Totally F***ed Up (1993)

Tsja, vreemde film van een bijzonder boeiend regisseur.

Een echt verhaal ontbreekt totaal in deze prent, het is meer een geknutselde voorlichtingsfilm over jongeren die worstelen met verschillende problemen.

Aardig en tot op het laatst boeiend, maar geen film waar we nog lang over na zullen praten. In ieder geval niet meer anno 2009.

3,0*

De eerste film in Araki's befaamde (cult) trilogy over de gedoemde jeugd, ditmaal wat serieuzer als in de andere twee, al blijft het natuurlijk een beetje pretentieus gekunstel, maar door het feit dat hij zichzelf hier verder ook niet heel serieus neemt komt hij hier makkelijk mee weg. Het begin doet wat aan als een documantaire met een eigen twist en dat was wel interessant, maatschapij kritisch was het ook wel geslaagt, lekker onbeschaamd pessimistisch ook. De rest van de speelduur moet het eigenlijk vooral hebben van de absurde dialogen en leuke montage trucjes/locaties, want de hele tijd kijken naar een groepje slackers die overal schijt aan hebben en hun eigen gang gaan vult natuurlijk geen film. Ook weer een prima muziekkeuze (oa Vapour Trail van Ride!) Grappig trouwens om iedere keer weer die Duval tegen te komen in Araki's films, hij was zeker zijn muze ofzo. De meeste mensen zullen hem kennen als Frank uit

Donnie Darko. Een goede acteur is het verder niet maar hij heeft wel veel charisma en is prima in dit soort rollen.

3 sterren

Ik heb betere films van de regisseur gezien; het, in de grond, pessimistische, fragmentarsiche verhaal over homoseksuele jongeren die voortdurend geconfronteerd worden met homofobie, seksisme, godsdienstige normen, geweld en afwijzing en andere discriminatie en onderdrukking, komt alles behalve tot een geheel. Daarnaast ben ik geen liefhebber van het homevideo(camrecorder)systeem en vond ik het allemaal wat traag. Waarschijnlijk heb ik deze pseudo-documentaire bekeken vanuit het huidige perspectief en was ie begin jaren negentig revolutionair.

Volgende week woensdag bij WORM Rotterdam!

Saaie en inmiddels ook oninteressante film over de getuigenissen van 6 gay jongeren. Nee, vervelende film. Valt audio visueel ook niks te genieten en mist de energie van Araki’s latere werk.

1

Inhoudelijk niet boeiend en visueel ook weinig bijzonder. Het oogt wat goedkoop allemaal al merk je wel dat er echt nog wel nagedacht is over sfeer, belichting, positionering. Maar het bleef een wat kille film die op momentjes even interessant wordt maar al snel dan vaak niet meer. 1,5*.