Wie het Laatst Lacht (1985)

'Alweer zo'n spannende jeugdfilm'

wie 't laatst lacht, denkt 't traagst.

Dit is een film die je moet nemen met een heel potje zout. Voor de jeugd van tegenwoordig is dit geen film. Meer voor de cult liefhebbers en degene die gewoon willen lachen. Met hoogtepunten als...

'Nu is Adriaan stinkend rijk.'
'Ja, en jij stinkt zonder dat je geld hebt.'
'Als ik niet zo dom was zou ik je een dreun verkopen.'
'Gelukkig ben je dom.'
'Ja. Gelukkig.'

Dit is trouwens de laatste film in het ouvre van Henk van der Linden. Hij is momenteel op èèn DVD te koop bij Blokker samen met drie andere films van Van Der Linden namelijk:

Lieverdjes uit Amsterdam

Dik Trom Weet Raad

Sjors en Sjimmie en het Zwaard van Krijn

3* voor dit stukje Nederlandse cultuur.

Het manco van de Henk van der Linden films is dat ze allemaal nagenoeg hetzelfde zijn. Twee of drie kinderen, een handvol boeven en een of andere schat. Meestal krijgen we als slotakkoord een ontvoering die eindigt in een achtervolging met de nodige 'vechtscenes' waarbij de ene domme actie na de andere volgt.

Ook deze film is gemaakt volgens deze formule. Zij het hier met nog wat leuke dialogen (zoals empirekees al aangaf) en wat 'buitengewone' locaties, zoals het pretpark (weet even niet meer welke).

Wat me mateloos blijft irriteren is dat onnoemelijk overdreven spel van de acteurs. Bij films als Billie Turf vind ik dat niet zo'n probleem omdat Turf een lomperik is, maar hier zijn de kinderen dat niet. Karst van der Meulen liet de kinderen zoals ze waren, Van der Linden dikte het allemaal behoorlijk aan waardoor ze zichzelf niet meer waren.

Wachten blijft nog steeds op de dvd van Pim Pandoer, die enigszins (zij het in kleine mate) afwijkt van de standaard Van der Linden film.