Roustabout (1964)

Mijn eerste Elvis-film. ik heb wel gelachen; 2,5*

niet slecht deze film voor in die tijd

Elvis dacht opweg naar de set toe dat hij god had gezien. . Ik denk dat hij toen tocht te veel drugs moest nemen van die docter.

Hoezo voor die tijd?

Inderdaad. Dat brommergedoe is cool Maar ere wie ere toekomt, het was Brando die eerst kwam met een bikeroutfit in THE WILD ONE, en dus niét Presley in ROUSTABOUT.

Persoonlijke aanvallen verwijderd.

Elvis met meisje op de kermis.

Tussen de liedjes door valt er weinig te genieten, maar als Elvis-vehicel is deze allerminst slecht te noemen. En voor de niet-fans is deze ook geschikt om de tijd te doden als luchtig en muzikaal vermaak. De songs zijn goed. Erg veel heeft het verder niet om het lijf.

Er zijn slechts een handjevol goede films met Elvis:

- King Creole

- Love Me Tender

- Charro

- Flaming Star

- Jailhouse Rock

De plsm 25 andere films zijn niet best of minder, en in moordend tempo geschoten met een vaak ongemotiveerde en/of stonede Pelvis. Met dank aan het idiote film-wurgcontract waar zijn manager hem al helemaal niet in ondersteunde. Deze zette Elvis zelfs onder druk om hieraan te blijven voldoen en de ridicule scripts te slikken.

Gelukkig kon The King de laatste 8 jaren van zijn leven "vrij "leven. Het filmcontract liep af in 1969.

Hoe een wereldzanger bijna zonk tot B-acteur.

Leuke film, goeie muziek. Verder niet veel verhaal en inhoud, maar dat is bekend van de Elvis-films. Verder kon ik Barbara Stanwyck erg waarderen.

Persoonlijk vind ik Elvis hier het beste acteerwerk uit zijn carrière leveren. Hij speelt zijn rol lekker los en ziet er super cool uit, zelfs op die belachelijke Honda. Let ook op Jaws uit een James Bond film (ik weet niet welke) die een sterke man speelt.

Je bedoelt Richard Kiel. Hier: The Spy Who Loved Me (1977) en Moonraker (1979)

Een paar leuke liedjes van Elvis en dat is het ook zo'n beetje met deze film. Je kan net zo goed een cd opzetten van de King.

Vermoedelijk in het verleden wel betere film dan wat ik nu heb gezien. Een film die wel goed van start gaat (dat is wel in meerdere films van hem het geval) maar zodra hij op de kermis belandt zakt de film als een pudding in elkaar met behoorlijk veel drama. Wordt later beter vooral als hij naar de concurrent gaat maar het eind wordt er vrij snel aangeplakt. Elvis zingt veel liedjes maar die zijn wisselend al is de presentatie van Elvis behoorlijk goed. Deze film is vaak serieus van toon, het past meer in de lijn van King Creole, Jailhouse rock dan de komische films met Elvis en niet bepaald een plezierige film om te zien wat waarschijnlijk ook komt door de onaangename rol van Leif Erickson als Joe.
3.0

Intussen de 16e film van Elvis en zijn 7e voor Hall Wallis. Het is zijn laatste rol waarin hij een sérieux heeft maar het valt niet mee om de film serieus te nemen. Zijn personage is een tough guy maar de combinatie met de probleempjes op de carnival werkte mij op de lachspieren. En zeker als een icoon als Barbara Stanwyck dan nog de rol invult van carnival directrice. Het kan niet anders dan dat Elvis hier de ultieme colonel Parker fantasie vervult met het hele carnival gedoe.

De liedjes zijn voldoende entertainend en uitgevoerd door de topmuzikanten van toen. De kostumering is in handen van de legendarische Edith Head dus men - de colonel - was in deze fase nog minder schraperig dan nadien. De regie is in handen van John Rich- in zijn debuut op een filmset na een carrière bij de tv. Maar hij doet het zeker niet slecht, en bijgestaan door de ervaren DoP Lucien Ballard (die werkte voordien samen met de groten van Hollywood).

De tijden veranderen - zo midden jaren ‘60 - en voor het eerst in een Elvis movie valt het woord ‘sex’. Wel 2 keer in de betekenis van ‘sex maniac’, negatief dus.

Al met al best vermakelijk omwille van de productiewaarden en casting. Staat garant voor een avondje camp.