Fort Apache (1948)

Inderdaad een mooie film,stukken beter dan het wat tegenvallende She wore a yellow ribbon van dezelfde trilogie.

3,5*

Na deze en She Wore a Yellow Ribbon gezien te hebben ben ik het niet eens met Pacino88. Op de sterke rol van Henry Fonda na is deze film in alle opzichten minder. De fotografie is minder mooi dan de prachtige kleurenfotografie in SWaYR, het plot is minder en er zitten minder echt goede scenes in. Vooral de epiloog maakt deze film minder, hij lijkt erbij gegooit om een pro-amerikaanse moraal af te geven aan een film die vrij veel sympathie oproept voor de indianen tijdens de rest van de film. 3.5*

Niet echt een heel uitzonderlijke western met weliswaar de enige echte John Wayne. Die kerel blijft toch gegoten voor films als deze. De scenes met Indianen maken een hoop goed en waren ook redelijk spectaculair, anders was de score wel wat lager uitgevallen.

Een typische John Ford film op de automatische piloot. De karakterontwikkeling en emotionele diepgang van de karakters blijft zoals meestal beperkt tot een minimum. Het verhaal is zeer standaard en van de beelden raak ik nog steeds niet onder indruk.

Eigenlijk gaat de meeste waardering uit naar de acteurs in deze film. De wisselwerking tussen John Wayne en Henry Fonda zorgt ervoor dat deze film het waard is om te zien. Hetzelfde geldt een beetje voor Shirley Temple, die het standaard zijverhaaltje nog een beetje boeiend weet te maken.

Tot op dit moment blijft My Darling Clementine de enige John Ford film met een topwaardering. Hoewel The Grapes of Wrath ook niet slecht was. Mijn hoop is nu gevestigd op The Man Who Shot Liberty Valance.

Dat komt vast helemaal goed. Ik heb twee Fords op 5/5 staan, MDC en TMWSLV. Ik vind de twee heel erg verwant aan elkaar. Het zijn wat mij betreft Fords meest perfect gerealiseerde films. Als het een beetje meezit, vind je Liberty Valance zoals ik zelfs nog beter dan Clementine.

Of het geografisch en historisch nou klopt of niet zal Ford een zorg zijn geweest: Monument Valley, daar vindt alles plaats. Volgens Ford dan.
Deze film bestaat uit zang, dans, militair geparadeer, humor waar af en toe flauw om te glimlachen valt en een belachelijke romance die zonder gedegen opbouw uitmondt in huwelijksplannen die letterlijk uit de lucht komen vallen.
Na 1 uur en drie kwartier had ik het helemaal gehad met deze film. Tot, na een redelijke actiescene, de film ijzersterk eindigt.

Ik hoef niet persé een western te zien volgepropt met actie, maar dan wil ik sterke dialogen, mooie buitenopnames, of anderszins iets zien.
Niet dit slappe gezeik met halfwas dialogen over juiste dresscode bij de cavalerie, suf gedans, een lulhannes die een nummertje gaat zingen voor de dochter van de baas. En met de combinatie Ford/Monument Valley ben ik ook wel een keer klaar.
Zonder het echt goede einde was ik echt chagrijnig geworden. Alhoewel, Wayne zet aan het eind zijn mutsje net zo op als Fonda; logischer was toch geweest dat hij hem juist verachtte en zeker hem niet ging eren met dit gebaar.
1*

Vandaag op TV : SWF (Duits) 14:45 uur
(Vannacht volgt herhaling 04:35 uur)

Deze western is in 1 woord waardeloos: 2,0

De tweede (waardeloze) film die ik zie uit de cavelarie trilogie van John Ford. Ik wist eigenlijk al van te voren dat dit niks zou worden, omdat ik ergens had gelezen dat deze film erg veel op Rio Grande leek, die ook al zo slecht was. Ik ben het dan ook eigenlijk helemaal eens met Barfly. De enige reden waarom dit niet de laatstmogelijke score krijgt, is het goeie laatste kwartier.

John Wayne en zélfs Henry Fonda vond ik ook geen goeie rollen spelen. Het verhaal is dan ook echt totaal niet interessant. Wel heeft de film nog aardige zwart/wit fotografie, maar verder echt een vreselijke matige western, die eigenlijk nergens over gaat. 1*

Fort Apache is de eerste van de cavalerie-trilogie en wat mij betreft ook meteen de interessantste. Het voornaamste pluspunt van deze prent is de sterkere narrative: veel intrige die uiteindelijk leidt tot een adembenemende climax.

Ook op alle andere vlakken doet de gebruikelijke Ford-charme zijn werk. Wederom is het het individuele dat centraal staat en wordt er gefocust op interpersoonlijke relaties. Anno 2011 zou men de karakteruitwerking basaal en achterhaald noemen, maar Ford heeft een zekere magie om het allemaal bijzonder innemend, overtuigend en vooral oprecht voor te stellen.

De sluimerende botsing tussen de twee protagonisten ontwikkelt zich op een subtiele wijze en ook het respect dat Wayne uiteindelijk voor Fonda krijgt, wordt zeer geloofwaardig voorgesteld. Ford bewijst bovendien opnieuw niet de Indianen-hater te zijn waar men altijd van beticht en last naar het einde toe zelfs een kritische noot in tegen het mythische karakter van het Wilde Westen. Iets wat in zijn latere films prominent zou terugkeren.

Qua cinematografie kiest Ford weerom hoofdzakelijk voor medium -en long shots die het wijde landschap prachtig weergeven. Enkel tijdens de romantische verwikkelingen wordt er dichter gefilmd wat die momenten een warm karakter geeft. Natuurlijk komt het oubollig over, maar tezelfdertijd ook liefelijk en puur.

Kortom, hier erg onderschat, net als de rest van Ford's oeuvre. Gelukkig wordt zijn meesterschap door menig filmhistorici wel erkend.

Het is wachten tot 21 febr. 2012 voor de Blu-ray release.

Review Blu-ray: zone-vrij.

Vreselijke film western onwaardig ,vroeger in de cinema uitgekeken ,maar daar ga ik nu niet meer aan beginnen,wel in bezit maar op een plaats waar ik nooit meer kom.