Dangerous Game (1993)
Alternatieve titel: Snake Eyes

47 stemmen | gemiddelde 2,58
Verenigde Staten
Drama94 minuten
geregisseerd door
Abel Ferraramet
Harvey Keitel,
Madonna en
James RussoDe film vertelt het verhaal van regisseur Eddie Israel (Harvey Keitel). Hij dreigt de grenzen tussen fictie en realiteit volkomen uit het oog te verliezen bij het maken van z'n film 'Mother of mirrors', over het leven van Claire (Madonna) en Russel (James Russo). Zij gaan zich te buiten aan sex en drugs. Hun conflicten en verhoudingen strekken zich uit naar het schijnbaar normale, dagelijks leven waarin Eddie verder gaat dan de regisseur verondersteld wordt te gaan. Als regisseur en acteurs beseffen dat er geen weg terug is, moeten zij ingrijpende keuzes maken.
4,0
[permalink] geplaatst op 11 juni 2002, 17:29 uurEnige (en waarschijnlijk laatste) film waarin Madonna's acteer-prestaties te pruimen zijn...
FisherKing
[permalink] geplaatst op 12 augustus 2002, 22:35 uurEnige (en waarschijnlijk laatste) film waarin Madonna's acteer-prestaties te pruimen zijn...
ja als ze onder de drugs zit

1,5
[permalink] geplaatst op 22 september 2002, 14:05 uur3,6?? jullie zijn gek
Jarre
[permalink] geplaatst op 5 december 2002, 16:07 uurBericht voor Fens Mik en Boule:
Heb ik deze film nou met jullie gezien?
ander moeten we deze in het weekend gaan huren. Lijkt me wel vet met Harvey erin.
1,0
[permalink] geplaatst op 19 september 2009, 13:27 uurHmm, laatst eens gekeken, wat een draak van een film zeg, de queen of pop is duidelijk niet de queen of acting, ongelovelijk dat Harvey Keitel in deze film wilde spelen. Vanweg zijn rol geef ik nog een ster, maar het verhaal ? bagger.
3,0
[permalink] geplaatst op 6 mei 2011, 22:36 uurErwinH schreef:
ongelovelijk dat Harvey Keitel in deze film wilde spelen.
Keitel en regisseur Ferrara zijn bevriend. Hij is trouwens niet de enige grote acteur die zijn blind vertrouwen legt in de obscure cineast, denk maar aan Christopher Walken, Willem Dafoe en Forrest Whitaker.
Overigens lang geen slechte film. De thematiek van film binnen film en de realiteitsvragen die ermee gepaard gaan, vind ik altijd interessant. Helaas wordt het naar het einde toe te afstandelijk, waardoor de film volledig op zijn cast moet leunen. Keitel is zowat de enige die er iets van bakt, vooral bij het vrouwvolk is het dramatisch gesteld.
Uiteindelijk vind ik alle films van Ferrara tot op een zekere hoogte de moeite, maar verkies eerder zijn meer lineaire werk. Dat kreng van een Magde heeft de film trouwens geboycot, omdat mevrouw naar eigen zeggen niet genoeg in beeld kwam.