Regarde la Mer (1997)

De onderhuidse spanning is er zodra de vreemde dame in beeld komt. Altijd weer knap als een film met beperkte middelen zo'n spanning kan opwekken.

Opwindend en verontrustend, maar niet tegelijk.

Duidelijk geinspireerd door de films van Haneke.

De onderhuidse spanning is lichtjes aanwezig, ik vind het nou niet echt een thriller. Op die paar verontrustende momenten na, vind ik het een vrij lege film.

De verontrustende scènes stemmen tot nadenken, dat wel. Het einde valt niet uit de lucht. Ik had zoiets eigenlijk wel verwacht.

Het plot en de filmische uitwerking is toch te mager om de volle lengte te kunnen boeien.

'Unheimlich' is het eerste wat me te binnen schiet bij deze betrekkelijk korte film. Eén van de 'betere' korte films van Ozon.

Vanaf het moment dat het meisje met de rugzak in beeld kwam, kroop er toch veel onderhuidse spanning in me. Ze verontrustte me, ik had constant het gevoel dat ze iets verborgen hield. Al met al een redelijk filmpje, maar zoals Kappeuter al verwoordde: het deed niet echt aan als een thriller. Er waren geen hoogtepunten maar ook geen dieptepunten. 3*

Zoveel heeft er nou ook weer niet gemaakt hoor .

Maar ik vond het ook een knappe film. En die spanning was toch echt duidelijk aanwezig.

Aardig debuut van Ozon. Het verhaal is wel typisch: een vrouw alleen plus een vreemdeling met een onduidelijke achtergrond.. Toevallig hou ik dan wel weer van dit thema. De film geeft je een permanent ongemakkelijk gevoel, met andere woorden: spannend!

Een jaar of 10 terug zapte ik weleens voorbij Franse zenders, waaronder TV5 meen ik, waar dan een film van eigen bodem aan het spelen was. Het zag er altijd al een beetje ouderwets uit en op een bepaalde manier heel Frans. Dat waren veelal geen interessante films. Regarde la Mer heeft hetzelfde visuele uiterlijk en lijkt ook niet echt ergens naar toe te werken, maar toch weet Ozon je als kijker ook heel ongemakkelijk te laten voelen bij die ene vrouw die zomaar even wil komen kamperen. Zenuwslopend wordt het niet, maar er zit een hele subtiele spanning in deze film, waardoor je geboeid zit te kijken.

En weer een goede Ozon film, goed opgebouwde onderhuids spanning, traag opgebouwd. Zoals we van hem gewend zijn! Aanrader om even lekker weg te kijken op een broeierige zomeravond.

Opmerkelijk korte, maar typische Ozon verfilming (ironisch, traag, erotisch, met psychodramatische cliché's en vooral onderhuidse, subtiele spanning, vol seksuele verlangens en frustraties), waarin kleine zaken en het detail de boventoon voeren (ik las ergens dat het lijkt of iedere zandkorrel geobserveerd wordt). Het motto: vertrouw nooit een vreemde. Typerend Ozon trouwens: een homoseksuele seksscène, die voor het verloop van de film eigenlijk niet terzake is. De productie doet enigszins denken aan werken van Polanski.

Zat die niet als extra bij Gouettes?

Ik denk dat we dezelfde film hebben gezien

Prachtig, duister, zinderend debuut met een glansrol voor De Van, maar Hails houdt zich goed staande - en vlak die baby niet uit!
Regarde la mer = bekijk (beschouw) de zee, maar mer is natuurlijk ook maar een klinker verwijderd van mere en dan hebben we het over moeder.
Wie is hier de baas? Wat staat er te gebeuren? Echt spannend vind ik de film niet, het is allemaal vrij droogjes tot ineens bom al gebarsten is en de kijker voor een paar voldongen gruwelijke feiten staat.

Meesterwerkje van een fascinerende regisseur.

Ik vond dit wel een beklijvende film van Ozon. Een spanning die voornamelijk onderhuids is en je voelt meteen dat er met die nieuwkomer iets vreemds aan de hand is. Niet in het minst in haar eigenaardige gedrag en ik had verwacht dat er nog meer elementen gingen opduiken, maar dat bleef dan toch beperkt met de tandenborstel en de eigenaardige babbels.

Het einde is daarom niet noodzakelijk verrassend, maar wel schokkend. Een beetje erotiek ook, Ozon doet dat wel vaker (niet steeds) om een extra mysterieus pigment toe te voegen aan het geheel. Een film die vooral ongemakkelijk aanvoelt en mij althans van begin tot einde boeide.