New York, New York (1977)

Het deuntje van deze film blijft niet een dag, maar een hele maand in je hoofd rondspoken. Leuke film, ik weet er eigenlijk niet meer zoveel van. Maar uit mijn filmische boekhouding van 2002 leid ik af dat ik hem toen vier sterren heb gegeven, en wie ben ik om mezelf tegen te spreken.

DeNiro is in het begin bijna net zo irritant als zijn personage in The King of Comedy, maar naarmate de film volgt begin je toch meer met de personages mee te leven en eindigt de film met een prachtige finale 3,5*

goeie muzikale film met een goeie niro en minelli , de muziek is zeer goed en prachtig verfilmd door het genie van scorsese een 4 op 5

Prima film maar toch blijft het gevoel dat met het talent dat hier in mee doet er meer in had gezeten. We krijgen zoals gewoonlijk in een Scorsese flick prachtige beelden, camerawerk en muziek te horen, een DeNiro in topvorm en leuke grappen hier en daar maar in dit geval is het nooit genoeg om 2,5 uur te vullen. Dit was een betere film geweest was het met een uurtje ingekort. Toch blijft NYNY wel hangen. Minneli is op het eerste gezicht een beetje eng maar na een tijdje zie je de schoonheid van deze vrouw. De kartonnen decors werken als ode aan de 40's en 50's. Vond dit echt goed werken. De belichting is erg mooi. Gewoon de overall jaren 40/50 big band sfeer is heerlijk. Genoeg goede punten maar het script doet de film een beetje de nek om. Jammer. Had wat meer verdiend dit. Wist trouwens niet dat deze bewerking van het nummer New York, New York een origineel voor de film was. Werd geen hit van Minneli maar 2 jaar later een reuzehit voor Sinatra. 3,5*

best wel een aardige film, niet echt bijzonder.
Robert de Niro is zoals altijd in films van Scorsese bijna perfect, met leuke humor.
Liza Minelli is echter vreselijk irritant,
ze kan soms wel zingen, maar die rot golf in haar stem daar werd ik haast misselijk van.
Daarnaast is ze ook nog een ramp om naar te kijken.
2.5*

Vond alleen De Niro goed.
Voor liefhebbers heb m geziem op mgm channel(neem aan dat hij vaker voorbij komt).
Kwam er moeilijk doorheen en dan te bedenken dat d film hiervooer Taxi driver was.

Jaren geleden eens gezien, was toen wel benieuw aangezien DeNiro meedeed en hij van Scorsese was. In mijn herrinering is de film behoorlijk langdradig en is het voor een niet musical fan (zoals ik) daarom best moeilijk door te komen. Desondanks heb ik me mede dankzij het goede acteerwerk, aardige verhaaltje, sfeer en mooie tijdsbeeld nog best wel vermaakt. Zou hem toch eens moeten herzien voor een beter oordeel, al is het enkel omdat het een Scorsese/DeNiro film is.

2,5 sterren

Toch wel een lekkere swingende film van Scorsese.Mijn 9e van de beste man.

New York, New York kent echt een heerlijk veertiger jaren sfeertje. Scorsese kun je ook best loslaten om een bepaalde sfeer uit een bepaalde tijd te creëren. Zo deed hij dat ook al heel goed in bijv. Goodfellas en zelfs in Gangs of New York en The Aviator. Leuk begin ook, de oorlog is voorbij en de soldaten vieren dat in The Big Apple. Erg mooi camera werk ook hoe DeNiro zich door de menigte worstelt. En op het laatst van de shot een pijl van een reclame bord op hem wijst. De film wordt dan ook als een ode gebracht aan de musicals uit de jaren 40 en 50. Dat is meteen al duidelijk in de credits scène met bijpassende muziek. De decors zijn een genot om naar te kijken en geven die oude musical feel goed weer. Ook was ik onder de indruk van de verdere camera voering, die bleef de hele film lekker dynamisch. Ook was de belichting om van te smullen, zo worden sommige shots die al mooi waren nog mooier.

De muziek die is gebruikt is heerlijk. Als musical is de film dan ook zeker geslaagd. Lekkere jazzie nummers, van mellow top wat up-tempo nummers worden goed afgewisseld. Minelli is ook een genot om naar te luisteren. Helaas verslikt Scorsese zich af en toe wat in de drama. Die komt op de meeste momenten niet goed uit de verf. Vooral tegen het einde wordt het.... nou ja.....dramatisch het moment in het ziekenhuis en de "hereniging" met zijn zoon vind ik totaal niet werken. Ook is de film veel te lang, een half uurtje korter en wat meer comic relief had zeker niet misstaan, en zeker in het laatste half uur/drie kwartier.

DeNiro speelt in het begin niet echt lekker, maar in verloop van de film zie je hem steeds meer en meer aanpassen aan zijn karakter, waardoor deze wat meer op z''n plek lijkt in de film. Verder is zijn karakter vooral erg irritant en naar, en maakt dit de minste prestatie die ik tot nu toe van deze acteerkanon heb gezien. Ik kon ook geen enkele symphatie voor hem opbouwen, maar dat kwam op mij ook niet echt over dat dat moest. Minelli doe het daarentegen uitstekend, en met haar karakter kon ik dan ook wat meer. Ik kreeg op het laatst gewoon medelijden met haar. Toch is een erg mooi moment als ze op het laatst NY, NY gaat zingen en Doyle wat credits daarvoor geeft . Het nummer New York, New York, is tevens een nummer dat lekker blijft hangen, en dan vooral de begin deuntjes. Die zal dan ook wel een paar dagen door mijn hoofd spoken, tot irriterend aan toe.

Weer een wat mindere film van Scorsese gezien, maar door de setting en de sfeer, de decors, de belichting, de muziek en Minelle wel een genot om naar te kijken. En 2,- voor de 2 disc editie nieuw in seal was dan ook zeker geen miskoop.

3*

Minneli vind ik niks, de Niro ook niet, maar het thema sprak me wel aan. Tamelijke drukke, ook vrij lange film maar de Niro weet wonderbaarlijk te boeien. Hoewel hij halverwege steeds meer afzwakt is het toch een redelijke film.

Oei wat een rommelige film.

Niet één van Scorsese's betere films, maar toch vrij bijzonder, vooral door de goed uitgewerkte destructieve relatie van de twee hoofdpersonen. De Niro is uitstekend als de charismatische maar bij vlagen zeer onsympathieke Jimmy; Minnelli geeft prima tegengas als de getalenteerde Francine die uiteindelijk de top bereikt zonder hem. De opzettelijk kunstmatige vormgeving is knap gedaan, met mooi camerawerk en zeer verzorgde production design. Gelukkig geen geforceerd happy end; de film eindigt op eerlijke, realistische wijze. Geen musical, daar bestaat vaak wat onduidelijkheid over- de enige musical-achtige scenes zijn die van de film-in-de-film Happy Endings, die Scorsese aanvankelijk uit de film moest knippen wegens overlengte.

Een mindere film van Scorsese dit.

Robert de Niro zet overigens een prima rol neer. Zijn personage is vooral in het eerste half uur van de film uiterst irritant, maar dat wordt daarna gelukkig langzaam wel wat minder. Minelli is een stuk minder overtuigend. Zingen kan ze zeker maar juist in de niet muzikale scènes komt ze minder goed uit de verf. Ik kreeg ook niet echt een band of gevoel met de hoofdrolspelers.

Daarnaast is de muziek, hoe passend misschien, niet echt wat voor mij. Het nummer “New York, New York” vind ik ook in de versie van Sinatra niet mooi en in deze film is dat niet veel anders. En muziek is toch wel hetgeen waar het grotendeels om draait in deze film. Scorsese zet overigens wel een aardig tijdsbeeld neer van het New York aan het eind van de jaren veertig en het begin van de jaren vijftig. Soms is het best sfeervol en mooi om naar te kijken.

Uiteindelijk is het toch een lange zit gebleken. Als je blij bent dat een film is afgelopen is dat vaak geen goed teken. De film heeft zeker zijn momenten, maar kon over het geheel gezien mij grotendeel niet zo heel erg boeien.

2,0*

Dit keer geen maffiafilm maar een musical met het duo deNiro en Scorcese. En ik vond deze nog zeker wel te doen. Natuurlijk draait dit weer om liefde en volgen een brutale betweterige veteraan genaamd Jimmy die erg irritant kan zijn en andere mensen op de zenuwen kan werken. Zijn charisma is nog best wel apart maar al het Jazzmuziek die hij maakt is sfeervol. Ook het New York van na de 2de wereldoorlog is weer erg fraai opgebouwt en de bijrol van Lizza Minelli als Jimmy's tortelduifje alias assistent is ook prima op zijn plaats en je zou haast denken dat ze tegen der zin met Jimmy gaat aangezien het in het begin erg als gedwongen overkwam op het eerste gezicht.

En natuurlijk is er ook veel ruimte voor het uiteindelijke hectische relatie tussen die twee en hoe alles manisch verloopt.

Wat mij betreft best een geslaagde film.

3,5*