The Big Store (1941)

Jren geleden gezien, herzien waardig.

een van de beste, in dat moderne warenhuis.

Deze vorige week bekeken, nadat ik hem ooit wel eens op Duitsland had gezien.

Mss niet de beste film van het olijke trio, maar genoeg scene's om bij in een deuk te liggen.

De scene, waar bij Dumont langs komt op het kantoor van Groucho om hem aan te nemen is briljant!

Groucho op rolschaatsen te zien maakt de film sowieso al de moeite waard.

Ik geef een zeven, ofwel 3,5 ster!

Wederom een Marx Brothers-film waar het verhaal erg rudimentair is uitgewerkt en personages komen en gaan zonder echt iets wezenlijks toe te voegen. Toch wel storend, zeker als je ziet dat ruwgeschat 15% van de speeltijd verloren gaat wat mij betreft overbodige liedjes en danspartijen. Het zal wel typisch het MGM - dé musicalfabriek van Hollywood - van die tijd zijn, maar het doet de film als geheel geen goed vanuit de ogen van een hedendaagse kijker.

In vergelijking met Duck Soup, A Day at the Races en in mindere mate A Night at the Opera (andere films moet ik nog bekijken) valt er ook minder af te lachen. Groucho haalt erg zelden zijn niveau van de andere films en voorts zijn er weinig scènes waar er echt wat af te lachen valt. De mooiste scènes zijn de indianenfamilie in de winkel (hilarisch idee), Chico en Harpo hun "quatre-mains" om de piano, Harpo's "harpdroom" en de clownesque finale. Het is entertainend, maar behalve enkele mooie momenten weet The Big Store niet helemaal te overtuigen. Toch nog een dikke 3*.

3*

Jammer genoeg niet één van de sterkere Marx Brothers, deze Big Store. Alle ingrediënten zijn gewoon weer aanwezig, heb nog geen film gezien waar ze ook maar een beetje van hun formule afstappen (als die überhaupt al bestaat) en dat werkt toch een tikkeltje vermoeiend. Maar The Big Store is op bepaalde fronten ook wat minder sterk. Groucho blijft nogal braaf en zijn heerlijk botte, scherpzinnige opmerkingen blijven uit. Verder is het verhaal weer gefragmenteerd als altijd en zijn de saaie bijpersonages gewoon niet interessant genoeg om de hele tijd te blijven boeien. Blijven een paar sterke scènes over, die echter de film als geheel niet echt redden. Leukste momenten zijn de momenten waar ik in de andere films juist niets mee had, zoals de piano-scène met Harpo en Chico of de Harpo's harp-scène. Het bijzonder cartooneske einde is vermakelijk en leuk om naar te kijken, maar het algemene plaatje valt een beetje tegen.

2,5 sterren.

This is a bright red dress, but Technicolor is so expensive

The Big Store is een Marx Brothers film die altijd een speciaal plaatsje heeft gehad, het was namelijk de eerste film die ik van de broertjes heb gezien. Een aantal jaar geleden een box gekocht (zo'n tinnen versie met een vijftal films in) en daar was deze het eerste schijfje van. Het was liefde op het eerste gezicht en het zou resulteren in een nieuwe fan. Ik had de film sinds die keer niet meer herzien maar ik kon me nog een aantal scènes herinneren, gisteren was dus in ieder geval tijd voor een nodige herziening en die is wederom weer geslaagd.

The Big Store is wel af en toe een vreemde eend in de bijt geworden. Voornamelijk doordat de film werd geportretteerd als de laatste film van de Marx Brothers (let ook op de Howl . . . And Farewell ! Their Last Picture . . . And Their Best ! tagline) maar blijkbaar konden Groucho, Chico en Harpo het toch niet laten want hierna zijn er nog twee films gemaakt. Nog een vreemd aspect is doordat voor de eerste keer in al de films Harpo met Groucho is gelinkt in het begin en niet met Chico. Natuurlijk verandert dit naar het midden van de film toe (Harpo blijkt tenslotte Chico's broer te zijn) maar het zijn toch een paar kleine aanpassingen in hun formule. Mij kon het in ieder geval niet storen want of je nu Harpo met Groucho combineert of met Chico, het blijft een geweldig resultaat. The Big Store zit dan ook, alweer, vol met een aantal erg leuke scènes. De winkel is een perfect speelterrein voor de broers en het resultaat is dan ook naar navenant. Vooral voor de climax is werkelijk alles uit de kast gehaald en het geeft een erg fijn. Voor de rest zitten er weer een aantal typische intermezzo's van Chico en Harpo in maar die worden naar een hoger niveau getrokken doordat ze ietwat worden aangepast. Bij het pianospelen van Chico krijgen we deze keer een duet/duel tussen hem en Harpo, iets dat echt geweldig is om naar te kijken, maar het is vooral Harpo's harp die er met kop en schouders boven uit steekt. Ik ben er nog altijd niet uit hoe ze het nu juist hebben gedaan om Harpo zowel harp als contrabas als viool te laten spelen. Eerst dacht ik een projectie maar dan is Harpo echt wel enorm goed ingespeeld op zichzelf, dan dacht ik aan andere acteurs maar de typische moves die Harpo maakt kun je gewoon niet nadoen. Tenzij het hier over zijn broers gaat want die hebben al bewezen met Duck Soup dat ze elkaar perfect kunnen nadoen en mits de juiste outfit ook nog eens enorm op elkaar lijken. Ik ben echter niet zeker genoeg om een uitsluitsel te geven.

The Big Store zit vol met verwijzingen naar de radioshow van Groucho en Chico ergens in de jaren 30. Flywheel, Shyster and Flywheel ging over een advocaat, Waldorf T. Flywheel, (Groucho) en zijn hulpje Ravelli (Chico) die samen misdaden oplosten. Een beetje zoals de opzet in deze film, er schijnt zelfs een aflevering te zijn die zich afspeelt in een winkel zoals dit maar ik heb ze zelf nog nooit gehoord. De reden hiervoor is dat het overgrote deel verloren is gegaan, al zijn er wel recentelijk de scripts op de proppen gekomen en is heel de show nagemaakt door de BBC et verhaal op zich is weer even fragmentarisch als altijd. De films van de Marx Brothers komen vaak enorm sketchachtig over (met uitzondering van Room Service waar er een scenario is gemaakt van een bestaand verhaal in plaats van een speciaal geschreven verhaal voor de broers zoals meestal het geval was) en dat is hier ook niet anders. Ik kan het in ieder geval altijd waarderen want het zorgt vaak voor erg leuke humor. Het toppunt van sketcherigheid in de film is sowieso het moment wanneer de Italiaanse familie in de bedden afdeling op bezoek komt en daar 6 van de 12 kinderen kwijt geraakt. Ondertussen passeren er nog blonde meisjes, Chinezen en Indianen en slaagt Groucho er in om de Italiaanse vader wijs te maken dat het economisch onmogelijk is om 12 kinderen te hebben met zijn loon. Alles komt terug in orde en we zien voor de rest niets meer terug van de personages (met uitzondering van Chico, Groucho en Harpo natuurlijk) maar ik stoor me er eigenlijk nooit aan bij de Marx films. Al kan ik wel begrijpen dat dit voor sommige mensen wel een stoorfactor maar voor mij is het een deel van hun charme.

Zelfs in mindere films blijven ze toch enorm sterk. The Big Store is nu niet meteen de minste film uit hun oeuvre, die twijfelachtige eer gaat naar At the Circus, maar de combinatie tussen de 3 broers blijft simpelweg fenomenaal om te zien. Ze zijn zo ontzettend sterk op elkaar ingespeeld dat het een waar genot is om hen bezig te zien. De schuine grappen van Groucho, de hilarische mimiek van Harpo en de heerlijk droge Chico. Hier zou ik gewoon naar kunnen blijven kijken. Ook erg fijn dat Margaret Dumont weer eens van de partij is. Met de broers uitgezonderd is zij het personage dat het meeste voorkomt in de films en dat is met een reden want ze is namelijk een geweldig klankbord voor Groucho. Ook hier is ze weer lekker aanvullend op de one-liners van Groucho. Jammer dat het de laatste keer is geweest dat ze in een film met hun drieën verscheen. Qua muziek is dit wel erg droogjes en dat is niet goed bedoeld. Het nummer van Groucho is niet zo bijzonder sterk (Groucho werd ook tegen zijn zin terug geroepen om het nummer over te doen met een nieuwe tekst en die vond hij veel minder dan de eerste versie) maar ook de nummers van Tony Martin die de rol van Tommy Rogers vertolkt is niet echt meeslepend. Groucho zou het zelfs later compleet afbreken.. Er gaat trouwens ook nog een leuke anekdote de ronde over de film, al is het onduidelijk of het nu over deze film of Monkey Business gaat (The Big Store volgens Imdb maar volgens Letters from Groucho, wat trouwens een geweldig boek is, gaat het om Monkey Business). Soit, het gerucht gaat dat Winston Churchill naar de film was aan het kijken toen hij melding kreeg dat er een missie was gestart door de Duitsers ten tijde van W.O. II om het conflict tussen Groot-Brittannië en Duitsland op te lossen. Churchill vond dit blijkbaar niet al te boeiend en zette zich terug in zijn zetel en keek de film verder af. Als je dat niet als een compliment beschouwt...

Ik verbaas me er elke keer over hoe een grote lap tekst ik eigenlijk bij de films van de Marx Brothers schrijf. Bij andere films heb ik soms moeite om uit mijn woorden te komen maar hier loopt het er echt allemaal enorm vlotjes uit. In ieder geval is The Big Store wel weer een leuke film in hun oeuvre. Voornamelijk doordat er een paar geniale scènes in zitten en dat de combinatie Gorucho - Chico - Harpo gewoon nooit verveeld.

4*

Zoals gewoonlijk ook nu weer een reeks grappen die totaal ondergeschikt zijn aan het 'verhaal', met een van de meest krankzinnigste achtervolgingen ooit verfilmd.