Underworld, U.S.A. (1961)

Schitterende film noir van Fuller!

Jammer dat deze film niet echt bekend is bij MM.

Bikkelhard melodrama van Fuller. Liefhebbers van hedendaagse gangster flicks zoals Scarface en The King of New York zouden deze film eens moeten zien. Niet dat Underworld U.S.A. zo vooruitstrevend is op alle vakken (montage is wederom slordig), maar door de compromisloze stijl van Fuller, voelt de thematiek nergens verouderd aan.

Bepaalde scènes stralen een soort onverklaarbare magie uit: hoogtepunten op vlak van drama, passie, spanning en meedogenloosheid worden behaald. De uitzonderlijk levendige cinematografie zet dit sterk in de verf. Ook de personages zijn stuk voor stuk erg geloofwaardig.

Helaas is het scenario te warrig om het geheel als meesterwerk te kunnen bestempelen en verliest de film naar het einde toe tempo / ritme. De tragische finale is echter wel weer zeer memorabel.

Fuller op z'n best.

Prachtig camera werk, ultiem gebruik van licht en schaduw.

Kinds is het woord dat steeds bij me opkomt tijdens het kijken naar deze film. De karakters zijn van bordkarton, de boeven zijn veel te slecht om reeel te zijn, de boodschap is veel te eenvoudig en alles is extreem voorspelbaar.

Daarbovenop vindt ik het camerawerk op een enkele schaduwpartij en wat extreme close-up's na niet echt bijzonder voor een noir. Is elders beter en vooral veel eerder al te zien geweest. Toch wel wonderlijk dat deze film in 1961 nog uit kon komen, het ziet en voelt als een aflevering van G-men of een oude Dragnet.

Pick up on Southstreet van Fuller is erg fraai, ik merk alleen dat dit een van de weinige regisseurs is die ik minder ga waarderen, hoe meer ik van hem zie.

Niet bepaald een realistische, maar wel boeiende, nuchtere, levendige en gewelddadige wraakmisdaadthriller met film noir accenten en prachtige camerabeelden in zwart-wit (o.a een moord die je ziet door middel van silhouetten en waarin de dienaren van de wet geen fair spel speelden.

Aardige film waarin een man wraak neemt op de mannen die zijn vader vermoord hebben toen hij een tiener was. Alhoewel het redelijk ingewikkelde verhaal op zich best goed in elkaar zit, wordt het op een gegeven moment wat langdradig. Zoals gewend van Samuel Fuller redelijk bruut en de zwartwit beelden zien er prima uit.

Prima misdaad film. Origineel van opzet en geloofwaardig uitgewerkt.

3,5

Wil niet zeggen dat het een slechte film is, maar deze vond ik niet zo sterk.

Vond het allemaal maar simplistisch, te simplistisch wat mij betreft.

Beetje tegenvallende film noir.

Het had wellicht beter gekund maar op zich nog zo slecht nog niet , dat hij echter zo relatief gemakkelijk tot in die hoogste kringen van dat top misdaadclubje kon doordringen en dat ze hem ook nog zo veel vertrouwen gaven kwam bij mij niet echt geloofwaardig over .
Verder doet Cliff robertson het wel goed , ik vond de film wel een stuk ouder ogen dan het jaartal deed vemoeden .

Het verhaal is niet zo buitenissig als sommige andere films van Fuller, maar het is de stijl is wat deze film weer echt indrukwekkend maakt en het is nog beter in evenwicht met de film als geheel. Montage die soms haast een Franse new wave film lijkt. Camerastandpunten die dwars zijn. De enorme energie. Beatrice Kay als een bijna even fraai moederachtig bijrolkarakter Sandy als de rol van Thelma Ritter in Pickup on South Street. En een fraaie rol van Robertson die van Tolly een veel vuiler personage maakt (eigenlijk gewoon een psychopaat) dan de gemiddelde wraakzuchtige antiheld.

Nog drie Fullers voor het eerst en een in de herziening. Dan zijn ze op.

Schitterend. Underworld, USA is de voorloper qua stijl en toon van Fuller's twee latere, het meesterlijke shock corridor en het zeer goede Naked kiss. Inhoudelijk vol doem en ijskoud. Met een wraakthema dat een film noir motief heeft (een late noir volgens de filmboeken omdat hij na de vervaldatum van film noir nl 1958 is), het nakend noodlot van een derderangs crimineel door maatschappelijke factoren (jeugd, ouders, milieu). Stilistisch opmerkelijk door de camerabewegingen en vooral de montage is zeer uitgewerkt. Mooie finale maar een echo met de de film Roaring twenties. Inventieve storytelling (de huurmoordenaard die zijn donkere zonnebril opzet als hij een aanslag zal plegen), fantastische Cliff Robertson en een achtergrond van een corrupte, mank lopende maatschappij.

Op de achtergrond zei ik ? Wel, je moet maar eens de trailer opsporen van Underworld, USA (staat op IMDB) waar bij regisseur Fuller een inleiding geeft met de waarschuwing dat onder het oppervlakte een wereld van misdaad bruist dat door machtige figuren wordt geleid. Een dreiging voor de beschaving die met feiten heeft gestaafd, voegt hij er nog aan toe terwijl hij klopt op de stapels papierwerk naast hem. Het is duidelijk menens bij Fuller.

Maar Underworld, USA is ook een knappe melo van een gedoemde romance waarbij obsessie en haat in de weg staan van een gelukkig bestaan. Underworld, USA is - zoals de betreurde Thé Lau ooit schreef - rauw, hees en teder.