Ningen no Jôken III (1961)

Onlangs heb ik deze trilogie gezien. Hoewel enkele aspecten zoals karakteruitdieping en verhaalontwikkeling erg goed zijn uitgewerkt alsmede de psychologie van de belangrijkste spelers in het verhaal, was het voor mij allemaal iets te langdradig. Een 3,5 voor het geheel.

Net als bij deel 2 vond ik dit allemaal wat te lang duren. Maar The Eye zegt het al prima.

Voer voor elke filmliefhebber zei Ramon.

Mwa, er zijn betere anti-oorlog statements. Of laat ik dat nuanceren tot 'meer toegangelijke'.

Dat geloof ik meteen.

Heb De box om te recenseren binnengekregen dus nog eens dit derde deel bekeken. Ik vond hem toch beter dan ik dacht en heb verhoogd naar een 4.0.

Intrigerend stukje cinema, dat zonder meer.

Hoe is de beeldkwaliteit?

Mooi scherp en kraakhelder, het geluid blijft natuurlijk wel mono.

Geweldig! Kan ik mijn oude USA release (out of print) op Ebay gaan verkopen.

Zeker zeker, ik snap ook wel de hoge waardering voor de NNJ-trilogie, maar om het te waarderen vereist het van de filmkijker wel een flink portie discipline. In mijn idee ging deze film wel heel anders dan hierboven beschreven staat. Hoe het dan wel ging, weet ik niet meer zo goed echter ... Mooie film die iets beter dan NNJ II is en iets slechter dan NNJ I

Is ie nu eigenlijk al ergens te verkrijgen? Ben er wel eens benieuwd naar.

Vind ik ook. Kaji wordt hier wat menselijker en is tenminste niet meer een heilige tweede Boedha die zich gedraagt als een Johnnieboy-Walton-lulletje-rozenwater!

Naarmate de film het einde nadert wordt het psychologisch steeds beter. Wrang is hoe Kaji, die met zijn humanistische idealen best de sympathie van de Russische kampbewakers zou kunnen winnen, niet kan communiceren met de Russen. Sterker nog, de valse tolken vertalen zijn woorden alleen naar gelang het hun uitkomt, waardoor Kaji in een slecht daglicht komt te staan en zelfs 'Samoerai Facist' wordt genoemd (voor hem een ernstige belediging!) Het einde van de film is erg triest en biedt weinig hoop voor de mensheid....

Overall een prachtig epos! Maar je moet soms wèl even doorbijten en je ervoor openstellen.

De eerste twee uur van dit derde deel zijn meesterlijk. Een helletocht achter de vijandelijke linies. Onderweg sluiten er zich af en toe andere gestrande burgers en soldaten bij zich aan.
Laatste uur weet dan net niet de meesterwerk-status vast te houden als Kaji uiteindelijk toch nog als krijgsgevangene terecht komt in een Sovjet-kamp.

Al met al zeer goed drieluik met een meesterlijk eerste deel. Een iets minder (maar voldoende) tweede deel en een derde deel dat voor tweederde een meesterwerk is om in het laatste uur weer in de voldoende-regio te eindigen.
Maar al met al een must-see ondanks de giga-speelduur van meer dan 9 uur.

Een halve ster M&G?

Een erg mooie afsluiter van de trilogie. Ik had vooraf zowaar echt zin in deze film, ook vanwege het feit dat ik toch wel benieuwd was hoe het af zou lopen. Ook dit derde deel duurt ruim drie uur en wederom was het makkelijk uit te zitten. Ook ik ben het met de meesten hier eens, dat dit derde deel beter is dan het tweede deel en zelfs zowat gelijkwaardig is aan het eerste deel.

De eerste twee uur van de film zijn erg mooi gemaakt. Het was mooi om te zien hoe Kaji aan zijn reis begint en tijdens zijn “roadtrip” diverse obstakels en mensen tegenkomt. De reis is afwisselend, fascinerend en ook nog eens spannend. Het laatste uur is op een andere manier boeiend, vanwege het psychologische aspect dat er aan vast hangt. De laatste tien minuten van de film zat ik eigenlijk tegen beter weten in te hopen dat Kaji toch zijn vrouw zou weerzien. Dat was echt een enorm indrukwekkend stukje cinema, dat mij wel wist te raken.

Achteraf gezien moet ik concluderen dat dit daadwerkelijk een fantastische trilogie is. Je moet er goed de tijd voor nemen en niet denken aan de lange speelduur, dan is het op een gegeven moment echt genieten geblazen. Dit is echt mijn beste “blinde” aankoop ooit geweest. Een geweldig stukje cinema, dat ik over een x aantal jaar zeker nog eens zal bekijken.

4,5*

Indrukwekkend derde deel. Met name het eerste half uur en het laatste half uur zijn erg sterk. Prachtige afsluiter van een imposant werk.

Dikke 4*

Na het mooie tweede deel, in vergelijking met het eerste deel (tevens het beste deel van de trilogie) weliswaar iets repetitiever en met wat minder slagkracht, volgde dan snel dit knappe sluitstuk van een schitterende filmtrilogie, die absoluut niet mag ontbreken op het lijstje van elke filmliefhebber.

Dit derde deel steekt dus uit boven het tweede deel en is net iets minder sterk als het eerste deel, maar op zichzelf hoe dan ook een schitterende film. Ook zit er in vergelijking met de andere delen iets meer variatie binnen het verhaal, wat tot uiting komt in de diverse locaties en de diverse vijanden (de Sovjets, de Chinese boeren,de eigen troepen). Misschien het sterkste pluspunt is dat een steeds verder aftakelende en twijfelende Kaji langs alle kanten uitgedaagd wordt, wat aan het einde van de rit resulteert in een complete zelftwijfel en een grotendeels opzij schuiven van de vooropgestelde idealen. Het is bijzonder tragisch om te volgen hoezeer die idealen en principes Kaji zuur opgebroken zijn tijdens zijn eerdere lotervaringen en dat deze er verantwoordelijk voor zijn dat hij uiteindelijk als krijgsgevangene opgesloten wordt. Om vervolgens compleet verlaten doorheen een besneeuwd landschap te zwerven, in de ijdele hoop zijn enige redding - zijn verloofde, Michiko - als bereikbaar doel te stellen, met als treurig eindresultaat een gebroken man die eenzaam sterft in een desolaat landschap. Bijzonder zwarte slotnoot van een over de hele lijn zwartgallige filmtrilogie.

De ethische/morele vragen die in het derde deel worden opgeroepen zijn vaak van een even diepgaande intensiteit en volwassenheid als de vragen die in het eerste deel gesteld worden (er zijn natuurlijk erg veel overlappingen). Deze trilogie is één van de meest krachtige anti-oorlogstatements, maar vooral over de wispelturige aard van de mens. De mens is verre van het goede, sociale wezen dat we zouden willen dat het was, maar een wezen dat in verslechterde omstandigheden een brutaal beest kan worden dat anderen verscheurt om zelf te overleven of zichzelf te verbeteren.
Krachtige scènes in dit laatste deel vinden we o.m. in de tribunaalscène waarbij de Sovjetgeneraals Kaji "berechten" terwijl deze zich niet voluit verstaanbaar kan maken, maar ook in de scènes waar de groep rond Kaji geconfronteerd wordt de andere clusters Japanse strijdkrachten. Tenslotte is het laatste halfuur , met een losgeslagen Kaji die de verkrachter/opzichter vermoordt en de allerlaatste zwerftocht, prachtig en zeer intens.


In zijn geheel krijgt The Human Condition een zeer overtuigde 4*, daarmee reken ik de film tot één van de mooiste films die ik al gezien heb. "A Soldier's Prayer" op zich krijgt eveneens een erg stevige 4*, op het randje van de 4,5*. Zonder twijfel wordt deze filmtrilogie in de loop van de komende jaren nog eens van stal gehaald: absolute aanrader!



4*