3-4x Jûgatsu (1990)

Kan iemand mij misschien vertellen waar ik Boiling Point kan kopen? Het liefste in Nederlands.

Een van de Kitano's die ik al ZO lang wil zien, maar het komt er steeds niet van. Daar gaat nu echt verandering in komen, ik ga er achteraan.

Wel grappig hoe de film door de meeste mensen hier als een komedie wordt omschreven terwijl hij hier en op IMDb als Actie/Misdaad staat omschreven. Dat klinkt heel erg Kitano. Office Kitano! Heil!

Ik deel deze mening.
Gortdroge humor. Weinig actie zoals gebruikelijk, en de actie die er in zat was koud, hard en goed in beeld gebracht. Op en top Kitano.

Erg leuk maar niet Kitano's beste film.
Wel erg grappig(vooral Kitano's personage). En ja het is voornamelijk een comedy.

However mijn favo Kitano's blijven: Sonatine, Kikujiro, Hana-bi en Dolls(no particular order).

Vind ik een vreemde uitspraak. Zijn stijl is toch ook al zeeeer herkenbaar in Violent Cop. Waarom is dat geen echte Kitano film?

Omdat hij daar pas later als regisseur is bijgehaald, ter vervanging.

Ja ok, neemt niet weg natuurlijk dat hij met die film toch duidelijk zijn stilistische handtekening heeft achtergelaten. Ik weet niet vanaf wanneer Kitano dan juist de leiding heeft overgenomen, maar ik vind wel dat er duidelijke stilistische parallellen te trekken zijn met zijn ander werk. Hij was dan ook al vroeger actief bezig met de film. Als acteur heeft hij het verhaal zo goed als volledig geschreven, en;

Zeer vermakelijk Kitano. Het ontbreken van de muziek valt op, maar is niet storend, zeker met het cheesy Satie muziekje uit Violent Cop nog in het achterhoofd.
Kitano zelf is gortdroog in deze film. Wat een ongelooflijk grote idioot, meer nog dan in zijn andere films lijkt het. Toen hij homoseksuele neigingen vertoonde in de film had ik wel zoiets van "wtf?" omdat ik het totaal niet had verwacht, het leverde hilarische taferelen op.
De beelden waren maar matig, zeker met zijn latere films in gedachten. Erg mat en het leek ook niet altijd even vloeiend te zijn. Desondanks een leuke film.

Volgens mij niet. Ik heb meteen na afloop de eerste keer dat die gast naar het veld terugslenterde vergeleken met die keer op het einde (waar hij rent!). Grappig, want toen ik later het Koionbori-boekje las, las ik dat de recensent daar precies hetzelfde heeft gedaan! Het is een typische Kitano-truuk.

Dit soort droge humor is aan mij wel besteed. De kerel op de motor en 1 seconde later op de grond, de punks die de pompbediende en zijn liefje scheldend inhalen en bovenop een geparkeerde auto knallen. Schitterend!

De film deed met denken aan Sonatine (de strandscènes op Okinawa!) en qua droogkloterigheid en stilzwijgende personages aan de films van Aki Kaurismäki. Ook bij Aki Kaurismäki gezapig gedoe en dan inèèns (kort) actie!

Kitano zelf vind ik prima in zijn rol. Een enorme lul, maar toch vind je het klote als hij zo patsboem wordt afgeknald.

Gelukkig heb ik nog een aantal Kitano's om me op te verheugen!

Deze film van Takeshi Kitano viel me ietwat tegen, omdat ik dezelfde soort humor verwachtte die volop aanwezig was in films als Sonatine en Kikujiro. Die humor was er wel, maar bijzonder zelden was het écht grappig (het grappigste was allicht nog wel hoe Kitano's personage zijn vriendin constant bleef slaan) en bovendien was de humor net iets te weinig aanwezig om het flauwe verhaal te verdoezelen.
Er zit wel minstens één prachtige scène in, de scène in de karaokebar met de ingebouwde "flashback" voelde erg bizar aan en is voorlopig één van de beste scènes die ik al in een film van Kitano zag. Ook de manier waarop de moord op de twee gangsters op de parking van de luchthaven in beeld gebracht was (bijzonder afstandelijk in het tweede deel), was bijzonder efficiënt.

Over de hele lijn is Boiling Point wat mij betreft nog een beetje zoeken naar de juiste toon, al heb ik nog te weinig films van de regisseur gezien om deze stelling echt te kunnen onderbouwen. Het verhaal heeft weinig om het lijf en wordt in horten en stoten verteld. Onderweg is er net iets te weinig visuele pracht en vooral humor aanwezig om het geheel op te tillen, daarom blijft de film net steken op een erg dikke 3*.


3*

Een erg grappige Kitano, alleen duurde me de eerste helft (zonder kitano) echt iets te lang, en was het wat aan de saaie kant.
echt geweldige hoeveel flessen er sneuvelde in al die bar scenes!
3.5*

Redelijke Kitano waarvan de scènes waarin de sadistische Uehara (Kitano) constant patsen uitdeelde naar zijn vriendin bij mij wel de nodige hilariteit opwekte. Die vriendin die die "slome" pompbediende versierde mocht er best wel wezen trouwens. De actiescènes - typisch Kitano - waren zonder meer goed maar wat ik echter miste in deze film is toch die wondermooie muziek van Joe Hitashi. Hierdoor miste deze film die sfeer die zo kenmerkend is in Kitano's latere films.

3,0*