The Door in the Floor (2004)

Je hebt van die films: Wat heb ik er nu aan gehad ?

Een werkelijk stompzinnig verhaal die mij nauwelijks weet te boeien. Een aantal seksuele hoogstandjes van de regisseur er tussendoor. Jeff Bridges weet me altijd te bekoren, maar verder dan wat leuke tot sarcastische grapjes en vooral zijn famueuze geyeah....komt ook hij niet

Een IMDB-user weet te melden dat hij het tragische leven van Ted an Marion meevoelde, sterker nog het zijn leven enigszins veranderde. Mooi voor hem, helaas niet voor mij. Eerlijk gezegd vond ik deze film meer een (tragi)komedie dan een drama:

*1/2

Aardige film met de opmerking dat het soms best wel leuk is om een student te zijn...

Film komt traag op gang en is errug langdradig.
Nadat Marion de tiener ontmaagd, kan ie zowaar ineens praten.
Dit maakt de film een stuk(kie) beter.
In het laatste gedeelte zijn ook meerdere grappige momenten.
Wat me wel weer meeviel is dat het tenminste eens een film was, waar over het einde nagedacht is.
Ik ben NIET in slaap gevallen, mijn vriendin vond het redelijk.

Een tijdje terug heb ik het boek "weduwe voor een jaar" gelezen. Ik ben zeer benieuwd naar deze film want het boek was absoluut een topper. Weet iemand misschien waar ik hem kan krijgen? Videotheken in de buurt hebben hem niet. En ik zou hem graag willen zien. Wel opvallend, na het bekijken van de trailer, Ted cole ziet er uit zoals ik mij had voorgesteld dat ie er uit zou zien toen ik bezig was het boek te lezen.

eindelijk heb ik deze gezien, en ik moet zeggen hij viel mij heel erg tegen, heel jammer, aangezien ik het boek nog steeds prachtig vind. Een teleurstellend trage film, al moet ik wel zeggen dat ik Jeff Bridges goed gecast vond voor de rol van Ted Cole. Jammer dat het verder eigenlijk helemaal niet over Ruth gaat, in het boek wel, vooral het tweede deel van het boek, dat was misschien wel zo leuk geweest, om dit kort te houden. Als dit een boeiende film was geweest had ik gepleit voor een vervolg, (dan deel twee van het boek).. maar na het zien van dit... laat maar.

Mooie, subtiele en vooral eerlijke film. Prachtig gespeeld, vooral door Bridges, en vol rake emotionele momenten. Ben benieuwd geworden naar het boek.

Deze is vanavond op de ARD
Lijkt me een mooie en lekker langzame film.
Ik ga kijken

Boek heb ik nooit gelezen maar de film viel mij zeker niet tegen.
Het zou ver gaan om tezeggen dat dit 1 van de beste dramas is die ik gezien heb maar het kijken ernaar vond ik toch zeker geen weg gegooide tijd.
De film had iets korter gemogen omdat de film niet meer tijd nodig had om het verhaal goed en duidelijk in beeld te brengen.
Soms langdradig maar gelukkig lang niet altijd. en een heel orgineel einde nooit verwacht!.
4 wel verdiende sterren.

Goede originele film met goede acteerprestaties.
Helaas wist de film me niet te ontroeren of te beroeren, ik heb er vrij emotieloos naar zitten kijken.
Alleen de sexuele spanning in het begin tussen de Basinger en dat knulletje wekte enige emotie bij me op.

Ik meen hem vorig jaar gezien te hebben en ik vond hem best te pruimen. Vooral de sexuele activiteiten (zelfs met de trui van Kim Basinger) tussen Kim Basinger en Eddie vond ik wel leuk gevonden. Jeff Bridges vond ik wel cool emotieloos spelen, wel grappig hoe hij Mimi Rogers vernederde.

Glansrol van Jeff Bridges, heerijke subtiele humor en een pracht verhaal.

Wat is Jeff Bridges toch een geweldige acteur. Alleen hij al maakt de film de moeite waard.

Mooi en rustgevend gefilmd. Het verhaal pakte me minder dan waarschijnlijk de bedoeling was. Misschien omdat de emoties zowel bij Ted als Marion niet naar buiten kwamen. Ze waren beiden nog steeds gechoqueerd door de tragiek en leefden als een soort zombies verder. Ze hebben het beiden nooit goed uitgesproken of verwerkt en dat had ik toch wel graag willen zien. Marion verdween nu opeens uit de film en kwam ook op het einde niet meer terug wat ik toch wel een beetje gehoopt had.
Bridges en Basinger spelen beiden een puike rol met ingehouden verdriet.
De titel vind ik ook mooi en snapte ik eigenlijk pas aan het einde helemaal. Hij kon zijn kinderboek wel zo noemen, maar waarom was me pas later duidelijk. Dat je op een bepaald moment je kinderen niet voor alles kan hoeden en dat je niet alle narigheid voor kan zijn door maar veilig op 1 plek te blijven. Ook de squashbaan is natuurlijk de plek waar Bridges zijn verdriet eruit kan slaan. Mooi symbolisch dat hij in de laatste secondes the door in the floor naar beneden neemt.
Al bij al een aardig mooi drama, maar zal niet lang blijven hangen.

Ik lees alles van John Irving en deze dus ook. Ik blijf het knap vinden als ze een boek van Irving in een film weten te proppen. In dit geval is dat goed gelukt. De film riep dezelfde lome zomersfeer bij mij op als het boek deed. Een prachtig ingetogen drama.

Wat een ellende, net als alle andere Irving-verfilmingen! Americans trying to be human and emotional.. but fail (of course). Dit soort cinema is inderdaad echt in veel betere handen bij de Scandinaviërs of andere Europeanen, Amerikanen moeten dit niet proberen.. zelfs Irvin hoeft het niet eens op te schrijven, it's not upright American.. it's American trying to be European. En dat lukt niet.

Zijn alle Amerikanen niet eigenlijk gewoon Europeanen ?


Bijna 300 miljoen mensen zonder emoties ?



Mee eens, maar laten we niet alles over één kam scheren. En er zijn ook Europese draken van films.



Zelfs Amerikanen mogen dit proberen en zelfs Amerikanen zullen daar zo nu en dan in slagen.

Uistekend drama met een aantal tragi-komische scenes over twee ouders die ieder op hun eigen manier omgaan met de dood van hun twee zoons, waardoor ook hun huwelijk op het spel komt te staan. Het acteerwerk van Kim Basinger en Jeff Bridges is bijzonder goed, en tegen het einde van de film heeft Jeff Bridges een mooie monoloog.

Prima geacteerde film, die verder eigenlijk nergens echt opvalt. Paar mooie plaatjes en sfeervolle plaatjes en een cast die goed is voor een paar sterke scènes. Bridges is als altijd tof, maar ook Basinger en Foster leveren prima rollen. Het verhaal daarentegen lijkt niet helemaal bestand te zijn tegen de speelduur van ruim 100 minuten. Het kabbelt soms allemaal wat moeizaam voort, zonder grote dalen, maar ook met bar weinig pieken. Film begon op een gegeven moment wel wat te vervelen. Een film die zeker niet lang blijft hangen, maar voor het moment een vrij aardig stukje drama neerzet.

Vooruit, 3 sterren.

Een film met heel sterke momenten.
De reactie van beide mensen op het drama lijkt me zeer plausibel.
Goed geacteerd en soms ook wel gewoon grappig.
Toch een aanrader.

Donkere, tragische, melodramatische, saaie, enigszins bleke combinatie van een karakterstudie/coming of age verhaal, vol met geheimen en leugens, dat geen eenheid wil vormen, maar die gered wordt door het geweldige spel van Jeff Bridges en Kim Basinger, waar een relatief onervaren Jon Foster niet tegen opgewassen is. De film heeft een paar sterke en intense momenten, echter lijkt geen begin noch een einde te hebben.