The Gallant Hours (1960)

De film is als een grote hymn, en doet gedetailleerd verslag van admiraal Faltsy Jr's leiderschap. Alles wordt verteld via dialogen, de actie kent geen echte plaats. Vele karakters van zowel Japanse als Amerikaanse kant worden door middel van een vertelstem uitgediept. Zeer goed gemaakt.

Het bindende middel door de film heen is een adembenemde hymn, gezongen door een Marine mannenkoor. Gecomponeerd door Ward Costello, en het koor stond onder leiding van Roger Wagner (een legende zou men kunnen zeggen). Befaamd vanwege zijn Roger Wagner Chorale, zo te horen in Cimarron. Vaak ingetogen zang, wat soms uitbarst, met een magisch entree van een solo trompet. Het geeft het hoofdkarakter en de gehele situatie een religieuze tint, was de admiraal een heilige? Nee, maar het ging dan ook om een ode te leveren aan de oorlog, de admiraal, in non-religeuze zin. Als gevolg een constant kippenvel tijdens het kijken. 3.5 sterren

Een ongewone oorlogsfilm.

Het lijkt wel een militair oorlogsdagboek met inbegrip van de levensloop en verdiensten van alle officieren die er aan te pas komen en dat zijn er heel wat.

Veel gepraat, hoofdzakelijk te doen om het vernuft van admiraal Halsey maar eigenlijk is het saai waardoor de film alle spankracht mist.

Deze ouderwetse zwart-wit Oorlog film, die in semi-documentaire stijl gemaakt is, heb ik toevallig gezien op de leuke televisiezender AMC en vond ik opzicht ook best interessant (zeker als oorlog liefhebber). Het verhaal deed me ook denken aan vroeger toen ik nog kind was en waarbij ik graag stripboeken las over "Buck Danny", kolonel van de Amerikaanse luchtmacht, die zich o.a. afspelen (de eerste albums) op en rond de Grote Oceaan ten tijde van de Tweede Wereldoorlog.

In dit verhaal draait het om de slag om Guadalcanal (7 augustus 1942 t/m 9 februari 1943) in de Stille Zuidzee gedurende de Tweede Wereldoorlog en dan gezien vanuit het oogpunt van de Amerikaanse admiraal William Frederick Halsey, Jr. (gespeeld door James Cagney), die uiteindelijk met zijn beslissingen (en ook wat geluk) voor de overwinning van de Amerikanen tegen de Japanners (onder leiding van admiraal Isoroku Yamamoto, die uiteindelijk wordt gedood, nadat zijn vliegtuig wordt neergehaald door Amerikaanse P-38 Lightning jachtvliegtuigen) zorgt.

Hoewel de actie het in deze film moet afleggen tegen een overvloed aan dialogen, wist het me wel allemaal te interesseren (soort van geschiedenisles) en te boeien, maar is het aan de andere kant ook wel saai en langdradig (duurt ook circa 120 minuten). De film werd met veel verbeeldingskracht gemaakt, maar omdat er haast geen buitenopnamen inzitten en er ook eigenlijk niets van de gevechten (land, zee en lucht) te zien is, komt het verhaal wel niet echt tot leven.

James Cagney speelt de rol van William Frederick Halsey, Jr. grandioos en de overige cast (die inmiddels allemaal dood zijn) deed het best verdienstelijk. Daarbij was het vooral leuk dat Dennis Weaver (in de rol van Lt. Cmdr. Andy Lowe) ook een rol had en hem kan ik vooral van de spannende en goede Actie / Thriller film "Duel (1971)".

Al met al een interessante ouderwetse zwart-wit Oorlog film, met heel veel gepraat, om eens gezien te hebben (hebben zo te zien nog niet velen gedaan ), maar meer zeker ook niet, want daarvoor is het eigenlijk te saai en te langdradig en ook het ontbreken van actie wordt eigenlijk gemist.

Ik wist van het bestaan van deze film, maar had deze nog nooit gezien. AMC gaf mij de kans en heb de film opgenomen en daar geen spijt van gehad. Het is een oorlogsfilm, maar wie veel actie verwacht die komt bedrogen uit want nergens in de film komt er oorlogsgeweld in beeld. Het is alleen te zien aan uitgeputte, gewonde, gesneuvelde en gespannen soldaten en het geluid van motoren en explosies.

De film is in zwart - opgenomen en dat samen met de voice over en het introduceren van de voornaamste karakters, zowel aan Japanse als aan Amerikaanse kant, in die spannende dagen rond de slag om Guadalcanal, doet denken aan een documentaire en doet daardoor zeer authentiek aan. De film leunt helemaal op het spel van Cagney, hij zet een zeer geloofwaardige admiraal Halsey neer. Vooral zijn non verbaal acteren maakte op mij indruk en gaven veel diepgang aan de belangrijkste Amerikaanse bevelhebber van dat moment. Hij wordt daarbij goed ondersteund door, toen, onbekende acteurs, een tweetal kennen we heden ten dage ook nog, piepjong waren ze toen, Richard Jeackel en Dennis Weaver. Ook de andere bijrollen geven goed steun aan Cagney, ik wil daarbij die van Costello er uit lichten, hij speelt hier heel goed de belangrijkste adjudant van Halsey ook al is hij het niet altijd met zijn chef eens. Costello was geen opvallende acteur, tenminste in de media. Maar als je zijn cariere bekijkt dan heeft hij het nodige film en tv werk gedaan, maar niemand, ook ik niet kende zijn naam. Maar in deze rol excelleert hij.

Een prachtige film die goed aangeeft in welke moeilijke omstandigheden Halsey en zijn staf verkeerden in die moeilijke dagen en hoe sommige bevelen van hem, hem ook persoonlijk aangrepen als hij wist dat hij zijn mannen een zekere dood tegemoet stuurde, hij geeft dat op een gegeven moment ook aan, die scene ga ik hier niet beschrijven, ik zou zeggen ga die maar kijken wanneer je de kans hebt.

Wat verder opvalt is de muziek, weliswaar echte Americana, maar het past wel bij de film.

Ik kan deze film een ieder aanraden.

James Cagney en Robert Montgomery produceerden deze heiligverklaring van William F. Halsey Jr., de doorgewinterde generaal die in 1942 bij Guadalcanal de opmars van de Japanners in de Stille Oceaan wist te stoppen en daarmee zorgde voor 'het einde van het begin' in die regio. Montgomery regiseerde en Cagney nam de hoofdrol voor zijn rekening. En zijn vertolking is bijzonder fraai, temeer omdat er niets te zien is van de explosiviteit die we zo associëren met Cagney. Zijn genuanceerde, subtiele vertolking is een monument voor zijn veelzijdigheid en maakt dit tot één van zijn meest memorabele rollen. Het documentaire karakter van de film doet recht aan de tientallen officiers en honderden soldaten die vochten voor Guadalcanal, maar de keuze om bij vrijwel elk karakter een korte, gesproken biografie te brengen ondermijnt het drama en gaat op den duur ook wat vervelen. Datzelfde geldt voor de score van Roger Wagner, die vrijwel alle partijen liet neuriën als een constante hymne aan de gevallenen. De goedkope sets zijn ook een minpunt, maar naast Cagney verschijnen onder andere Dennis Weaver en Richard Jaeckel in sterke bijrollen. Dit is een must voor fans en een interessante geschiedenisles (met ook veel aandacht en respect voor de Japanse kant van het verhaal), maar als film is het niet helemaal geslaagd.