Ambavi Suramis Tsikhitsa (1984)

Zeer wonderlijke film van Paradjanov.

The Legend of Suram Fortress is een metaforisch verhaal dat een middeleeuwse Georgische legende over een fort mixt met de realiteit. Net als The Color of Pomegranates (Sayat Nova) is het een symbiose van de middeleeuwse theatrale traditie met modernistische, experimentele cinema.

Zeer poëtisch, maar ook wat ontoegankelijk. Deze film is, net als The Color of Pomegranates (Sayat Nova), vooral een erg visuele film. De films van Paradjanov zijn visueel uitmuntend, magisch, symbolisch, exotisch en vooral erg poëtisch.

Paradjanov stond nogal bekend om zijn manier om beelden op film te zetten: schilderachtig, erg puur vooral. Zeer uitgekiende, perfect georkestreerde composities en shots.

Deze film is volgens sommigen wat toegankelijker dan Sayat Nova, wat rechtlijniger ook. In deze film zit zoiets als een lineair verhaal. Maar net als in Sayat Nova is ook hier gebruik gemaakt van de tableauvorm. En net als Sayat Nova is het een zeer rijke, bizarre, surrealistische film. In The Legend of Suram Fortress zijn legendes, symbolen, allegorieën en karakters vermengd tot een zeer wonderlijk geheel, dat een inkijk biedt in zowel de Georgische (middeleeuwse) samenleving en gebruiken, als in de liefde voor de poëzie en voor de cultuur.

Deze film is een verhaal over verbanning, armoede, liefde en het bovennatuurlijke, met verhalen in verhalen. Erg onduidelijk in het begin. Meerdere kijkbeurten zijn aangeraden om de vele lagen van deze film te doorgronden.

In The Legend of Suram Fortress zijn echt ultieme, wonderlijke beelden te zien. De melk, die uit de weggegooide hoorn valt; het magnifieke beeld, na vijf minuten, van het afgemaakte fort dat instort, gezien vanuit een waarzegstersspiegel; de magie in Goelansharo, de stad bij het water, ondersteund door schitterende muziek; het etherische tableau ”Het Gebed”, en het surrealistische ”De Waarzegster”. Magnifiek is ook de “spiegel” (of: bewegend schilderij) in ”Een Droom en het vooruitzicht op de Dood”. En tevens ”Zo stelde Zoerab zich een invasie voor”, waarin een groep mannen een kudde schapen besluipt en van de heuvel verjaagd.

De muziek is echt schitterend; Oosters en mystiek. De openingstonen zijn werkelijk prachtig.

Net als in Sayat Nova is hier dus met tableaus gewerkt. Terwijl dat in Sayat Nova erg goed werkt, wordt deze film er juist iets ondoorgrondelijker door gemaakt. Deze film is op zichzelf een lineair verhaal, en juist daarom maakt het werken met tableaus deze film toch erg ontoegankelijk.

Het is hoe dan ook een film die de echte filmliefhebber (de liefhebber van de (Europese) klassieken) gezien moet hebben. De magie en emotie straalt er van af, en de visuele en poëtische kracht zijn zowat ongeëvenaard. Sayat Nova (The Color of Pomegranates) is wel nog een stuk sterker, fraaier.

Echt sterk vergelijken met andere films kan ik het werk van Paradjanov niet. Wel kunnen enige referenties gevonden worden bij het werk van Tarkovsky en Fellini. Paradjanov werd beïnvloed door Tarkovsky (ook andersom) en vooral wat betreft de massale, sterk gechoreografeerde scènes vol mensen en dieren doet deze film wat denken aan Tarkovsky’s Andrei Rublev. Verder zou een film als Fellini’s Satyricon wel genoemd kunnen worden, als gezocht moet worden naar enige raakvlakken: zeer visueel, met een abstracte, surrealistische en poëtische kracht.

Hoewel Sayat Nova nog veel mooier was, is ook The Legend of Suram Fortress een zeer bijzondere, magische film. Of ik een 3,5 of een vier geef, daar ben ik nog niet achter. Maar dat beide films nog wel even zullen blijven doorwerken in het geheugen van wie er voor open staat, is zeker.

Zeer bijzondere, fraaie film!

Jammer dat er maar 5 mensen naar hebben gekeken. Ik vind deze de beste van de drie films die ik van hem gezien heb

Een aparte film, zeker beeldschoon maar niet echt toegankelijk. Jammer voor zulke slechte kwaliteit van de VHS. DVD is er ook o.a. met Nederlandstalige ondertiteling maar volgens mij nog niet hier verkrijgbaar.

deze film is vanaf 20 november met NL ondertiteling verkrijgbaar op dvd

Heb er toch goed mee kunnen lachen... maar dan wel in negatieve zin.

De plot zag er echt goed uit, maar de film leek zo uit een documentaire te komen en dat is niet iets wat ik in een film zoek.

Pfoei, een onvoldoende kan ik het niet geven want ik moet erkennen dat Parajanov zeer interessant zijn shots cadreert maar dit is los daarvan verre iets waar ik als kijker wat mee kan. Het verhaal is rommelig, voor mijn gevoel niet te volgen en bovendien lijkt Parajanov's interesse d'r ook niet te liggen (waarom maak je het dat zo ingewikkeld). Als stijlvorm is Ambavi Suramis Tsikhitsa best interessant maar als film niet echt...