The Defiant Ones (1958)

Deze moet ik ooit nog eens zien. Wel heb ik een hele tijd terug de tv-remake uit 1986 met Robert Urich en Carl Weathers gezien.

Videorecorder standby... )

Een simplistisch, rechtlijnig verhaal, geschreven door Nathan E. Douglas (alias Nedrick Young, die echter op de zwarte lijst stond) en Harold Jacob Smith. Door een strakke regie en een magistrale vertolking wordt het gegeven ver boven de middelmaat uitgetild. De racistische sfeer in het zuiden van de States wordt schitterend weergegeven. Bekroond met twee Oscars. In '86 opnieuw verfilmd voor televisie...

Goede maar erg gedateerde film, de gesprekken tussen curtis en Poiter zijn soms tergend racistisch maar misschien wel 'realistisch'. Verder een uitstekend maar overbekend verhaal en is spannend verteld.

Prachtige zwart-wit (fotografie en hoofdpersonen) klassieker. Goed uitgewerkt verhaal. Meesterlijke rollen van Curtis en Poitier, vooral in het racistische gedeelte in het zuiden van de VS.

een klassieker inderdaad gauke ben ik helemaal met je eens en zeker voor in die tijd deze film boeide mij van begin tot eind liet een beetje zien hoe de mensen vroeger waren en met elkaar omgingen het verhaal zelf vond ik ook goed bedacht dat het zwart wit was stoorde mij helemal niet voegde er zelfs wel iets bijzonders aan toe.

Eén van de klassiekers uit de filmwereld ondanks dat hij zwart-wit is. Prachtige rollen van Poitier en Curtis (zulke acteurs zijn er tegenwoordig niet meer). Ik herinner mij deze film nog uit mijn jeugd toen ik hem in de bioscoop gezien heb en hij is me altijd bijgebleven. Prachtige verfilming van het toen heersende racisme in het zuiden van de States.
Dikke 5*

Misschien wel, dat ie juist in zwart/wit is!

Aardig drama over twee ontsnapte gevangenen die elkaar om verschillende redenen niet mogen en dus een moeizame trip voor de boeg hebben.

De twee rollen worden prima vertolkt door Poitier en Curtis, die er een waar dialogenspektakel van maken. Je merkt wel dat ze nog in een moeilijke tijd leven, want er is sprake van veel racisme in deze film. Echter hoort het bij de tijdsgeest en merk je in zo'n film eigenlijk pas hoe erg het vroeger was.

Jammer dat de film het wel teveel van de dialogen moet hebben, kreeg niet echt een avontuurlijk gevoel. Komt misschien ook omdat deze prent in zwart/wit is, de prachtige natuur die dit soort verhalen biedt komt toch het best tot z'n recht in kleur. Miste dat toch wel een beetje(heb overigens niks tegen oude, zwart/wit films hoor). Vond ik een film als Cool Hand Luke bijvoorbeeld wat beter, ondanks dat het thema daar wel anders is.

3*

Heel oud maar wat een prachtig, simpel verhaal.

Leuk jaren 50 filmpje die ik in eerste instantie enkel ging kijken voor Sidney Poitier. Maar toch was ik ook verrast bij Tony Curtis, deze 2 acteurs lijken echt gewaagd aan elkaar te zijn.
Het verhaaltje mag dan door de tijd heen wel heel veel zijn gebruikt, toch is deze film een erg lekker tussendoortje.
Hier en daar wat verouderd, zo had ik best wat meer spannende dialogen tussen deze 2 willen zien en vooral in de eerste helft van de film wat meer haat naar elkaar toe.

The Defiant Ones is op het eerste gezicht een simpele film, maar heeft een erg mooi en passend uitgewerkt einde waar ik zeker door verrast was

De hele film dacht ik aan een 3 door boven genoemde kritieken, maar omdat het einde me voor de verandering eens een keer echt beviel doe ik er een half sterretje bij.

3,5 dus!