Al met al een hele leuke, bij tijd en wijle ontroerende, en af en toe schrijnende film.