134.883 gebruikers | 85.678 films | 31.041 regisseurs | 3.507.154 berichten | 4.928.407 stemmen
 

Cowards Bend the Knee (2003)

 

 

Cowards Bend the Knee (2003)
8 stemmen | gemiddelde 3,06
mijn stem:
Canada
Romantiek
60 minuten

geregisseerd door Guy Maddin
met Darcy Fehr, Melissa Dionisio en Amy Stewart

IJshockey-sterspeler Guy, van de Winnipeg Maroons, raakt verzeild in de absurde levens van Meta, een wraakzuchtige Chinese en haar moeder Liliom die een kapsalon annex abortuskliniek runt.
 

 

gebruiker
bericht

 

quote
nieuw bericht [permalink] geplaatst op 11 augustus 2004, 0:50 uur
Site.

Klinkt vrij vaag.

 

quote
1,5nieuw bericht [permalink] geplaatst op 14 december 2006, 15:51 uur
Een grote teleurstelling vergeleken met Saddest Music in the World en Braind Upon the Brain.
*1/2

 

quote
2,0nieuw bericht [permalink] geplaatst op 23 juni 2009, 23:06 uur
Na 2 films toch wel respect voor de mans filmstijl en verhaalopbouw.
Hij weet van normale, alledaagse dingen iets heel vreemds te maken en gaat daarin soms heel ver. Heerlijk is dat.
Dan kan hem verweten worden dat hij steeds in Winnipeg blijft en daar steeds met weer een raar verhaaltje komt aanzetten, waar hij zelf dan ook nog de hoofdrol in speelt, maar origineel is het wel. Het is niet zo dat er 20 man zijn, die hem nadoen op dit gebied.

Visueel is het misschien een trucje, maar wel iets wat hij mooi doorvoert. Zwart-wit met grove korrel, en erg rare versnellingen in de montage. Leuk!
Toch zitten er juist in dat visuele, dingen die me niet bevallen. Het Chapter gebruik geeft een extra oude feel mee, maar word hier eens in de 10 minuten ingezet en dat is veeeeeel teveel. Ik stoorde me daar heel erg aan op den duur. Ook het tekstgedeelte had van mij niet zo gehoeven. De beelden waren duidelijk genoeg en het is nu net zo, dat ik het zonder tekst niet had kunnen volgen.

Komen we bij het volgende. Logischerwijs werd er voor tekst gekozen, omdat er geen dialoog was, zoals dat bij oude films ook wel werd gedaan. Een soundtrack gedreven film dus, maar laat die soundtrack nu helemaal vreselijk zijn! Wat een gepingel en bombastisch gedoe, daar kan ik even de humor van inzien, maar dat houd ik geen 60 minuten vol.

Jammer, erg jammer. Het verhaal was weer lekker weird en sloeg heerlijk door. Ook visueel was het weer het leuke stijltje, wat ik in Winnipeg ook al zag. Al moet ik wel zeggen, veel minder sfeervol. Denk dat die stem toch wel veel sfeer met zich meebracht daar ook. Zonde dat het geheel dan zo gaat irriteren door allerlei andere factoren.
Dat kost een heel groot gedeelte van de score. Waar ik makkelijk op een 3* of misschien nog hoger was uitgekomen, moest ik nu zo mijn best doen om door de soundtrack en tekstgedeeltes heen te komen, dat ik echt niet verder kom dan 2*.

Wel een regisseur die me nog wel beter gaat liggen met andere films lijkt me. Een minder aanwezige soundtrack, dialoog in plaats van die chapters en het overmatig tekstgebruik, dan moet het toch goed komen.