La Morte Vivante (1982)

Laat ik om te beginnen eerst zeggen dat ik gebruiker JACHOFFIE
verre van serieus neem:

-"typisch jaren 80 b-filmpje. Slecht". Hier wordt zeer de indruk gewekt
dat alles uit de jaren 80 slecht is.

-Jachoffie heeft 3 films 5 sterren gegeven, waarvan er 2 niet in zijn persoonlijke top 10 zitten. Beetje vreemd om lager ingeschaalde films wel in je persoonlijke top 10 te zetten.

Tot zover gebruiker Jachoffie, over naar La morte vivante.

Niet de beste film van Jean Rollin, maar zeker de moeite waard.
Vooral als je de trotse eigenaar bent van de Encore speciale 3 disc
editie. Een fraai vorm gegeven omslag en een prachtig boekje.
De 3e schijf is overigens de soundtrack van de film.

Ondanks de voorspelbaarheid en niet altijd even goede acteerprestaties is La morte vivante een mooie kijkervaring.
Het is allemaal net iets meer dan bloot en bloed, maar omdat te begrijpen zul je deze film zelf moeten bekijken.

Een ruime 3,5 ster!

FatMike

Deze film is huilen met de pet op.
Het acteren lijkt echt nergens op, van bar en bar slecht tot af en toe theatraal.
De effecten zijn te slecht voor woorden, alleen de gore in de laatste scene ziet er nog een beetje uit.
Het script zit vol gaten en het grootste gat is dat een meisje dat 2 jaar geleden overleden is er niet uitziet alsof ze 3 seconden geleden overleden is (nee, dat komt niet omdat het een horrorfilm is want er was op dat moment nog geen hocus-pocus aan te pas gekomen).
En dan nog het totaal non-functioneel bloot waardoor de film verdacht veel van een exploitatiefilm wegheeft.
Omdat het allemaal echt te belachelijk voor woorden is heb ik een paar keer met open mond zitten kijken waardoor ik toch enige waardering voor de film heb gekregen.
Hou je van slechte films, hou je van 'Nacht van de Wansmaak' titels dan kan ik je deze zeker aanraden.

Mijn tweede Rollin is weer een geslaagde kijkervaring.
Aparte variant op het zombie-thema die echter veel te lijden heeft onder het lage tempo, maar dit wordt ruimschoots goedgemaakt door de degelijke gore en het prachtig einde.
De acteerprestaties waren inderdaad niet van een hoog niveau en het feit dat het meisje er nog uitstekend uitziet na meer dan 2 jaar dood te zijn geweest is wel een enorme blunder, maar de sfeer van het Franse platteland in combinatie met (zombie) horror is dan wel weer geslaagd.
Op naar de volgende Rollin.

Na het geweldige Requiem For A Vampire is dit mijn tweede Rollin.
En ik geloof dat het mij wel ligt Rollin's combinatie van sex en horror.
Hou rekening met niet al te sterk acteerwerk (die Amerikanen zijn duidelijk Fransen) en een relatief laag tempo.
Maar sfeer te over, erotiek en paar fijne geslaagde gore-scenes.
Beetje een kruising tussen Nacht van de Wansmaak en arty.
Een romantische lesbische zombie-film.
En bij mijn weten de enige film in dit sub-genre.

Matig

Alhoewel vooral gekend voor zijn vampier-sex-horror combinatie vond ik deze naast Les Raisins de la Mort toch de betere van zijn reeks.
Ook hier weer het obligatorisch kasteel, de sfeerbeelden en de, wat minder aanwezige, naaktscènes. De gore is bij vlagen goed maar de FX blijft, zoals gewoonlijk erg matig.

2,5*

Nah, acteerwerk was dermate dramatisch dat ik dit geen fatsoenlijke film meer kan noemen. Al is met het idee en de combinatie van sex en horror weinig mis, met acteerwerk van een kleuterschoolniveau kan ik toch echt helemaal niets. Iemand interesse in de DVD met prachtig kaftje? Ik mieter 'm weg.

La Morte Vivante rust vrijwel volledig op sfeer en setting welke allebei best aardig is, want de acteerprestaties en het verhaaltje daarbij zijn natuurlijk bedroevend. Het bloot is daarbij ook alles behalve functioneel te noemen, maar een miskoop kon ik deze 'Vampire Edition' niet noemen.

Want op zich is deze film van Jean Rollin wel een ervaring te noemen. De film uit de jaren 80 heeft bevat bedroevend slecht acteerwerk waar je alleen al bij de Amerikanen ziet dat het gewoon Fransozen zijn. Ook valt het vrouwelijk schoon toch ietwat tegen, want qua bloot is er genoeg, maar een doodgewone hetero man zal hier niet echt van genieten.
Het verhaaltje is natuurlijk ook simpel zat, maar toch wist het mij als kijker best te interesseren. Echt saai werd het nergens, en bij vlagen mooie muziek maakt dit alles nog best een aardig filmpje. .De sfeer is in orde en het kasteel ziet er van binnen mooi uit.

Een mooie finale bevat La Morte Vivante wel trouwens, want de gore is hier schitterend 'smerig' in beeld gebracht en het is zelfs redelijk overtuigend wat er gebeurd, halve ster erbij!

Wat een absurd lage scores hier. Prachtig stijlvolle en sensuele 'Zombie' film. Kan zich makkelijk meten met het beste werk van Argento. Voor wie van sfeer, mooie dames en een beetje bloed houdt. Absolute aanrader voor hen die zich aangesproken voelen. 4*

Zo zie je maar dat wanneer Jean Rollin het seksaspect achterwege laat, de films ineens een heel stuk beter vol te houden zijn. Niet dat La Morte Vivante een serieuze film geworden is, maar ook op dat vlak zijn er verbeteringen. Het plot is in elk geval wel vrij onorigineel. Aangezien er weinig middelen meer te verzinnen valt om doden tot leven te wekken, blijft chemisch afval altijd een goeie. Ook het ‘slachtoffers zoeken om je vampier (of een ander willekeurig monster) in leven te houden’ is vaker en beter gedaan. Desondanks verveelt dat thema zelden.

La Morte Vivante is vooral pulphorror. Er zijn twee seksscènes, en die zijn ook hier niet de moeite waard. Maar als er een ding is wat ik nooit van Rollin verwacht had, dan is het wel dat hij gore effecten zou gebruiken. Toegegeven: het ziet er wel verdomde goedkoop uit, maar toch waren het voor mij de hoogtepunten van de film. Met name hoe een slagaderlijke bloeding (buiten beeld) er voor zorgt dat iemand steeds bloed in haar gezicht gespoten krijgt. Fantastisch! Het is dat Rollin nooit echte porno gemaakt heeft, anders zou je kunnen zeggen hij duidelijk ervaring heeft met het maken van dat soort shots. Het verhaal verder is vrij ridicuul. Visueel is het best aardig, mede door de prima gekozen locaties. Het hoogtepunt is zonder twijfel het moment waarin een vrouw een toorts in haar gezicht geduwd krijgt en in het volgende shot plotseling zelf als een brandende fakkel door de nacht rent. Ik had buikpijn van het lachen! Nee, het is wederom geen beste film, maar in elk geval had La Morte Vivante zijn momenten. Mocht je het echt niet kunnen laten om een film van Rollin te zien, dan is dit geen verkeerde.