Le Plus Vieux Métier du Monde (1967)

Wat zie ik, nog maar 2 stemmen voor een gogard... . Misschien stemmen sommige gogardianen niet...of op geheel eigen wijze...en dat is jammer.
Hoe dan ook, sixties omnibus over het hoerendom door de eeuwen heen, bestaande uit
het eerste deel van Indovina geset in het neolithicum met Michele Mercier geblondeerd en slechts gehuld in tijgervel bikini, die begint als model van grotschilder Salerno. Deze rampzalige ziel brengt haar op een nieuw idee om geld of liever betaling in natura te verdienen, ten detrimente van hemzelf.
Het tweede deel van Bolognini speelt in het decadente Rome van de oudheid en gaat over keizer Moschin die sex met keizerin Martinelli saai vindt- vreemd genoeg- en tijdens de saturnalien gemaskerd een kinky feestje bezoekt waar hij een gemaskerde hoer wil afwerken..die een zeer goede bekende blijkt te zijn. Let ook op de jonge gespierde slaven die Bolognini steeds weer in beeld weet te brengen.
Het derde deel van De Broca toont ons prostitutie ten tijden van revolutie in de figuur van hoertje Mimi-Moreau die bezoek krijgt van Brialy die eigen plannen heeft voor het gebruik van het peeskamertje, en later van ene kapitein Napoleon. Dit segment is een must see vanwege het roze hoofddeksel van Moreau, ongetwijfeld het meest buitenissige uit de filmgeschiedenis. Je zou er op Ascot voor worden buitengesloten.
Het vierde segment van Pfleghar speelt in fin de siecle Wenen waar Raquel Welch ontdekt dat de klant die zich voor musicus uitgeeft eigenlijk een rijke bankier is, iets waar ze optimaal van profiteert.
De vijfde episode van A-L speelt in het heden en Parijs. Gaat over 2 Russische snolletjes die via allerhande omwegen- oa via Dalio in zijn laatste rol als seniele Russische advocaat- een nieuwe invulling geven aan het begrip ambulante hulpverlening.
En dan het fragment van gogard...een gekende klassieker op zich die anticipation heet en speelt in de intergalactische toekomst waar USA en USSR zijn samengeklonterd tot een totalitaire monoliet waar op vlieghavens peeskamertjes zijn ingericht voor hongerige ruimtevaarders. Een Russisch-Amerikaanse astronaut wil eerst stoom afblazen met Marilu Tolo, maar die gaat stuk. Wel nadat ze het enige ff nude uit de film heeft geleverd , naar het schijnt is er een US versie waar dit in negatief op film staat.. Dan verschijnt Karina ten tonele, en daar waar Tolo slechts kon neuken en niet kon praten, geldt voor Karina het omgekeerde. Meteen een schop onder haar hol geven dacht ik zo, maar de held blijkt- verrassend- vooral een eenzame ziel te zijn die hunkert naar menselijke warmte.
Zoals u had begrepen is dit een soort mini sequel op Alphaville met dezelfde obligate humanitaire strekking. De film is geheel in grisaille tot het bekende bevrijdende slot in kleur, en is voorzien van een monotone voice -over die steeds
radiation normale, lueur sovietiqie/ americaine neuzelt.
Er wordt beweerd dat mijn vriend Leaud hier ook opdraaft, maar hij staat niet vermeld in de slotcredits, zegt niets en is alleen van achteren gefilmd in beeld, dus of het waar is weet ik niet. Hij zou die vent in slechtzittend sovjet-uniform moeten zijn.
Oh ja: ik moet toegeven dat die orale sex/ spuit scene geniaal was.