Rok Spokojnego Slonca (1984)

Won in 1984 de Gouden leeuw in Venetië.

Merkwaardig genoeg. Misschien eerder in het kader van een verzoeningspoging tussen oost en west op het hoogtepunt van de Reagan koude oorlog dan op grond van cinematische consideraties.

Enfin, bijna een soort contemplatieve cinema waarvan het een understatement zou zijn om te beweren dat hij niet plot-driven maar character -driven is. Op zich geen probleem, maar dat is nog geen excuus om verhaallijnen die amper zijn begonnen weer weg te gooien. Hoe het precies gesteld was met de oorlogsmisdaden wordt niet opgehelderd, wat de regisseur de gelegenheid geeft om zich geheel te focussen op wat de film au fond is: een relatiedrama over 2 doorsneemensen van middelbare leeftijd.

Waarom Wilson is gecast weet ik niet, misschien wilden grotere Amerikaanse acteurs niet geassocieerd worden met het goddeloze bolsjevisme. Komorowska is echter zeer goed en doet zoals iemand op IMDB opmerkte idd. aan Ullman denken in haar rol.

Dat het tempo extreem laag ligt zal duidelijk zijn, ook de grauwe cinematografie leek me niet te uitzonderlijk. Gelukkig mogen we op het eind nog Monument Valley in volle glorie zien als eerbetoon aan John Ford en de cinema van het decadente westen.

Goede score overigens, een soort pseudo-hobo concert.

Imho een film voor bejaarden, maar dat is dan de mening van een diehard James Bond fan, moet u maar denken.

Bijna een soort van Contemplatieve Cinema? Dacht het toch niet hoor. Het voorlaatste shot lijkt zo uit To The Wonder te komen. Erg bijzonder moment maar voor de rest toch wel sterk gedateerd en dusdanig oninteressant in beeld gebracht dat ik bij vlagen moest denken aan een verlopen theaterstuk.

Zeer matig.

Nog niet veel Poolse cinema gezien, maar heb je toch een soort beeld van grauwe tristesse bij de vermelding dat een film Pools is? Wel, dat heb je dan allicht aan dit soort films te danken, want het past echt perfect in het cliché.

Een nogal mistroostig drama over een Amerikaanse man en Poolse vrouw die elkaar vinden. Uiteraard ligt hun relatie erg moeilijk, de rest van het drama is dan ook geweldig voorspelbaar. Hoeft niet zo heel erg te zijn, maar dan moet het gevoelsmatig wel overkomen. En dat deed het niet echt.

Acteerwerk is echt wel matig en het drama is af en toe wat melig, ondanks de verder grauwe setting. Die laatste scene is bijvoorbeeld echt niet oké. De band tussen de twee krijgt maar matig vorm en uiteindelijk boeide de afloop me ook niet. De film richt zich sterk op de personages, maar die blijven gewoon te steriel.

Visueel soms wel netjes, maar toch ook erg vaak saai en verwacht. Wat de soundtrack betreft, eigenlijk hetzelfde verhaaltje. Mnee, er zit wel basiskwaliteit in, maar meer niet.

1.5*

Internationale producties halen meestal niet het beste naar boven bij de makers: te veel compromissen waarschijnlijk. Deze valt in elk geval ook tegen, vergeleken met Zanussi's eerdere werk sowieso. Dat ligt niet aan Komorowska, wel deels aan haar tegenspeler Scott Wilson die later vooral bekend zou worden als Herschel uit The Walking Dead. Hij maakt deze film niet zo'n beste indruk. Het verhaal is romantisch, over een complexe liefde, alleen wordt die liefde geen enkel moment aannemelijk gemaakt. Het voelt van beide kanten als een beetje uit nood geboren, niet de beste basis voor een mooie relatie. Als ze een dansje doen is dat eerder licht-verontrustend dan dat je de wanhoop voelt, wat kennelijk toch de bedoeling van die scène was. De ontwikkelingen om de plot heen, het brute politieoptreden en de glurende commissaris, de oorlogsmisdaden, ze worden matig uitgewerkt. Muziek was ook te bombastisch.

Donder toch op met dat cliché van het grauwe en deprimerende Polen.