Adam's Rib (1949)

Nu weet ik waar Pinky zijn nickname vandaan heeft.

Redelijk film, weinig bijzonders. Of het moet het feit zijn dat Spencer Tracy en Kathering Hepburn meedoen. Maar daarmee redt deze film het niet. 2.5*

Vond het eigenlijk een erg leuke film. Tracy en Hepburn spelen hun rollen goed en de film balanceert aangenaam tussen komedie (wat toch duidelijk de overhand heeft) en een wat serieuzere (drama-) kant. Het einde is weliswaar wat voorspelbaar, maar het paste goed in deze lieflijke komedie met een serieus randje. Zo worden ze vandaag de dag niet meer gemaakt. 4*

Inderdaad!

En helaas bijna ook nooit meer uitgezonden. De good old BBC deed dit zaterdagmiddag wel en ik was blij verrast met deze film (tja, het foeballûh was afgelast, een mens moet toch wat?).

Adam's Rib heeft de tand des tijds zeer goed doorstaan en is nog heel goed te pruimen. Hepburn en Tracey schitteren echt als een elkaar liefhebbend paar (of ze daarvoor ook echt goed moesten acteren is maar de vraag!). Het verhaal komt daardoor erg natuurlijk over.

Ik verbaasde over bepaalde 'naughtinesses' in de film. Ik wist niet dat zoiets toendertijd al kon???



Ik vind de titel briljant bedacht en dubbelzinnig!

Ik heb ècht genoten van deze film en van mij krijgt ie zelfs 5* (en die geef ik niet vaak!).

Leuke momenten, maar als geheel niet helemaal overtuigend

Inhoudelijk gezien natuurlijk puur onzin. Ze bewijst dat vrouwen niet gelijk behandeld worden, dus daarom is het rechtvaardig dat ze haar man neerschiet? Ik vond het sowieso een iets te feministische film, maar ik kan niet ontkennen dat het wel heel leuk was.

Beetje verjaard misschien wel maar nog steeds een onderhoudende film met een aantal zeer sterke dialogen.

Adam's Rib handelt over de gelijkheid tussen man en vrouw en dat is voor Katherine Hepburn een leuke rol. Ze viel in Hollywood namelijk op door haar kledingkeuze (lange broeken ipv rokken) en uitgesproken liberale mening. Stoere actrive dus 8-)! In deze film is tegenspeler Spencer Tracy dan ook menigmaal het haasje. Van rechtbankscenes word ik nooit zo wild, maar hier zaten wel wat aardige stukjes tussen. Soms een beetje inkakkend, maar in totaal is Adam's Rib nog een aangename romcom geworden.

Catherine Hepburn is een heerlijke vrouw, maar de komedie voel toch een beetje te licht uit. De grappen en grollen waren niet echt grappig, het rechtbankgebeuren was een farce en dan was er nog die irritante 'Kio'.

Leuke outfits, leuk ook om onvervalste starquality aan het werk te zien et Tracy en bovenal Hepburn. Maar de tand des tijds heeft hier toch wel degelijk wat glans afgeknibbeld. Leuk tussendoortje, maar niet veel meer.

Licorice, mmmm. If there's anything I'm a sucker for, it's licorice

Vandaag is Hemelvaart dus dit betekent geen les dus dit betekend automatisch ook nog eens uitslapen. Gisteravond was dus de perfecte gelegenheid om nog eens film voor het slapen op te zetten en de keuze viel op deze Adam's Rib. Tot nu toe ben ik nog altijd geen grote fan van de films met Tracy en Hepburn in de hoofdrol maar vermits ze er zo'n 9 hebben gemaakt, vermoed ik dat er toch één goede moet tussen zitten. Plus ik zie Hepburn erg graag spelen dus dat is altijd mooi meegenomen. Jammer genoeg is dit ook weer niet de film geworden die me overtuigd waarom het duo zo succesvol was dat ze er nog veel 'vervolgen' van hebben gemaakt..

Adam's Rib is gebaseerd op het waar gebeurde verhaal van William Dwight Whitney en zijn vrouw Dorothy Whitney die Raymond Massey en zijn ex-vrouw Adrienne Allen verdedigde en met zo'n concept lijkt het me niet al te moeilijk om een film te maken die vol zit met snedige dialogen tussen het koppel. Jammer genoeg is daar maar bitter weinig van te merken en zijn er maar een paar handvol momenten die het verwachtte niveau halen. Deze battle of the sexes is daarentegen vrij voorspelbaar en de invulling zelf komt ook helemaal niet geloofwaardig over. Ik vond het in ieder geval een interessant uitgangspunt dat een overspelige vrouw erger zou zijn dan een overspelige man maar het komt gewoon niet echt over. Hoewel er vandaag de dag nog zo'n vooroordelen zijn (ik denk meteen aan het feit dat een vrouw vaak een slet wordt genoemd als ze met meerdere mannen sex heeft gehad terwijl dit voor een man een bepaalde status geeft) voelt Adam's Rib nogal oubollig aan. Ergens ook wel logisch natuurlijk want we spreken hier over een film van ondertussen meer dan 60 jaar oud maar toch, blijft jammer dat het de tand des tijds niet heeft doorstaan.

Gelukkig redt het samenspel tussen Hepburn en Tracy de film nog grotendeels. Hoewel mijn eerste kennismaking met de twee me erg slecht beviel (Pat and Mike was die film trouwens) wisten ze me in Sea of Grass toch wel weer te overtuigen. Hier doen ze op datzelfde niveau verder maar worden ze wederom weer compleet onderuit gehaald door het verhaal en de andere cast. Het is nochtans leuk om Tom Ewell nog eens te zien. Ik ken hem alleen maar uit The Seven Year Itch waar hij fantastisch is en hier is hij, in zijn voor de rest wel erg kleine bijrol, erg leuk. Ook Judy Holliday doet het erg leuk en heeft een paar amusante opmerkingen maar degene die eigenhandig voor een hele boel irritaties zorgde was David Wayne die de rol van Kip op zich nam. Man, wat een enorm vervelend personage was me dat! De rest van de bijrollen zijn nu niet meteen noemenswaardig doordat toch alle aandacht naar Tracy en Hepburn gaat.

Een wel erg feministisch getinte film die vooral door het trage tempo, het ietwat ongeloofwaardige en oubollige verhaal de tand des tijds niet heeft doorstaan. Hepburn en Tracy doen het leuk maar ik betwijfel of de film nog bekend had geweest mocht dit met andere hoofdrolspelers geweest zijn. Cukor blijft toch altijd een twijfelgeval bij mij.

Nipte 3*