L'Isola degli Uomini Pesce (1979)

In het begin lijkt er weinig mis met The Fishmen.

De aanwezige dreiging lijkt in de sferen te zijn als Shock Waves waar onbekend terreur het omringend water onveilig maakt. Survival horror!

En dan ontmoeten ze Barbara Bach...

Opeens wordt de film overmoedig en blijkt het geen horror te zijn maar een heuse avonturenfilm. Een nieuwe wending aan een welbekend gegeven, dat wel, maar uiteindelijk niet voldoende om de film op niveau te houden.

De tempo is er op dat moment er een beetje uit, omdat alles zo'n beetje is stilgelegd om de kijker van nieuwe 'feitjes' te voorzien.

Bovendien zijn de Fishmen te corny. Ze hadden het suggestief kunnen houden, zoals het in het begin wél leek te werken.

Screamers is een door Roger Corman bewerkte versie van het Italiaanse origineel van Sergio Martino.

Toegevoegd zijn een aantal gory segmenten. Begrijpelijk, aangezien het dan wel verkocht kan worden als horror.

Maar het origineel is al best vermakelijk genoeg, mits je uiteraard wat oogjes kan dichthouden wat betreft de productie. [het blijft Italiaanse pulp]

Aan mooie beelden ligt het niet, daarvoor heeft het voldoende natuur in mooi widescreen.

Het vervolg ook gezien, Tone?

Hier en daar best geinig en mooi gedraaid. Maar uiteindelijk weinig bijzonders.

Nee,

Vervolg staat niet op de site, maar ik las dat ze voornamelijk stukjes hebben hergebruikt uit deze film en 2019: After The Fall of New York.

Niet echt hoog op de nog-zien lijst dus.

"Zombies, op dit eiland leven zombies!", schreeuwt een van de personages hysterisch wanneer ze op een verlaten kerkhof arriveren. Nee, voor een eiland met zombies moet je bij Fulci zijn. Deze Italiaanse B-film is van Sergio Martino en gaat om een groep schipbreukelingen die op een eiland aan de stok krijgt met een hebzuchtige landeigenaar en zijn monsters: half vis, half mens. Zo'n lekker goedkope creature feature waar wel een hoop voor uit de kast is getrokken, al kan dat het goedkope gehalte niet altijd verbloemen. Wel prachtig geschoten, maar qua speelduur een tikkeltje te lang.

Heerlijk ouderwetse Italiaanse pulp waarbij de lengte van de film toch wel parten speelt.

De film weet de aandacht niet constant vast te houden. Vanaf het moment dat Barbara Bach in beeld komt, wordt het verhaal trager en trager opgebouwd met weinig aandacht voor spannende scènes of verrassende plotwendingen. Nochtans begon de film veelbelovend waarbij sfeer en het mysterieuze eiland de belangrijkste troeven zijn. De natuur wordt mooi weergegeven.

De vismannen zien er behoorlijk lachwekkend uit , maar het is vooral de opzwepende muziek die een irritant gevoel bij de kijker weet op te wekken.

Toch weet de film met zijn troeven de kijker voldoende te entertainen en moet je gewoon rekening houden met zijn tekortkomingen. 5/10

Ietwat tegenvallende Italiaanse B-film. Is inderdaad overigens meer een avonturenfilm dan een echte horror flick (wat mm al aangeeft, maar waar je door de poster misschien anders zou verwachten).

Eerste 20 minuten beginnen heerlijk. De drenkelingen die aanspoelen op een prachtig, mysterieus, eiland zorgt voor heel wat sfeer. Goed camerawerk ook. Iets minder wordt het al wanneer de drenkelingen de bewoners van het eiland ontmoeten. Vervolgens wordt er weer zo'n ''mad scientist'' verhaaltje voorgeschoteld. Dit keer richt hij zich niet op zombies ( Zombi Holocaust (1980) ), maar op vismonsters.... De cast zit goed in elkaar met de foei lelijke Franco Iavarone, Richard Johnson (die zich naast Zombi 2 (1979) dus vaker op helse eilanden bevond) en een uitstekende Claudio Cassinelli (die 6 jaar later tijdens de productie van Vendetta dal Futuro (1986) op set omkwam) in de hoofdrol.

De vismonsters zijn érg leuk. Tuurlijk een beetje cheesy, wat verwacht je anders in zo'n film, maar wel erg vermakelijk. Helaas wist de film mijn interesse niet de hele tijd te behouden. Ondanks dat het nergens echt saai wordt zijn er toch ook weinig echt interessante stukken. Zo'n fucked up scene waar ze José vinden, die nog in zijn transformatie zit naar vismonster had best vaker voor mogen komen.

Geinig Italiaans tijdverdrijf, maar meer is het helaas niet. Een goede cast, mooie locatie en leuke monsterkostuums. Helaas een iets minder interessant verhaaltje, waardoor het nogal gezapig wordt. Hier en daar helaas ook wat animal cruelty, al is het niet héél schokkend.

Ik heb de US versie gekeken die de weinig toepasselijke titel "Screamers" heeft gekregen. Het verschil met de originele prent schijnt het gore beginstuk te zijn. Deze was later eraan toegevoegd om het wat meer horror te maken.
Een beetje overbodig, aangezien de film al vrij rap een andere weg inslaat, maar voor de gorehounds misschien nog wel een aangename toevoeging.
Wat we te zien krijgen is niet veel nieuws: wat voodoo met een gestoorde professor, gemuteerde zeemonsters en een liefdesrelaas.
De toevoeging van de gezonken stad Atlantis is de toevoeging die het geheel wat origineler maakt. Helaas gaat dit wel ten koste van de horror, want naarmate we als kijker erachter komen wat de functie van de monsters is, gaat de dreiging er wel vanaf.
Het acteerwerk is voor een dergelijke film nog behoorlijk goed. Met name over het samenspel tussen Claudio Cassinelli en Richard Johnson ben ik wel te spreken. Barbara Bach delft wat dit betreft wel een beetje het onderspit, maar blijft nog wel een markante toevoeging aan deze nog best interessante cast. Verder baal ik van de uiteindelijk vrij minimale rol van Joseph Cotten, maar goed, men kan nou eenmaal niet alles hebben.
De monsters zien er lekker cheesy uit. De pakken kunnen niet tippen aan bijvoorbeeld die uit Creature from the Black Lagoon, maar voor een lowbudget prent als deze zijn ze nog best goed te doen.
Best vermakelijk voor een keer, maar geen film die ik snel nog eens zou zien.

Ik verwachtte een goedkope monsterfilm maar ik kreeg veel meer dan alleen een goedkope monsterfilm! Ja ik kreeg een bevredigende, onderhoudende film die ergens tussen White Zombie (1932), War-Gods of the Deep (1965) en Island of Lost Souls (1932)/The Island of Dr. Moreau (1977) mag plaatnemen.

Openen met een kleine schattenjachtexpeditie op afgelegen eiland is altijd leuk! Zeker als ze in een paar monsterlijke klauwen bloederige scènes veroorzaken en het ze slachtoffervoer voor de openingsscènes blijken te zijn! Ja in de eerste tien minuten is het genieten van sommige van de wezen/pakontwerpen, hun bloederige slachtoffer en kleverige lijk / zombies in hun hol. De monsterpakken zijn prima. Niet overdreven spectaculairs, maar ze voldoen in hun functie van entertainmentwaarde!

Gauw door naar de eigenlijke film waar Luitenant Claude de Ross (Claudio Cassinelli) en een stel gevangen aanspoelen op datzelfde 'gevaarlijke' eiland! Blijkt het opeens bewoond door de aristocratische Edmond Rackham (Richard Johnson The Haunting (1963) en de vrouw Amanda (de schone Barbara Bach de spionne Major Anya die van je hield (1977)

Waarschuwingen, voodoo-rituelen en vreemde en mysterieuze gebeurtenissen. Veel meer op fantasie en avontuur gericht dan horror! Maar WOW die laboratoriumexperimentscène En ach, er zijn meer dan genoeg andere goede momenten! Eigenlijk was deze film ook best ambitieus. Veel interessante sets, veel monsters die je best vaak zag, veel scènes in grotten en op stranden, en waarschijnlijk te dure onderwaterscènes! En tja het was een vulkanische eiland...!

Gezien wat een klein budget moet zijn geweest, gaat Martino toch een stap verder door meer te leveren dan het budget toelaat. Maar dat maakt deze zeer vreemde mengeling van avonturenfilm, monsterfilm en gore-epos, juist zo leuk! Eenentachtig volle minuten; gekke monsters, wetenschappers, uitbarstende vulkanen, ontsnappingen, schatten, verloren continenten en onzin-dialogen door een cast van bekende gezichten. Allemaal gebracht op een uitgesproken low-brow manier. Dan kan mijn filmervaring niet meer stuk!

Denk dat ik door Shaky wel warm was gemaakt door deze film al is ook de recensie van joolstein goede reclame. Ik was helaas teleurgesteld dat het meer om een avonturenfilm ging dan een horrorfilm. De creatures zijn wel goed gemaakt maar het hele verhaaltje met mad scientist, meedogenloze goudzieke zakenman die om een of andere reden de inboorlingen in zijn macht wist te houden het kon me maar matig boeien. De wezens zijn na de opening nog maar weinig dreigend. Achteraf blijkt dat er scènes zijn aan toegevoegd om dit tot een horrorfilm te maken. Gelukkig was er nog de schoonheid van Barbara Bach of ik was halfweg al ingedommeld. Een concept als dit verdient meer horror en neemt zichzelf veel te serieus. Wat meer blood, gore, trash (en wat naakt) had het zeker een stuk leuker gemaakt.