Le Guignolo (1980)

Ik vond het een aardige Belmondo film.

Niet één van zijn beste maar gewoon leuk.

Zojuist deze weer eens bekeken.

Geinige actie/comedy met een Belmondo -hoewel ietswat op automatische piloot- toch veelal hilarisch op dreef (en dus in de ogen van de serieuze critici onuitstaanbaar).

Verhaaltje stelt niks voor en is feitelijk te absurd voor woorden, maar onze vrolijke vriend weet dat met zijn onuitputtelijke charmes en lef te verdoezelen.

Nergens serieus te nemen, maar een leuke tijdpassering.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Redelijk frivole film die in versneld tempo van de ene, al dan niet grappige, situatie naar de andere gaat. Film kijkt wel lekker weg maar kon me nooit 100% boeien. Voor de Belgen en andere liefhebbers onder ons de sfeermuziek wordt overigens deels verzorgd door Toots Thielemans.

Lautner maakt een actie-komedie rond wereldberoemde JPB.

Voor het verhaaltje moet ge het niet doen, maar als ontspanning is het toch nog eens prettig kijken naar het zelfverzekerd gedoe van Jean-Paul. Charmes en uitstraling heeft hij genoeg, sukses bij de dames zeker, geknipt voor actiescènes en verdraagt best een komische situatie waarbij hij het slachtoffer is. Maar wees gerust op het einde is hij bij de winners.

Kenmerkend voor dergelijke filmpjes is dat ge van in de beginne weet dat het niet au serieux te nemen is, dat er een dikke portie overdrijving in zit maar dat het nooit echt gewelddadig wordt en het intrige doorgaans in de humorsector blijft.

Na een goed begin zakt de boel in door een onnozel en oninteressant plot. Toch blijft de film nog vermakelijk genoeg door de aanwezigheid van Belmondo.

Zwendel Belmondo

Ik ben altijd wel te vinden voor een filmpje met Jean-Paul Belmondo. Het is toch een icoon van de Franse cinema en hoewel ik niet alles kan waarderen wat hij heeft gemaakt, is hij als acteur meer dan interessant genoeg om eens de gok te wagen. Georges Lautner kende ik dan weer alleen maar van 2 Louis de Funès films (Des Pissenlits par la Racine en Un Grand Seigneur) maar die konden allebei op 3.5* rekenen dus ik dacht hier wel een goede aanschaf mee gedaan te hebben.

Het resultaat is echter maar zozo. Op zich ben ik altijd wel te vinden voor dit soort oplichterspraktijken à la The Sting maar Le Guignolo valt niet echt in diezelfde categorie qua kwaliteit. Alexandre Dupré belazert de boel nochtans genoeg, maar het is allemaal redelijk chaotisch te noemen en heel het plot hangt bovenal met haken en ogen aan elkaar. Is dat erg? In sommige gevallen niet, maar hier begon het me op den duur te storen en bovendien: het boeide me echt gewoon niet meer hoe de vork in de steel zat. Vanaf de zoveelste dode in de 'ga niet voor de ramen staan' running gag verzandt de film dan ook in een oeverloze zoektocht naar de microfilm (al is de scène in de bakkerij best nog tof) en blijft het vooral allemaal wat te lang aanslepen. Maak hier een komedie van rond en bij de 90 minuten van en je hebt een vele leukere film.

Vooral ook omdat dit echt wel iets is dat Belmondo goed kan. Ik leerde hem voor het eerst een aantal jaar geleden kennen in Le Magnifique en dat blijft tot nu toe nog altijd mijn favoriete komische rol van hem (zou eigenlijk die VHS eens moeten gaan vervangen nu ik er aan denk maar of die ooit op DVD/Blu-Ray met Nederlandse of Engelse ondertitels is uitgekomen?) maar hier redt hij eigenhandig de volledige film. Het blijft natuurlijk een heerlijk charmante acteur die het nodige lef (en succes bij de vrouwen) kan tentoon spreiden en er nog mee weg geraakt ook. Tof om Michel Galabru ook nog eens in een komedie te zien, maar die loopt er hier een beetje verloren bij. Dan vormde hij met de Funès toch een betere tandem. Verder nog veel mooi vrouwvolk dat passeert maar echt bijzondere actrices (zoals een Jacquelinne Bisset in Le Magnifique!) zitten daar niet bij.

Goh, beetje lastig te beoordelen. Er zit veel in dat niet werkt, maar het tempo is hoog en Belmondo stelt op zich niet teleur. De film blijft echter te lang duren en na een tijdje heb je het wel gehad. Het is echter niet de laatste keer dat Lautner en Belmondo samen een film maakten (Flic ou Voyou, Le Professionnel, Joyeuses Pâques en L'Inconnu dans la Maison zijn de anderen) dus ik schrijf hem nog niet af in ieder geval.

Nipte 3*

Belmondo is prima als (actie)komiek en verder zien we hier ook de hele cast van de andere Lautner films langskomen. Qua budget moet dit wel wat gekost hebben, de actie in Venetië voorop. De plot is voldoende om de gein gaande te houden, en meer moet dat ook niet zijn voor dergelijke komedies. De humor is soms geslaagd, soms goedkoop (zo wordt tot drie keer toe iemand in het kruis getrapt). De offbeat melancholische harmonica van Toots Thielemans contrasteert nogal met pompeuze orkestmuziek op andere momenten. Dat geeft twee heel verschillende sferen waar ik toch wel de voorkeur geef aan eenheid van stijl (ongeacht het tempo van de muziek).

Geen topper maar best wel vermakelijk.

Matige film over een oplichter die zich er niet van bewust is dat hij in het bezit is van waardevolle informatie. Het plot wordt wat rommelig gebracht en de humor is wat aan de flauwe kant. Wel een aantal mooie locaties (zowel binnen als buiten). En Jean-Paul Belmondo (die zijn eigen stunts doet) weet het met genoeg enthousiasme te brengen. Net geen 3.0 sterren.

Le Guignolo = grappenmaker.

Deze nooit eerder gezien want staat slecht aangeschreven in de speelfilmencyclopedie.

Zoals vaker vreemde komedie met serieuze randen van Belmondo en een stel mooie vrouwen. Hij is een kunstdief die in het vliegtuig een koffer in handen krijgt met daarin een microfilm met een formule voor brandstof. Hierna wordt hij meteen en doorlopend achterna gezeten door Franse geheime dienst en Arabieren.

Rommelig maar schitterend en sfeervol gefilmd, hoofdzakelijk in Venetië. Een aantal goede grappen en stunts, vaak door Belmondo zelf. Kleine rol van Michel Galabru. Nietszeggend eigenlijk maar luchtig vermaak al duurt hij iets te lang.

(De dvd voor weinig gevonden bij boekenvoordeel en in bezit gehouden want ik heb het idee dat ik deze nooit meer vind).

Nee dit was het allemaal net niet. Erg domme film.

Te veel los zand. Er zit ook vrijwel geen verhaal in en hoe hard Belmondo ook blijft grijnzen, deze volle film voelt erg leeg aan. Ik denk dat ik over een paar weken al niet meer weet waar deze film over ging.

Een paar aardige (buiten-) locaties maar daar is ook alles wel mee gezegd.

De aantrekkelijke Mirella D'Angelo verdwijnt veel te snel uit de film, de film had nog wat interessanter een aangenamer kunnnen zijn als zij langer Belmondo's tegenspeler was geweest.