Le Passage du Rhin (1960)

Deze film, die nota bene Venetië in 1960 won, lijkt van de aardbodem te zijn verdwenen.

Nog nooit van deze film gehoord

Ik wist niet dat deze van de aardbodem verdwenen was Zelfs uit op een matig deeveedeetje sinds kort. Enfin, zoveelste WO2 POW film, die zich echter van zijn genregenoten onderscheidt door de vrijwel afwezigheid van actie. Je zou bijna denken dat Cayatte bij Bresson in de leer is geweest, want precies de dingen waarvan je zou verwachten dat ze uitgebreid getoond worden- de ontsnapping, de gevangenname, de vlucht naar Engeland etc. komen niet in beeld, terwijl voor de grote gebeurtenissen als de inval in 40 of de bevrijding van Parijs stock footage wordt gebruikt.

Bovendien is opvallend dat degene die de held zou moeten zijn- verzetsman en escapee Riviere - een ontzettend nare man is die op lafhartige wijze ontsnapt, iemand van achter wurgt ale de eerste de beste thug en zich laat steunen door een moffenhoertje. Neen, we sympathiseren meer met Aznavour, die zich als een soort trouwe hond heeft gehecht aan het Duitse gezinnetje waarvoor hij werkt als een huisknechtje.

Het slot is ook buitengewoon a- patriottisch te noemen.

Goede oorlogsfilm wel met amper oorlogsgeweld. Merkwaardige zet is dat het personage

van Aznavour als krijgsgevangene mag worden opgenomen in een Duits gezin als hulpje.

Met als gevolg uiteindelijk een vriendelijke (Menselijke) modus tussen de Fransman en het

Duitse gezin. De Duitse soldaten worden in de film ook nauwelijks als bruten neergezet wat

we wel anders gewend zijn. Een vrij ongebruikelijke oorlogsfilm derhalve zonder opvallende

grimmigheid.

De film splitst zich uiteindelijk af in twee verhaallijnen. Die dus van het personage van

Aznavour en die van de ontsnapte journalist vertolkt door Georges Riviere met wie Aznavour

al gauw kennismaakt, en wanneer Riviere al gauw een ontsnappingsplan in zijn hoofd heeft.

En deze ook deelt met Aznavour die er vooral om morele reden geen oren naar heeft. En

zien we Riviere uiteindelijk vooral dan aan het hoofd van een nieuwsblad in Parijs. Een op zijn

zachtst gezegd licht ontvlambaar persoon, en die stukken minder sympathiek is dan die van

Aznavour. Wat overigens naar het einde van de film wel enigszins wordt bijgedraaid, al kan

hem die ene hufterig geleverde streek moeilijk vergeven worden.

Vond vooral Aznavour sterk spelen in deze over het algemeen vrij ingetogen oorlogsfilm.