Schock (1977)

Wat een ontiegelijk saaie brasfilm zeg! Hier ga ik mijn sterren niet aan verspillen.

Idd geen snelle film, maar ook absoluut niet saai. Misschien voor de mensen die niet anders gewend zijn dan scream en dat soort films wat ze tegenwoordig horror noemen.

best suspense en leuk gefilmd voor zo'n low budget ding; echt zo'n zondagmiddag seventies horror film waarbij het niet zo veel uitmaakt of je je kater ligt uit te slapen op de bank of je was van een week of 4 nog moet opvouwen.

Dat irritante k*tmuziekje alleen al... AAAAAAAAAAAAH!

2eneenhalve ster

Leg uit!
Spannend low budget filmpje. Bava's laatste. Het schijnt inderdaad waar te zijn dat Bava ziek was tijdens de opnames en dat zijn zoon meehielp aan de voltooiing. 3.

Ik vond deze film eigenlijk erg spannend en mooi gefilmd: misschien was ik gewoon in de juiste mood?

Sterk geïnspireerd op the Omen, maar gelukkig genoeg originaliteit en stijl te bespeuren. Ongemakkelijke spanning gedurende de film wegens de relatie moeder-kind plus enkele goedkope maar efficiënte schrikeffecten.

Een degelijk verhaal met een knappe sfeerschepping.

3,5*

Aardig. Soms matig en op andere momenten goed. De film zit vol met leuk en mooi geschoten scènes, maar deze worden te veel afgewisseld met matige geacteerd, suffe en saai geschoten stukken. 2,75*

Mario Bava: aanbeden door velen, al lijkt het alsof ik zijn ultieme meesterwerk nog moet leren kennen, want voorlopig kan ik zijn films gewoon goed noemen. Na "Black Sunday" en "Bay of Blood" is dit de laatste film die ik gezien heb van de Italiaanse grootmeester en het was tevens de laatste die Mario Bava heeft gemaakt.

"Schock" is een film met een opvallende en aanlokkelijke titel, maar is vooral een wisselvallige film, die het midden houdt tussen een drama en een surrealistische thriller.

Het eerste gedeelte van de film is vrij traag: we maken kennis met het gelukkige gezinnetje van een stralende Daria die met haar man en irritant zoontje terug gaat wonen in het huis waar haar eerste man zich verhangen heeft. Al vlug wordt het irritante jongetje zo mogelijk nóg irritanter door middel van schunnige uitlatingen tegenover zijn moeder en -hoe kan het ook anders- bloederige tekeningen. Ik vergeef het Mister Bava nog omdat deze film in een tijd gemaakt werd waar dit nog nét geen cliché was, al is het mogelijk dat hij zijn inspiratie haalde bij het succes van "The Omen", nog zo'n film waarin een klein kind plots raar begint te doen.

Naarmate de film zich verder ontplooit, loopt de situatie meer en meer uit de hand. Dit zorgt voor hysterische reacties bij de moederfiguur -en wie Daria al zag spelen in andere films zoals Tenebrae, weet dat zij als geen ander een hysterische vrouwmens kan uitbeelden dankzij haar schitterende overacting en dito dubbing. Om de één of de andere reden zie ik ze graag acteren in een film: ze voegt toch een warmte toe, misschien macht der herkenning?

De finale van de film, ongeveer de laatste twintig minuten van de film, zijn in contrast met het dramatisch gepalaver van de eerste helft. De film wordt sfeervol en luguber met dromerige flashbacks, surrealistische nachtmerries en een climax die blijft nazinderen. Het lijkt alsof Bava zijn truucendoos tot het einde gesloten hield, maar eens hij zijn kunsten bovenhaalt, zit je met open mond te genieten van de surrealistische sfeer en de letterlijke shocks aan het einde van de film.

'Schock" is hiermee een eigenaardige film die moeilijk te beoordelen valt. Tijdens het eerste uur vraag je je af waarom je die film nog eens heb opgelegd, maar gelukkig weet je op het einde terug waarom. Een aanrader voor fans van Italiaanse sfeerhorror, wellicht minder makkelijk te verteren voor de tieners die momenteel wild worden van de zoveelste remake.

Mijn oordeel: een goede 3,5/5.

HERZIEN. toch wel een erg aardig filmpje van deze horror grootmeester die zelf van invloed is geweest op evil dead. dat evil kindje is bijzonder naar. Brrr. en permanente spanning. 3.5 met optie op meer.

Alleraardigste afsluiter van Bava's carriere als leermeester (opa) van de Italiaanse horrorfilm. Iemand noemde het een 'zwanenzang', maar ik vond het verre van een slechte film.

De film kent twee minpunten. Ten eerste de muziek. Dat zijn beste leerling Dario Argento veel lof verkreeg door afgrijselijke syntho-rock als soundtrack te gebruiken, werkt dit na-aperij trucje niet bij Schock. Het kinderdeuntje (ook een handelsmerk van Argento) werkt gelukkig wel. En dan de lengte van de film, die had ondanks dat ie toch anderhalf uur duurt, toch een kwartiertje korter gekund. Bij de enge momenten merkte je hier en daar dat de koek op was, en er nog extra druk erop werd gelegd, waardoor de film ging balanceren van suspense-horror naar cult-horrorkomedie.

De spanning en suspense is gelukkig veelal aanwezig en weet met een spetterende finale de film me toch met een positief gevoel (over een horrorfilm) achter te laten. Zeer dikke 3*, mag zeker gezien worden.

Aha, dan is het een prima zwanenzang van Bava.

Mindere Bava. Horrortechnische zitten er enkele spannende fondsen in maar deze horror is nooit zo optimaal als in zijn vorige films doordat de gebrekkige mise-en-scene. Geen schilderachtige shots meer en heel veel plotholes.

Zeer behoorlijke seventies-horror deze mengeling tussen The Tell Tale Heart, Repulsion en The Omen.
Macabere sfeer en flinke portie dosis sadisme in een film die het niet echt van zijn uiterlijk (saaie 70-ies middelmaat) moet hebben, maar soundtrack werkt goed.
En een aantal briljante shock-momenten.
Tevens een verrassende scene met afbreekmes.
Gore zit er ook in, niet heel veel, maar op die momenten is het effectief.
Blijft ietsje achter bij de meesterwerkjes van Dario Argento, maar liefhebbers kunnen deze poging tot iets soortgelijks van oudere horror-meister beslist proberen.

Mijn eerste Mario Bava en als ik de binnenflap mag geloven had hij zelf de hoop na een aantal flops op iets van waarde al zo'n beetje opgegeven. Ik kan me goed voorstellen dat dit wel een een waardige carrière afsluiting is geweest.

Absolute pro voor de film wat mij betreft is dat de spanning (de bekende cheesy Italo horror sfeer) in de film continu aanwezig is. De film is bepaald scheutig met 'schrikmomenten', wat gore en psychologische steekspelletjes en -intrige. Het is dus niet wachten op de finale, maar doorlopend zeer onderhoudend. De finale is wel het meest aansprekend (gelukkig) in zowel zijn perversiteiten als surrealistische sfeer en aanhoudende spanning.

Gauw op zoek naar ouder werk.

Ben blij dat je hem goed vind. Deze film is inderdaad lichtelijk maar niet op een vervelende manier cheesy. Enkele oudere werken van master Bava zijn kwalitatief en artistiek beter. Ik heb laatst eens nagedacht over deze film als Exorcist kloon en wat me opvalt is dat er een lijn is in films met het motiefje Klok. Exorcist, deze, When a stranger calls, Evil dead. Die klokscene in deze film is wel heel erg strak gedaan hoor.

Dat cheesy zit voor een deel natuurlijk in die muziek. Mug en Querelle eerder in een Argento meen ik kunnen er blijkbaar niet tegen. Ik vind het zelf een van de heimelijke genoegens van deze cinema.

Ik zag in de film wel een typisch Italiaanse onbeschaamde rip-off.

het bleef tot kort voor het einde niet al te interresant.
het laatste half-uur maakt alles weer goed.
het is alsof alles wat in her begin niet echt leek te werken opeens zijn plek in de film weet te vinden,bijv dat handvormige kunstwerk dat heen en weer schuift.
ook al is de film geen meesterwerk een paar schrik momenten zaten er wel in.
dat een boel mensen de film al ver voor het einde uitzetten vind ik wel te begrijpen.

ikzelf vond deze film nog best te doen.

Ik had hier eigenlijk heel weinig van verwacht. Nog niet veel van Bava gezien en met Italiaanse horror uit deze periode heb ik nog geen geweldige ervaringen op gedaan. Maar deze film is zowaar behoorlijk eng en heeft een vlot tempo met behoorlijk wat schrikmomenten en zeer effectief camera werk. Minpunten die typisch zijn voor dit soort cinema zoals de nasynchronisatie, het acteren, de special effects en de muziek stoorden me hier niet zo.
Deed me ook een aantal keer aan the Haunting van Robert Wise denken.
Goeie horror dit.

Mijn eerste Bava, en Bava's laatste. Een meester schijnt het geweest te zijn van de Italo horror. Ik kon er niet veel mee.

Vooral erg slecht geacteerd, en vooral dat jochie was soms erg irritant. Verhaal is zeker niet slecht, alleen wordt er zo weinig mee gedaan. Het wordt vooral wat meer op de drama gericht en niet zozeer op de spanning. De spanning was af en toe erg goed aanwezig, maar wordt dan compleet omzeep geholpen door de harde en slechte muziek. Af en toe komt er nog wel een mooi shotje voorbij, maar voor de rest erg standaard en duf. Het psychologische aspect komt het af en toe goed naar voren, maar wordt dan verstoord door het acteerwerk wat gewoon niet goed overkomt. Je kunt zeggen dat Shock erg in de afwerking faalt, en daarom ook nooit erg spannend wordt. De laatste scène maakt echter veel goed. Daar is de heerlijke onderhuidse spanning erg goed, en de climax mag er ook zeker zijn.

2*

''I have to kill you, mommy.''


Een spervuur aan gave ideeën doen het feit dat dit verder een redelijk middelmatig horrorverhaal is (wel leuke twists, de film lijkt maar niet te willen eindigen) compleet vergeten. Een waardige afsluiter van Bava's carrière, en ook al is het niet zo deftig gestileerd (decors, kostuums, locaties) als ander werk van hem, het horrorvakmanschap straalt er van af. Vader Bava liet zoon Lamberto een paar scenes regisseren omdat hij 'moe'^ was - en je (ik) merkt geen verschil.

Uit een interviewtje met Lamberto bleek dat hij in samenwerking met een ander (naam kwijt - scriptschrijver? -edit- ja; Dardano Sacchetti, samen met L. Bava en twee anderen verantwoordelijk voor het verhaal en het script) een meer 'moderne' horror wilde maken dan zijn vader deed en had het daarbij over Stephen King. Het oogt inderdaad ook anders dan alles wat ik tot nu toe van M. Bava gezien heb (ook al is dat nog niet heel veel) en sluit meer aan bij 'die andere zwanenzang' Cani Arrabbiati'; meer wortels in een modern-realistische (low-budget) setting, ook al is voornoemde duidelijk een thriller(drama) t.o.v. horror(drama) alhier.

Climax na climax, vondst na vondst, muziek van Goblin (nog veel te weinig aanwezig), en natuurlijk Daria Nicolodi... ik heb genoten!


4,0*.

^ Zoonlief hield het erop dat vader het tijd vond dat zoon nu eens echt aan de slag zou moeten.

Een redelijke horrorfilm niet meer maar zeker ook niet minder. De laatste Bava was een soort ghost story die met beperkte middelen toch wel redelijk wat sfeer schepte. De film is zeer traag maar kon toch makkelijk mijn aandacht vasthouden.

Deze shock is zoals in het bericht hierboven al vermeld staat zeker niet te vergelijken met eerder Bava werk. Alles is hier namelijk wat simpeler en alledaagser bv setting, kostuums,...
Maar toch de spanning die voor een Bava film zo kenmerkend is zit er bij deze Shock ook weer in. De suspense scenes worden op knappe manier begeleid door dat creepy kinder deuntje. Het verhaal was zoals ik al zei zeer traag maar omdat er om de haverklap nieuwe elementen naar boven komen die stilletjes aan het mysterie ontrafelen blijft de film boeiend.

Ook al heb je tijdens de film al een beetje door hoe het verhaal zal eindigen blijft dit toch een leuke Bava film. Zeker niet zijn beste maar toch het bekijken waard 3*