Wie het Laatst Lacht (1985)

'Alweer zo'n spannende jeugdfilm'

wie 't laatst lacht, denkt 't traagst.

.... snapt de mop niet.

Dit is een film die je moet nemen met een heel potje zout. Voor de jeugd van tegenwoordig is dit geen film. Meer voor de cult liefhebbers en degene die gewoon willen lachen. Met hoogtepunten als...

'Nu is Adriaan stinkend rijk.'

'Ja, en jij stinkt zonder dat je geld hebt.'

'Als ik niet zo dom was zou ik je een dreun verkopen.'

'Gelukkig ben je dom.'

'Ja. Gelukkig.'

Dit is trouwens de laatste film in het ouvre van Henk van der Linden. Hij is momenteel op èèn DVD te koop bij Blokker samen met drie andere films van Van Der Linden namelijk:

Lieverdjes uit Amsterdam

Dik Trom Weet Raad

Sjors en Sjimmie en het Zwaard van Krijn

3* voor dit stukje Nederlandse cultuur.

Het manco van de Henk van der Linden films is dat ze allemaal nagenoeg hetzelfde zijn. Twee of drie kinderen, een handvol boeven en een of andere schat. Meestal krijgen we als slotakkoord een ontvoering die eindigt in een achtervolging met de nodige 'vechtscenes' waarbij de ene domme actie na de andere volgt.

Ook deze film is gemaakt volgens deze formule. Zij het hier met nog wat leuke dialogen (zoals empirekees al aangaf) en wat 'buitengewone' locaties, zoals het pretpark (weet even niet meer welke).

Wat me mateloos blijft irriteren is dat onnoemelijk overdreven spel van de acteurs. Bij films als Billie Turf vind ik dat niet zo'n probleem omdat Turf een lomperik is, maar hier zijn de kinderen dat niet. Karst van der Meulen liet de kinderen zoals ze waren, Van der Linden dikte het allemaal behoorlijk aan waardoor ze zichzelf niet meer waren.

Wachten blijft nog steeds op de dvd van Pim Pandoer, die enigszins (zij het in kleine mate) afwijkt van de standaard Van der Linden film.

Eindelijk weer eens een film van Henk van der Linden in kleur, dat maakt het Limburgse landschap nog mooier. De dvd versie die ik heb duurde maar liefst 73 minuten, dus nog meer geren. De jeugd van tegenwoordig zal dit soort films waarschijnlijk niet meer leuk vinden, daarvoor is het allemaal erg flauw zoals: "Geef mij die knuppel eens".

Laatste speelfilm van de Limburgse cineast Henk van der Linden, die in 1944 op 18-jarige leeftijd zijn debuut maakte als regisseur van jeugdfilms met de productie "Richard knapt het op". Na "Wie het laatst lacht" besloot hij op 60-jarige leeftijd een punt te zetten achter zijn langlopende carrière als regisseur en staat hij nog altijd te boek als de 'meest productieve regisseur' in de geschiedenis van de Nederlandse film. Zijn films werden meestal gedurende de zomervakanties opgenomen met locaties in Zuid-Limburg. Geboren in Hoensbroek, mocht het prachtige kasteel natuurlijk niet ontbreken in menige film. Henk van der Linden moet toch wel een zeer bescheiden man zijn geweest, want hoewel hij zorg droeg voor de regie, het scenario, het camerawerk en zelfs af en toe een rol speelde (in deze film zien we hem als ober in het café), stond zijn naam nooit vermeld op de begincredits en dat is best wel uniek te noemen. Van der Linden was altijd sterk in actie-scènes, verpakt in grappige slapstick momenten en soms best gevaarlijke stunts (zie de scène met de tractor!). Henk van der Linden koos ervoor om met niet professionele acteurs te werken, waarbij zijn kinderen Cor en Jos veelal werden ingezet. Als je zijn films chronologisch kijkt zie je ze letterlijk opgroeien en uiteindelijk volwassen worden. De jongensachtige Jos van der Linden mag overigens niet verward worden met de filmproducent met dezelfde naam die in 2012 op 65-jarige leeftijd overleed. Naast de kroost van Henk van der Linden was Hub Consten waarschijnlijk het meest van de partij in zijn films. De film "Nieuwe Avonturen van Dik Trom" (uit 1958) was 28 jaar lang onafgebroken te zien in de bioscoop, een absoluut record. Henk van der Linden woonde in de Duitse plaats Tüddern, net over de grens bij Sittard. Hij overleed op 18 december 2021 op 96-jarige leeftijd.