The Life and Death of Peter Sellers (2004)

Wat een pokke jong was die sellers zeg, Ik zat me best wel aan zijn karakter te ergeren, terwijl ik de film wel heel goed in elkaar vond steken.

Dat is op sommige inderdaad inderdaad wat jammer. Het valt allicht te verklaren door het feit dat deze film bedoeld was voor televisie (een samenwerking tussen HBO en de BBC), wat volgens mij betekent dat het budget een stuk kleiner was dan de gemiddelde studiofilm (al is dat maar een gok, want ik ben niet echt vertrouwd met het productieproces en -budgetten).

Deze biopic beviel me wel. Het leven en vooral de persoonlijkheid van Peter Sellers is interessant genoeg om er een film van een kleine twee uur over te maken. Ik vond het een beetje jammer dat de film nogal sterk focuste op de Pink Panther-films: natuurlijk waren deze films bepalend voor zijn carrière en is het vooral hierdoor dat Sellers bekend is bij het publiek, maar ik hoopte om net iets meer verrassingen tegen te komen, met bv. uitwijdingen over enkele kleinere films.
Hoe dan ook, de film is erg speels aangepakt en dat wist ik te appreciëren. Geoffrey Rush is voortreffelijk in de rol van Peter Sellers, en het was een verrassing om te zien hoe hij op sommige ogenblikken in de huid van de omringende personages kroop, en af en toe van de set wandelde om aldus de illusie van de film te doorprikken. Ook was het als filmliefhebber heerlijk om enkele klassieke scènes uit o.a. The Pink Panther en Dr. Strangelove nagespeeld te zien worden.

Het einde van de film stelde me een tikkeltje teleur, maar allicht is dat te wijten aan het feit dat ik nog te weinig vertrouwd ben met de figuur van Peter Sellers.

3,5*

Goede film over een deel van het leven van Peter Sellers.
De regie is ongewoon, soort van licht artistiek.
De man die Sellers speelt praat af en toe over zichzelf in de camera, tegen de kijker dus.
Dit klinkt erger dan dat het is omdat het op een goede manier is gedaan.
De akteurs zijn zeer goed, veel bekende gezichten.
Helaas zittten er wat hiaten in, maar dat zal wel zijn om de film niet te lang te laten duren, je moet toch keuzes maken wat je wel en niet laat zien anders krijg je een film van 3 uur of meer.

De film is gelukkig geen ode aan Peter Sellers, de film maakt duidelijk dat hij geen gezellig mannetje was maar dat hij een een respectloze arrogante klootzak was.

Prima biografie die me intrigeerde.
Tevens kreeg ik hierdoor weer eens zin om Being There te kijken, toch wel één van mijn Sellers-favorieten.

Oei, dit is ontzettend goed. Meende ik in het begin nog echt dat we met een wat vlotte (typische) biopic te maken hadden die vooral om een mislukt huwelijk zou gaan, bleek op het einde dat dit een zeer scherpe karakterschets is. De film weet door middel van de gebeurtenissen in Seller's leven erg goed zijn egocentriek te tonen. Zo is de scene waarin Geoffrey Rush als de moeder van Sellers naar haar kist loopt ronduit meesterlijk en filmisch briljant. Sowieso is de kritische blik naar Peter Sellers als persoon ontzettend prettig en zorgt dit voor een krachtig en indrukwekkend verhaal. The Life and Death of Peter Sellers is een ontzettend goede biopic.

The Life and Death of Peter Sellers is een biopic die werkt omdat hij de twee belangrijkste valkuilen van de biopic ontwijkt. Ten eerste worden de voorspelbare structuur (terugkijk op het leven tijdens een dieptepunt of voor het sterven) en aanpak (zeer rechtlijnig, ondanks flashbacks) hier op de hak genomen. Het is op papier eigenlijk nog altijd vrij simpel opgebouwd en verteld allemaal, maar de regisseur speelt met de conventies van de biopic, door Sellers zelf zogenaamd de regie in handen te geven, iets dat werkt.

Ten tweede hebben regisseurs van biopics vaak iets teveel bewondering voor hun onderwerp, waardoor je al snel naar wat al te grote heldenverering zit te kijken. Daar is hier al helemaal geen sprake van. Sterker nog, ik kreeg bijna het gevoel dat Hopkins nog een persoonlijk appeltje te schillen had met Sellers. Op de IMDb Boards grapte iemand dat Hitler sympathieker neer gezet werd in Der Untergang, dan Sellers hier. Niet helemaal waar (ik had ergens wel met Sellers te doen), maar wel een begrijpelijke opmerking. De narcistische Sellers moet het meer doen met de fascinatie die we voor hem voelen dan dat we me hem meevoelen. Persoonlijk vind ik het wel prettig dat er voor een (kennelijk) eerlijke aanpak is gekozen, zodat we toch meer de echte Sellers lijken te kunnen begrijpen. Ik kan me echter wel voorstellen dat het voor mensen die niet bekend zijn met het werk van Sellers wat minder interessant is.

Geoffrey Rush is briljant en doet bijna angstvallig veel aan de echte Sellers denken, ondanks zijn lengte en de grotere neus. Emily Watson is minstens even goed als zijn eerste vrouw en John Lithgow maakt ook van Blake Edwards een boeiend figuur. Sommige momenten zijn vrij geniaal, zoals de droom tijdens Sellers hartstilstand en de al door Drs. DAJA beschreven scène, waarin Sellers zijn moeder speelt. Sowieso is de soms cartooneske aanpak heel geslaagd. Sommige momenten pakken iets minder sterk uit. Waarom bijvoorbeeld die sinistere introductie van Stanley Kubrick, die me ergens aan The Shining deed denken? Andere momenten gingen me wat te snel. Maar het positieve overheerst. Het is toch net wat anders dan de andere biopics.
3,5*

De titel onthult al dat we hier te maken hebben met een biopic over Peter Sellers. Gellukig weet de regisseur een aantal cliches van dit genre te vermijden, en volgt niet het meest gangbare pad. Zo zien we Peter Sellers een aantal rollen overnemen van belangrijke figuren in zijn leven die dan commentaar geven over Peter Sellers (hij geeft dus eigenlijk commentaar op zichzelf).
'Een goed acteur is een lege huls.' Volgens deze film gold dat zeker voor Peter Sellers. Geoffrey Rush zet een erg veelzijdige rol neer en maakt er geen karikatuur van.

Mooi hoe ze Peter Sellers weten te verbeelden als een ongrijpbare persoonlijkheid wiens gekozen rollen meer over hem zeggen dan de daadwerkelijke gebeurtenissen in zijn leven. Fijn ook dat ze de akelige kanten van de persoon niet bepaald schuwen, en ook laten zien dat het beslist niet alleen maar een fijne man was. Veel waarheidsgetrouwer dan de meeste biopics, die de schaduwzijde van de geportretteerde verdoezelen met de mantel der liefde.