Higher and Higher (1944)

Toen onze 'ol blue eyes nog franky boy was

Was hij aardig om te zien

Nu blaft hij alle dagen en acteert nog bovendien.

Een piepjonge Sinatra. Net getrouwd met Nancy Sinatra Sr. En vader van de twee jaar oude Nancy Sinatra jr. Hij acteert nog als een jochie. Wat hij ongeveer tien jaar later achter zich liet, en de rauwe kant op ging (ook in de muziek trouwens) in 'From Here Too Eternity'.

Ook een leuk element is dat 'Sam' uit Casablanca weer de piano speelt.

Verder is het een lichte komedie met een leuk plot. Lekkere liedjes en fijne acteurs.

Sinatra's eerste film waarin hij in de cast voorkomt (voorheen was hij gewoon lid van de Tommy Dorsey Band) en dan speelt hij nog zich zelf.

Voor Sinatrafans een must. Franky Boy bijna op het toppunt van zijn vocaal vermogen.

Het filmpje zelf stelt weinig of niets voor en had alleen als doel enkele sterren, naast Frank, Michèle Morgan en zanger Mel Torme in beeld te brengen, een paar leuke liedjes in de ring te gooien en voor de rest onschuldige familiale ontspanning.

Een 3 omdat het zo ouderwets charmant is.

Duffe musical, die bij herkijken niks beter is, alleen leuk om een jonge Sinatra, te zien. Die was toen solo gegaan en hier sentimentele liedjes zingt. Hij kon met weinig muzikale begeleiding nog zijn zangkunsten aantonen, toen er muzikantenstakingen waren.

Hier I Couldn't Sleep a Wink Last Night begeleid op de piano door Dooley Wilson, heel bekend geworden door Casablanca . Maar verder vol orkest. Nog een aantal andere bekende gezichten, o.a. Mel Tormé en Mary Wickes. 2.0

Echt een prettige feel good comedy die deed wat het moest doen om de USA en de jongens aan het front te entertainen in die tijd. Vlot tempo, leuke grappen, leuk geacteerd. Een beetje onsterfelijk door de aanwezigheid van Frank Sinatra. Smooth, bijdehand en talrijke tongue in cheek lijnen die verwijzen naar zijn mega populariteit in de jaren ‘40. Natuurlijk mag hij ook enkele liedjes zingen. Meestal in zacht romantische stijl die nog heel anders klinkt dan zijn typische jaren ‘50 stijl die in het publieke collectief bewustzijn zit. De film was in een wip voorbij dus dan is het goed.