The Forgotten (1973)

Film met een interessant idee en verhaal, maar door een erg laag budget is de uitwerking beneden alle peil.

Voormalig Playboymodel Rosie Holotik kruipt in de rol van de naieve verpleegster Charlotte Beale die als nieuweling komt werken in het psychiatrisch centrum van Dr.Stevens die net vermoord werd door één van de patiënten. Samen met Dr.Masters leeft ze onder één dak met een bont allegaartje psychiatrisch patiënten. In de meest lachwekkende scène van de film waarschuwt Mrs.Callingham de nieuwe verpleegster voor het loerende gevaar en dat ze beter zo snel mogelijk haar koffers pakt.

Het middengedeelte van de film bestaat voornamelijk uit een kennismaking met de talloze psychiatrische patiënten die door het huis dwalen. Volgens de eigenzinnige theorie van wijlen Dr.Stevens werden de patiënten toegelaten hun waanideeën uit te leven: zo hebben we een rechter, een soldaat en een catatoon meisje. Vooral de scènes met de nymfomane Allison zijn highlights die door een stevige portie over-acting grappig zijn. Het middengedeelte van de film is echter niet spannend, niet griezelig en er valt eigenlijk weinig boeiends te zien.

Het zijn vooral de laatste twintig minuten die de moeite zijn. Ik had de plotwending echter al erg vroeg voelen aankomen, dus verrast was ik niet. Toch bleven de laatste twintig minuten spannend en zijn de laatste scènes een gore hoogtepunt in de film- al zegt dat misschien meer over het bedroevende niveau van de rest van de film.

Wat me stoorde in de film was het gebrek aan spanning, het lage tempo en de verschrikkelijke soundtrack bestaande uit panfluiten, sitars en kookpannen- en potten. Maar wat me nog het meest stoorde was de goedkoopheid die ervan af straalde: de locatie met zijn steriel witte kleuren straalt niets van dreiging uit en zowel de klank- als beeldkwailteit zijn niet optimaal. Leuk om gezien te hebben voor het idee dat erachter zit en een aantal grappige scènes, maar erg zonde dat men er niet meer van heeft gemaakt dan een matig filmpje dat na dertig jaar terecht is vergeten.

Mijn oordeel: een matige 2/5.

Een vreselijke film, zo'n film waarbij je in het begin denkt: "Dit is erg, ik zou hem misschien beter nu al stopzetten en wat beters met mijn tijd aanvangen, maar wie weet gebeurt er tóch nog iets dat de moeite is dus ik blijf wel kijken," en waarbij dat gevoel je geen enkel moment verlaat. Ik telde de minuten naar het einde af, en kreeg helaas bitter weinig voorgeschoteld.

Zoals Patat zegt heeft de film vooral te leiden onder zijn te kleine budget. De regisseur lijkt me ook niet al te getalenteerd geweest om dit gebrek aan budget te camoufleren, erg jammer.

De film ziet er niet mooi uit, er gebeurt nagenoeg niets interessant, de zogezegde 'twist' zie je al van mijlenver aankomen en op één behoorlijk schokkend moment op het einde de scène waarbij de krankzinnigen zich storten op hun medepatiënte met bijlen en messen gebeurt er ook niets spectaculairs op het vlak van horror.
Zelfs grappige slechte scènes gunde deze film me niet, wat het plaatje compleet (oninteressant) maakte.

1*

(Ik vraag me werkelijk af wie deze film zo'n hoge ratings gegeven heeft)

Erg amaturistische en bovenal ontzettend goedkoop ogende saaie flutfilm, hoe deze film ooit in de lijst met video nasties is gekomen is me een groot raadsel maar er is niets goors of gruwelijks aan en ook het acteerwerk en het verhaal zijn erg ondermaats, toch hangt er (net als in veel films uit de tijd waarin dit filmpje gemaakt werd) een hele aangename en spannende sfeer die af en toe voor nog wat spanning zorgt, maar voor de rest is er weinig aan en kon ik er weinig mee.

1,5 sterren

It is only a movie, it is only a movie......dit werd bij de release van deze film aangeraden om te zeggen. Het lijkt erop dat de titel van deze film een beetje wou verder spelen op het succes van de hit "Don't look now", die ook in 1973 uitkwam. Wat de titel "Don't look now" eer aan deed, is in deze film nergens te bespeuren. De "basement" komt amper in de film voor en in mijn inziens is er niks schokkends te bespeuren of in ieder geval niet iets waarvoor we zo moeten oppassen volgens de titel.

De twist op het einde ziet het kleinste kind van ver al aankomen en dan bedoel ik van heel ver dus. De film begon nogthans intrigerend, doch wel vreemd en het leek erop dat het best een boeiende film kon worden, want de patiënten zijn volgens mij toch echt wel reeël gebracht (zeker dat oude dametje). Helaas herhaalt de film zich een beetje, ook de typetjes zijn een beetje uitgeblust naar het einde toe en al vlug valt er inderdaad niks meer te bespeuren. Het is dan echt aftellen.

Ach ja, voor een erg low budget project was dit toch niet de slechte die ik gezien heb. Alleen vond ik dat er iets "ergs" in the basement zou moeten zitten of zo, een laatste twist. Ik vond het een beetje flauw.

Hopelijk doet de remake in 2009 het wel goed.

2

niethie schreef:

(quote)

Schaamteloos geript van Last House on the Left.

Inderdaad, maar in die tijd werden ze vaak allebei gedraaid in theaters en evenementen (zowat een duovoorstelling) en ze hadden dan ook beiden dezelfde tagline.

Ik moet me spijtig genoeg aansluiten bij de vorige commentaren dat deze film zwaar overroepen is. Waarom deze ooit verbannen is geweest of op de video-nasties lijst is geraakt, is me een raadsel. Meer dan 80 min zie je wat gekken door elkaar lopen die de meest onzinnige dingen zeggen en op het einde zie je een beetje bloed. That's it. Ik hou enorm veel van drive-in films en low-budget horror, maar deze kan je gerust overslaan.

Ook deze krijgt een remake!

"LOOK" Who's Joined The "BASEMENT" Cast - fangoria.com

Slechte film uit de video nasties.

Gewoon erg saai allemaal en ook zeer amateuristisch. Ik heb de film met moeite uit zitten kijken. Ook de geluidskwaliteit is bedroevend. Het enige wat zorgde dat deze film nog een 1,0 kreeg is vanwege het einde. De rest van de film is gewoon slecht en tam. 1,0.

Of ik het nou raar vind dat dit een video nasty was is totaal irrelevant. Na het zien van de docu betreffende de nasties is het mij duidelijk dat de BBFC geen flauw idee had waar ze nou eigenlijk mee bezig waren. Don't Look in the Basement is een film die bijna geen horror genoemd mag worden. Erg langdradig, amper goor en vooral cheap, wat in feite niet erg is, want de rare sfeer, mede gecreëerd door zijn mate van cheapness, was nog het beste aspect van de film. Verder is het uitgangspunt ook erg leuk, maar die had ik al eens eerder gezien in de tv-film Committed. Over hoe shockerend het einde is kan ik niet helemaal oordelen, want mijn versie was waarschijnlijk een 'cut'-versie. Veel viel er namelijk niet te zien van de slachting.
2*

Deze film bevat een aantal gedenkwaardige momenten, maar helaas is het gewoon veel te traag om echt te werken. Er zijn veel te veel niet interessante dialogen. Aan het begin wordt Dr. Stephens vermoord door een patiënt en hierna zal het een goed uur lang duren voor er weer bloed gaat vloeien. De film besteed veel tijd aan verhaalopbouw. Een verhaal wat trouwens losjes is gebaseerd op Edgar A. Poe's "The System of Doctor Tarr and Professor Fether". (een verhaal wat je ook ziet in Unheimliche Geschichten (1932) en Stonehearst Asylum (2014) In de film komt de jonge, mooie verpleegster Charlotte Beale (playmate Rosie Holotik) werken in psychiatrische instelling met een andere onorthodoxe methode voor de patiënten maar is alles wel zo als het lijkt? Dit centrale idee was goed en de de laatste twintig minuten zijn domweg heerlijk. Maar vanwege de low budget-beperkingen is vooral wachten. De film heeft geen echte visuele kwaliteit; vlak en weinig opwindend met schokkerig camerawerk en veelvuldig extreme cameraclose-ups-ups van de amateuristische acteurs. Er is een beetje naaktheid om het nog enigszins op te leuken. De drive-in-film komt uit 1973 maar werd met het uitkomen van de videocassette en de strenge Britse keuring op de lijst van video nasties geplaatst. Nu veronderstel ik dat het bij dat uitkomen er misschien een schokfactor was, maar het grafisch geweld is erg tam en vrij kort. Of het dus gerechtvaardigd was?

Niet dat ik de film goed vond maar zo slecht als de mensen die hier een bericht hebben gepost vond ik het nu ook weer niet. Het lage budget stoorde mij geenszins en de psychiatrische patiënten zijn een bont allegaartje, ik vond het wel vermakelijk behalve op die kerel die zo ineens waanzinnig kon beginnen lachen, dingen wegpakken en rondrennen. Het probleem is het tempo en dat er net wat te lang niets gebeurd op het gebied van kills. Eens met joolstein de laatste 20 minuten zijn echt wel goed.