Ora o Mai Più (2003)

geen slechte coming-to-age film, met goede acteerprestaties

(en die camilla filippi mag er wel zijn)

Zo, hier zet een berichtje tenminste zoden aan de dijk. Bij sommige films staan al tientallen pagina's berichten en valt een mening meer of minder niet meer op. Niet dat ik de illusie heb dat dit berichtje veel gelezen zal worden, maar ja, dat is nu eenmaal het lot van de filmhuisfilm.

Alle cliché's van filmhuisfilms zijn natuurlijk al lang achterhaald. Deze film heeft prima camerawerk, is goed gemonteerd, is voorzien van een goede soundtrack en gevuld met vlotte acteurs. Maar belangrijker is dat de film iets toevoegt door het licht te werpen op een subcultuur die niet vaak objectief in beeld wordt gebracht, terwijl je deze - ironisch genoeg, gezien de subcultuur waarover het gaat - wel over de hele wereld tegenkomt. Toch is het fijn dat het een Italiaanse film is, want in dat taaltje klinken al die discussies lekker fel.

Dit klinkt misschien erg serieus, maar het verhaal wordt met humor gebracht en de passie van de geportretteerde activisten spat van het scherm. Het is zeker geen trage film.

Wel wat raar om het een coming-of-age film te noemen zoals op sommige sites, want de film bestrijkt ongeveer een maand, waarin we de hoofdpersoon zien veranderen van een nerd-erige natuurkundestudent in een vlotte en bevlogen alternatieveling. Bovendien slaat de sfeer van de film om in rauw realisme, zodra we in Genua belanden ten tijde van de G8 top. Alleen al vanwege deze scenes verdient deze film veel meer aandacht.

sorry, het is natuurlijk coming-of-age.

Ik vond dit een erg leuk film, ik vond zelfs dat hij een beetje te kort was, er had nog gerust een half uurtje bijgemogen. Hij was niet echt origineel en nergens uitzonderlijk, maar het bleef interessant.

Jammer dat dan de objectiviteit aan de andere kant weer heel heel ver te zoeken is. Zo ver dat de film compleet ongeloofwaardig wordt.

Die gevangenisscene was te overdreven.
Over het al gemeen was ie 't net niet, deze film.
Toch 3 sterren!

Een fris ogende film, die de nodige luchtige momenten bevat, maar op het einde ook zeker de serieuzere ondertoon niet schuwt. Ik wist van tevoren eigenlijk niet zo goed wat ik van deze film moest verwachten, maar ik moet zeggen dat het allemaal best lekker wegkijkt. De film komt af en toe behoorlijk vlot over, de acteurs doen het niet slecht en de ontwikkeling van David is aardig uitgewerkt. Blijft altijd leuk om te zien hoe iemand toch geleidelijk kan veranderen, door vooral een grote invloed van personen en zijn omgeving deze keer. Ook de muziek is trouwens wel aardig. Niet alledaags, maar het klinkt wel lekker en past goed bij de gekozen scènes. Jammer is alleen dat de film mij inhoudelijk niet zoveel deed, maar verder is het dus best een redelijk vlot en leuk filmpje.

3,0*

Een soort coming-of-age film waarin te weinig ruimte is voor het geweld bij de G8-top in Genua. De jonge studenten verliezen daar immers hun jeugd of onschuld door het brute optreden en vernedering door de politie. Nu gaat de film wat ten onder aan langdradigheid.

Best een aardige film, maar alles blijft wel wat oppervlakkig. Alhoewel aan de andere kant dat ook weer niet zo'n drama is. Veel scenarioschrijvers zouden Davide bijvoorbeeld een überfacist als vader geven of een baan bij één of andere foute multinational om nog maar wat extra drama te creëren.

Sowieso twee mooi dames in de gelederen van de antiglobalisten! Tja, zó snap ik David's beslisingen wel!



Nou, zo zou ik het ook nog niet stellen, maar het geheel wordt wel wat zwart/wit geportretteerd. Zo lijkt David in eerste instantie wel in een facistisch bolwerk te wonen (en als dat ook zo was, waarom is hij daar met zijn opvattingen in godesnaam gáán wonen??? Of turnt hij in een week 'zomaar' om?) Het politie-optreden is ook erg bruut, maar dat zou nog best wel eens realistisch kunnen zijn, daar kan ik niet over oordelen.