La Ragazza Che Sapeva Troppo (1963)

Mario Bava, bekend van de erg sterke giallo "Blood and Black Lace", regiseerde één jaar eerder "The Girl Who Knew Too Much". De film wordt door velen aanzien als de voorbode van het giallogenre en terecht.

Ondanks de afwezigheid van de killer met de zwarte handschoenen en het uitbundige kleurengebruik, heeft de film genoeg elementen uit dit subgenre: de buitenlandse toeriste Nora komt aan in Rome en raakt er verstrikt in een moordmysterie waarbij het moeilijk is om iemand te vertrouwen. Vaak wordt Nora -en de kijker- op het verkeerde been gezet en leren we tal van nevenfiguren kennen die het mysterie veelal nog raadselachtiger maken in plaats van het op te helderen. En dan komt uiteraard de onverwachte ontknoping waarbij de moordenaar zijn beweegredenen uit de doeken doet.

"The Girl Who Knew Too Much" is duidelijk een film die scharniert tussen een ouderwetse detectivefilm en -vooral qua structuur- een 'moderne' giallo. De ene moment voelt de film erg verouderd aan -vooral door de soms klunzige humor-, maar op andere momenten voel je de tijdloze suspense.

Bava is een visuele grootmeester. Voor wie zijn bekend is met "Kill, Baby, Kill", "Blood and Black Lace" en "Black Sabbath" is verdere verduidelijkig niet nodig. Ondanks de afwezigheid van het kenmerkende kleurenpalet van Bava is ook deze film een visueel spectakel dankzij de verzorgde kadrering en het uitstekende spel van licht en schaduw.

Gek genoeg was Bava zelf niet zo tevreden met deze film. Voor de Amerikaanse release werd de film omgedoopt tot "The Evil Eye" met een minder duistere sfeer en meer humor. De -overigens sfeerbevorderende- vertelstem die je doorheen de film leidt, is in de Amerikaanse versie weggehaald. Volgens kenners is de originele Italiaanse versie alleszins de betere van de twee.

Samenvattend is "The Girl Who Knew Too Much" zeker niet Bava's beste -vooral door het weinig memorabele plot-, maar het is een interessante film voor de genreliefhebber.

Een mooie "pre-giallo" van Bava, alleen jammer dat het einde van de film een beetje ondermaats is en zo de kracht van het verhaal (dat sowieso niet al te veel om het lijf heeft) wat naar beneden haalt. Qua beelden blijft het echter genieten: mooi uitgebalanceerde shots die uitblinken dankzij heerlijke zwart-wit contrasten en/of vloeiende bewegingen.
De film opent sterk, boet daarna iets in aan kracht maar blijft een meer dan degelijke uitstraling behouden. Wat mij betreft is het niet Bava's beste film, maar is hij zeker en vast het bekijken waard. Een kleine 3,5*

3,5*

Mooie Bava met een aantal dikke 4,5 ster-momenten,
maar net niet genoeg om de hele film dit aantal toe te kennen.

Locaties zijn fantastische en de sfeer, vooral in de avond-en nachtelijke
uurtjes, is prachtig. Bava heeft een eigen stijl die ook
in deze Ragazza duidelijk zichtbaar is en de film zeer boeiend maakt,
visueel een lust voor het oog.

Voor liefhebbers van de giallo is deze film uiteraard aantrekkelijk,
vanwege een aantal elementen die iets later nog sterker terug
zouden komen in deze stroming.

Mijn persoonlijke favoriet blijft Blood and black lace, gevolgd door
Danger: Diabolik.

4 Dikke sterren.

Historisch gezien een zeer belangrijke thriller, gezien de boost dat dit het latere Giallo genre zou geven. Bava is naast een meester in het occulte ook nog eens een schakel in de geschiedenis van de Italiaanse cinema. In essentie is The Girl Who Knew Too Much helaas best matig te noemen. De film opent nog ijzersterk met een sterf- en moordscène die geniaal in beeld worden gebracht, maar de rest van de film leunt echter teveel op twists en raadsels, terwijl de spanning achterwege wordt gelaten. De verplicht lijkende humoristische insteken helpen hier ook niet bij. Belangrijke, maar geen sterke thriller.
Krappe 3*