Matrimonio all'Italiana (1964)

De film heeft een ingenieus verteld verhaal. De verschillende lagen vormen een knap inelkaar gewoven constructie.
Daarnaast is het leuk om Sophia Loren met steeds wisselend uiterlijk in deze film te zien.
3,5 sterren

Leuke film maar heeft net wat te weinig om het lijf om echt de moeite waard te zijn.

Het duurt even voordat de film op gang komt. De conflictsituaties tussen Loren en Mastroianni komen ook niet altijd even grappig over. Naar het einde toe, wel wat meer. Het blijft eigenlijk allemaal erg warm en lief om naar te kijken, het had nog wel wat meer mogen botsen tussendoor.

Sophia Loren speelt trouwens een prachtrol. Ik kan echt genieten van haar gracieuze optreden, waarschijnlijk dat ik daarom het 1ste half uur niet zo kon waarderen. Ze kwam een beetje over als een duf vogeltje, ik zie haar liever wat vrolijker en levendiger. Daarin komen haar talenten wat meer naar boven. 3,5*

Leuke film met een paar sterke momenten, wat mij betreft vooral wanneer het allemaal nog niet al te dramatisch is, maar het heeft inderdaad net wat te weinig om het lijf om echt bijzonder te worden. Mastroianni en Loren zijn beiden wel lekker op dreef overigens. Een aanrader voor fans van deze film en het duo is wellicht Ieri, Oggi, Domani, die ik zelf wat steker vond.

Onderhoudende en inventieve komedie!

Verhaal van een naïeve vrouw die eindelijk het heft in handen neemt. Uiteindelijk komt alles dan toch op zijn pootjes terecht, iets wat niet vanzelfsprekend is wanneer je de film aan het zien bent.

De film laat je op belangrijke momenten raden, hoewel een enkele ontwikkeling van kilometers ver aan te zien komen is. Prima!

Deze Italiaanse bruiloft overtuigt allerwege, zeker tot op het punt waar Mastroianni het opeens van het grootste belang vindt welk van de drie zijn zoon is.

Bij aanvang vd film valt de frisse cameravoering mij op, verrassend voor een film uit '64. Ook de humor is nog steeds heel goed te doen, in tegenstelling tot zovele komedies die een decennium na uitkomen hopeloos verouderd zijn.

La Loren heb ik nog nooit zo stralend en weelderig gezien.

Na Otto e mezzo is het voor mij een verademing om Il Gran Marcello in een begrijpelijke film te zien schitteren.
Ja, blij om dit Italiaanse kwaliteitsproduct mee te hebben gepikt.

Ben niet zo dol op de komedie-periode van De Sica, maar dit is een relatief goede film uit de periode wat mij betreft. In de film is namelijk gelukkig niet alleen voor een kluchtige, maar ook voor een dramatische invalshoek gekozen. De dramatische delen van de film (met name in de eerste flash back helft) zijn dan ook het best. Ook omdat Sofia Loren dan meer tot haar recht komt. De volkse 'del' die ze vaak speelt bij De Sica (bijvoorbeeld in La Riffa) komt in het tweede deel van de film helaas wat vaker boven en dan vind ik het ook gelijk stukken minder. De roem van Loren (afgezien van haar uiterlijk - en ook dát is wat mij betreft nog een discussie) als goede actrice vind ik toch wel verrassend. Marcello Mastroianni speelt nogal op de automatische piloot hier. In de drama's en komedies van Visconti en Zurlini komt hij toch meer tot zijn recht.

Verrassend leuke film, met een Sophia Loren die echt een prima rol neerzet. Haar emoties spatten af en toe echt van het scherm. Tegenspeler Marcello Mastroianni valt dan hoewel hij het niet slecht doet, toch een beetje in het niet bij haar. Verder zit de film best goed in elkaar en vond ik de afloop nog best verrassend en leuk. Ondanks dat de film al ruim 40 jaar oud is, oogt het allemaal nog erg verfrissend.

3,5*

Beetje een vervelende film.

Niet al te boeiend om te volgen en bovenal, niet grappig en veel vervelende personages. Vooral dat platte spreekt mij nou niet echt aan.

Desalniettemin zal De Sica nog wel eens een kans krijgen met Umberto D.

1.5*

Het was ook met nadruk op 'nog wel eens' Misschien verbaas ik je dan nog wel. Maar dat zou nog wel eens jaren kunnen gaan duren.

Mijn vierde of vijfde film van Vittorio De Sica. Zal wel nooit een liefhebber worden van die oude Italiaanse films. Ook nu weer vind ik die rol van Sophia Loren zo zwaar aangezet. Ik snap sowiezo niet waarom zoveel heren deze dame zo aantrekkelijk vinden. Ik heb nog geen rol voorbij zien komen waar ze niet onder een dikke laag make-up acteert. Marcello Mastroianni staat hier ook maar wat op zijn automatische piloot te kloten. Dat merk je niet alleen op maar dat ervaar je ook zo. Al met al stelt deze film niet veel voor en is het meer een klucht dan een drama. Eens kijken wat Umberto D. met me gaat doen...

Van Federico Fellini kan ik alleen 8 ½ appreciëren, Luchino Visconti alleen Rocco and His Brothers, Pier Paolo Pasolini helemaal niets, Vincente Minnelli ook vrijwel niets en bij Bernardo Bertolucci heb ik een redelijk goed gevoel. Novecento, The Last Emperor en Little Buddha vond ik best goed. Terwijl La Commare secca, La Luna, The Sheltering Sky en The Dreamers niet meer dan onderhoudend zijn. Gebroeders Taviani kan ik dan al veel meer mee en Michelangelo Antonioni maakt ook wel bijzondere films. Ben ik nog iemand vergeten?

Dat is een Amerikaan.



Nog genoeg. Olmi, Rosi, Risi, Rossellini en Monicelli bijvoorbeeld. Sergio Leone natuurlijk. En meer cult- en genreachtige regisseurs als Argento en Bava. En dan hebben we alleen de bekendste nog maar genoemd.

Vind je beoordeling trouwens erg gul als ik je stukje lees.

Vincente Minnelli moet natuurlijk Rossellini zijn...

Sergio Leono en Dario Argento vind ik geweldig die andere regisseurs heb ik volgens mij nog niets gezien. Van Mario Bava heb ik alleen The House of Excorism gezien maar die film is min of meer niet van hem. De rest komt wel een keer...

Geweldige film van Vittorio De Sica, zeer de moeite waard. Origineel verhaal en heeeerlijk om naar te kijken, leuk om te zien deze film uit '64 met een geweldige Mastroianni en La Loren!! Super........ een aanrader c.q. een must.

Eigenlijk leuker dan ik had verwacht. Ik hou van de neorealistische periode van De Sica, maar heb op zijn deel uit Boccaccio '70 nog nooit iets uit zijn latere komedie-periode gezien. Trok me nooit echt. Maar ik vond dit een erg vermakelijke film met een goed evenwicht tussen komedie en drama. Verder ook best sfeervol.

Bijlange na niet Mastroianni's beste rol, maar dat lag ook een beetje aan zijn karakter. Loren vond ik leuker.

Ik heb me prima vermaakt.

3.5*