Umi ga Kikoeru (1993)

Dit is al de derde ghibli film die niet door Miyazaki werd geregisseerd.

Hoegenaamd geen slechte Ghibli, maar nu ook wel geen waarvan ik weggeblazen werd. Het magische en mystieke ontbrak een beetje. In de plaats krijg je een high school romance dat vrij behoorlijk werd uitgewerkt. Er is de nodige kwaliteit aanwezig met het oog voor de visuele details en fijne toepasselijke sound.

Het plot situeert zich rond de driehoeksverhouding van het hoofdpersonage met zijn beste vriend en het meisje waarop ze verliefd zijn. Geen geflikfooi of bedrieglijke amoureuze partijen, gelukkig maar, wel een complex evenwicht tussen vriendschap en vertrouwen. Het helpt niet wanneer het meisje zelf er nogal egocentrische benaderingen op nahoudt en de kunst bezit op aan te trekken en af te stoten. In dat opzicht een oprecht en sereen verhaal, maar voor mij kabbelde het maar voort zonder een wow-gevoel te creëren, vooral qua plotverloop dan.

Aan de andere kant is de film wel geslaagd om een authentiek verhaal te brengen zoals het leven werkelijk is zonder magie of cliché liefdesverhalen. Voor een animatiefilm en zeker deze wellicht ook extra moeilijk om je echt betrokken te voelen met de getekende personages. Zwevend tussen 3,0* en 3,5*.

Qua thema raakt Ocean Waves exact de snaren bij mij. Het is een coming-of-age film verpakt in een Ghibli jasje. Wat dat betreft varieert Ghibli enorm met de type films die zijn uitgekomen. De film is lekker kort en behoorlijk sfeervol en leunt op nostalgie. Dit werkt helaas maar deels. Verantwoordelijk voor de twijfel is de onbegrijpelijke Rikako. Je kan haar mysterieus en wat dan al noemen, maar Taku en Rikako zijn alleen maar gemeen tegen elkaar en slaan elkaar zelfs. Potentieel onvergeetbare gedeeltes (Tokio tripje) voelen afgeraffeld aan en uiteindelijk voel je nergens die uiteindelijke diepe liefde die ze voor elkaar voelen. De vriendschap tussen Taku en Matsuo voelde ook niet heel diep.

De potentie is er, maar uiteindelijk voelen de personages me onafgewerkt aan en had de film zeker geprofiteerd bij 20 minuten tot een half uur extra speeltijd.

3,0*

Ik vond dit een mooie film. Sowieso de animatiestijl waar voor mij al voldoende detail in zat en daarmee een zekere magie geeft. En ook zeker de stadspanorama's en beelden van winkels en metrostations vind ik als ze geanimeerd zijn geweldig. En daarvan zitten er genoeg in deze film. Maar vooral het kleine verhaal vond ik fijn. Soms wat groot drama en soms wat onbegrepen gedachten van vooral het meisje, maar dat mag nauwelijks de pret drukken (hoewel de film anders nog beter had kunnen zijn). De sfeer is fijn, tempo is prima en de muziek past mooi. 4,0*.

Normal People

Mijn tweede Ghibli was net zoals Howl's moving castle, niet meteen de beste. Plotwise steekt Ocean Waves prima in elkaar en deed de plot mij ook wel enigszins denken aan het boek Normal People, van Rooney Mara. Waar de studio hier met name punten laat liggen is op het gebied van de uitvoering en een gebrek aan een meer uitvoerige blik in het leven van Rikako. Wat zat er nu echt achter haar gedrag? Ik kreeg hier wel een glimp van mee maar hier had meer over getoond kunnen worden. Ook was de animatie niet sterk genoeg om mij echt betrokken bij de personages te laten voelen waardoor het verhaal na verloop van tijd wat saai aan begon te voelen voor mij.

Grootste plus vond ik dan weer wel dat het verhaal uit het leven gegrepen was, zonder tierelantijntjes wat de film wel verfrissend maakte. Al had ik de uitvoering van dit verhaal nu liever met echte acteurs gezien.

2,5*

Fijne score

Meest nutteloze, doelloze anime die ik heb gezien. Of ik heb er op een of andere manier niets van begrepen. Het verhaaltje gaat niet echt ergens heen, de personages boeien me niet, en zoals wel vaker gebeurt bij Japanse animatie; je snapt niet altijd waarom personages zich op een bepaalde manier tegenover elkaar gedragen (zoals Taku die twee keer een klap krijgt, why?).

Normaal gesproken maakt de stijl en animatie een hoop goed, maar dat was in deze film ook nogal basic en niet per se echt mooi, waardoor er weinig overbleef voor een goede score. Gelukkig wel lekker kort.

1,5*

Kan iemand mij uitleggen waar duidelijk word waarom de twee gozers nou juist zo verzot zijn op Rikako, nergens kon ik ook maar iets andere bespeuren dan een vervelend zeurend egocentrisch en egoistisch karakter.

Verder is voor deze Ghibli film hetzelfde te zeggen als voor "only yesterday" namelijk; prima geanimeerd maar waar is het Ghibli sausje dat succesvollere Ghibli films zo geweldig maakt.

Een televisiefilm van Studio Ghibli, maar wel degelijk een Ghibli-film. Ik heb ze normaal allemaal gezien nu. Het zou gemaakt zijn met de bedoeling om de jongere krachten een kans te geven, wat Disney jarenlang deed met de straigh-to-video sequels van hun gekende animaties. Maar de trots van Studio Ghibli zal er achter gezeten hebben en de film groeide snel uit de voegen. Het voelt ook aan als een klein pareltje van de studio. Niet de beste uit de reeks, maar evengoed de gekende sfeer. De korte tijdsduur is ideaal en de film is een mooi romantisch verhaal geworden. Wat voor sommigen saai en doorsnee overkomt, is voor mij net de kracht van de eenvoud, van de mensen centraal. Mooi geanimeerd en personages waar je je in kan vinden.

Niet de beste Ghibli, maar nog altijd een zeer mooie animatie!

Als je ooit tienerjongen bent geweest dan herinner je misschien wel het mooiste meisje van de klas, daar waren de meeste jongens in principe op verliefd. Dat de meesten van hen geen kans maakten of dat de liefde oppervlakkig was, tsja, ook dat is typisch middelbare school gedrag.

Ik vond dit een aardige Ghibli en leuk om ook eens een minder sprookjesachtige te zien. Het heeft een beetje iets weg van Only Yesterday (maar niet heel veel). Beide films draaien om een meisje dat van de stad naar het platteland verhuizen. Die laatste is wat mij betreft stukken beter door de flashback scenes naar de kindertijd van de hoofdpersoon die het verhaal diepte meegeven. Ik denk inderdaad dat deze film gebaat was bij meer inzicht in het leven van Rikako, waardoor je als kijker wat meer sympathie voor haar krijgt.

Een van de saaiste Ghibli's die ik tot nu toe heb gezien, ik miste ook dat sprookjesachtige. Het verhaal en personages deden me weinig. Leek ook veel langer te duren dan die 72 minuten die het nu zijn.

Maar, de animaties zijn zoals altijd weer prachtig dus lager dan 2,5* kan ik niet gaan...